IV SA/Po 370/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 10 marca 2009r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ P. Miładowski Do skargi z dnia 16 kwietnia na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 10 marca 2009r. nr [...] wniesionej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący dołączył pismo z tej samej daty, w którym przeprasza za kilkudniowe opóźnienie we wniesieniu skargi. Zarządzeniem doręczonym skarżącemu w dniu 1 czerwca 2009r.(k. 20 akt) Sąd zobowiązał go do określenia, czy powyższe pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a jeżeli tak to do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi oraz do wskazania kiedy ustały przyczyny uchybienia terminu. W piśmie z 5 czerwca 2009r. skarżący wskazał, że pismo z 16 kwietnia 2009r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu, oraz dołączył kopię świadectwa lekarskiego z dnia 1 czerwca 2009r. wystawionego przez lekarza specjalistę medycyny pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu zważył, co następuje: Złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jest bezzasadny. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniami o sposobie i terminie wniesienia skargi została doręczona skarżącemu w dniu 13 marca 2009r., a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skarg obliczony zgodnie z art. zgodnie z art. 53 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. upłynął bezskutecznie z dniem 14 kwietnia 2009r. Przedmiotową skargę datowaną na 16 kwietnia 2009r. zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożono w placówce pocztowej w dniu 17 kwietnia 2009r. Tak wiec skarga wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji wniesiona została bezpośrednio do tutejszego Sądu z uchybieniem ustawowego sposobu jej wniesienia za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego. Z tego względu za datę wniesienia skargi uznać należało dzień 21 kwietnia 2009r. jako dzień przekazania skargi przez Sąd właściwemu organowi (por. postanowienie NSA z 30.01.2008r., sygn. akt II FSK 1724/06, publ.: LEX 453371, postanowienie WSA w Poznaniu z 19.02.2008r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, publ.: LEX 381707, postanowienie WSA w Gliwicach z 31.03.2008r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, publ.: LEX 381455). Przepis art. 85 p.p.s.a. statuuje generalną zasadę o bezskuteczności czynności podjętej przez stronę w postępowaniu sądowym po upływie terminu przewidzianego do jej podjęcia. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie takiego terminu jest możliwe na wniosek strony, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Treść powołanych przepisów, a także art. 87 p.p.s.a. określają, jakie warunki musi spełniać wniosek o przywrócenie terminu. Pismo z takim wnioskiem powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), a ponadto należy uprawdopodobnić w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek z 16 kwietnia 2009r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie spełniał żadnego z powołanych wyżej warunków, w szczególności zaś nie uprawdopodobniał istnienia przyczyny uniemożliwiającej dochowanie terminu i nie wskazywał kiedy przyczyna ta miałaby ustąpić. Zawierał jedynie lakoniczne wskazanie, że skarżący jest i był chory, bez odniesienia się do konkretnych okoliczności. Pismo uzupełniające z dnia 5 czerwca 2009r. również nie spełnia przesłanek określonych w art. 87 p.p.s.a. Brak jest wskazania, kiedy ustały przyczyny uchybienia terminu, a co za tym idzie niemożliwe jest ustalenie czy został zachowany 7-dniowy termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. Nie sposób też mówić o uprawdopodobnieniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący podał jedynie ogólnikowo że choruje bez wskazania dat i stosownych dokumentów uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Dołączony dokument w postaci kopii świadectwa lekarskiego – wydanego po upływie ponad miesiąca czasu od sporządzenia skargi – nie wskazuje ani na okresy trwania choroby, ani czy powodowała ona stan uzasadniający brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazuje, że w orzecznictwie nie każda choroba traktowana jest jako okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 809/04, niepubl., wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998r., sygn. akt III SA 1243/97, LEX nr 36 902). Mając na uwadze brak uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niezawinione uchybienie terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. /-/ P. Miładowski