IV SA/Po 383/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi T.R. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz T.R. kwotę [...] zł. ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/I. Kucznerowicz /-/B. Popowska /-/E. Makosz - Frymus M.R. w dniu 9 lipca 2007r. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia budowę garażu i dobudowy przedsionka do budynku mieszkalnego przewidzianych do realizacji na działce nr ew. [...] położonej w Z. przy ul. K. [...], do którego załączyła wymagane dokumenty. Adwokat A.O-M. reprezentując T.R. wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2007r. wystąpiła o zawieszenie powyższego postępowania, wskazując na postępowanie prowadzone na wniosek T.R. przed Sądem Rejonowym w Z. Wydział Cywilny o stwierdzenie zasiedzenia działki nr [...] na rzecz wnioskodawczyni i jej syna S.R. Starosta Z. postanowieniem z dnia [...] września 2007r. nr [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie. Decyzją z dnia [...] września 2007r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2006r. nr 156 poz. 1118 ze zm. –dalej ustawa) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) zatwierdził projekt budowlany i wydał M.R. pozwolenie na budowę garażu i dobudowy przedsionka do budynku mieszkalnego przewidzianych do realizacji na działce nr ew. [...] położonej w Z. przy ul. K. Wojewoda Wielkopolski po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez adwokat A.O.-M. reprezentującą T.R., decyzją z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] działając na podstawie art. 138 §2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy uznał, iż organ pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania wydając zaskarżoną decyzję przed zakończeniem postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2007r. o odmowie zawieszenia postępowania. Mając na względzie wydanie przez Wojewodę Wielkopolskiego w dniu [...] grudnia 2007r. postanowienia nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] września 2007r. nr [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania, Starosta Z. decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał M.R. pozwolenie na budowę garażu i dobudowy przedsionka do budynku mieszkalnego. T.R. reprezentowana przez adwokat A.O.-M. kwestionując powyższe rozstrzygnięcie wniosła odwołanie, w którym wskazała na przedwczesne wydanie decyzji, albowiem przed Sądem Rejonowym w Z. Wydział Cywilny toczy się postępowanie o zasiedzenie przez T.R. części działki nr [...], na której ma zostać pobudowany garaż. Wojewoda Wielkopolski po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, iż inwestor składając wniosek o wydanie pozwolenia budowę garażu i dobudowy przedsionka do budynku mieszkalnego spełnił wymagania zawarte w art. 32 ust. 4 ustawy i przedłożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz 4 egzemplarze projektu budowlanego opracowanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Wojewoda Wielkopolski stwierdził, iż opracowany projekt budowlany spełnia warunki określone w decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...] znak: [...] o warunkach zabudowy. Ponadto jak wynika z przedłożonego projektu budowlanego planowana budowa garażu oraz rozbudowa o przedsionek budynku mieszkalnego na działce nr [...] nie naruszy uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym właścicieli nieruchomości sąsiednich. Odnosząc się do podniesionych przez skarżącą kwestii dotyczących prowadzonego przed Sądem Rejonowym w Z. postępowaniem o zasiedzenie części działki nr [...], na której ma zostać pobudowany garaż i w kontekście wydanej decyzji nr [...] o pozwoleniu na budowę, organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie to nie stanowi zagadnienia wstępnego (prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 października 2008 r., Sygn. akt II SA/Po 208 /08). Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 9 lipca 2007 r. złożone pod odpowiedzialnością karną w myśl art. 233 Kodeksu Karnego. Stąd zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. T.R. reprezentowana przez adwokat A.O.-M. wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podkreślając fakt istnienia warunków faktycznych oraz prawnych dla uznania, że na drodze zasiedzenia, nabyła ona własność części gruntu, na której M.R. zamierza dokonać zabudowy, to jest na terenie który jest nieprzerwanie w wyłącznym i samoistnym posiadaniu skarżącej, która na powyższe stanowczo nie wyraziła zgody. Uporczywe nieuwzględnianie powyższego stanu rzeczy, połączone z ignorowaniem faktu pozostawania w toku rozpoznawczym sprawy o zasiedzenie w Sądzie Rejonowym w Z., prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której owa inwestycja budowlana umiejscowiona miałaby być już nie tylko bez zgody osoby uprawnionej, ale wręcz na gruncie cudzym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, inny akt lub czynność z punktu widzenia ich godności z prawem materialnym i przepisami postępowania. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Z treści powołanych przepisów wynika bowiem, iż sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego - bada z urzędu zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem materialnym i przepisami normującymi postępowanie przed organami administracji. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) W rozpoznawanej sprawie bezsporny jest fakt, że decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] doręczona została bezpośrednio stronie skarżącej, z pominięciem jej pełnomocnika, a więc z naruszeniem art. 40 § 2 kpa. W przypadku ustanowienia przez stronę pełnomocnika doręczenie jest bezskuteczne w przypadku, gdy pismo zostało doręczone z pominięciem pełnomocnika strony (tak m. inn. A. Wróbel (W:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakomycze 2005). Podobne stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 810/05 (Lex nr 236469). Przedmiotową decyzję skarżący odebrali w dniu 6 lutego 2008 r. Odwołanie od tej decyzji złożyła adwokat A.O-M. W aktach administracyjnych na odwołaniu widnieje nieczytelna pieczątka daty złożenia tego odwołania. Z informacji uzyskanych z pisma Starosty Z. z dnia 20 stycznia 2010 r. (k. 94 akt sądowych) wynika, że odwołanie wpłynęło do organu w dniu 21 lutego 2008 r., a więc po upływie terminu. Z akt sprawy ani z treści wyżej cytowanego pisma nie wynika, czy odwołanie wniesiono bezpośrednio czy też za pośrednictwem poczty. Organy administracyjne nie ustaliły tej okoliczności. W świetle powyższego Sad nie mógł ocenić, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa. /-/ I. Kucznerowicz /-/ B. Popowska /-/ E. Makosz - Frymus za nieobecnego sędziego /-/ E. Makosz - Frymus ja