IV SA/Po 404/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-07-05
Skład orzekający: Ewa Makosz-Frymus, Paweł Miładowski, Izabela Kucznerowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Wojewodę na uchwałę Rady Miasta w sprawie wyboru ławników sądowych, po przedstawieniu pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi przez Wojewodę za dopuszczalne. Stwierdzono, że cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania.Stan faktyczny
Wojewoda wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta P. dotyczącą wyboru ławników sądowych, zarzucając, że część kandydatów została zgłoszona przez nieuprawniony podmiot – partię polityczną. WSA w Poznaniu przedstawił pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego w kwestii zgodności przepisu ustawy o ustroju sądów powszechnych z Konstytucją. Po umorzeniu postępowania przez TK i podjęciu zawieszonego postępowania przez WSA, Wojewoda cofnął skargę, czemu Rada Miasta nie sprzeciwiła się.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) As.sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant Sekr.sąd.Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 05 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyboru ławników sądowych postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Makosz-Frymus /-/ P. Miładowski
Uchwałą z dnia [...] października 2003 r. nr [...]Rada Miasta P. (dalej Rada Miasta) na podstawie art. 160 § 1 i art. 164 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001r., nr 98, poz. 1070 ze zm., dalej: u.s.p.) dokonała wyboru 70 ławników do Sądu Okręgowego w P., Ośrodek zamiejscowy w P. (§ 1 pkt 1), a lista wybranych ławników stanowi załącznik do niniejszej uchwały (§ 1 pkt 2).
Skargę [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. na tę uchwałę wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w P. Wojewoda, na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm), występując o stwierdzenie nieważności owej uchwały. Wojewoda zarzucił wskazanej uchwale, że 17 kandydatów na ławników zgłoszonych zostało przez podmiot nieuprawniony – partię polityczną.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta P., wskazując na uchwałę z dnia [...] stycznia 2004 r., wniosła o oddalenie skargi w całości i o orzeczenie o kosztach postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postanowieniem z 29 czerwca 2004r. w sprawie sygn. akt IV SA/Po 50/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy przepis art. 162 § 1 ustawy z 27 lipca 2001r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 98, poz. 1070 ze zm.) w zakresie w jakim rozumiany jest jako obejmujący uprawnienie partii politycznych do zgłaszania kandydatów na ławników jest zgodny z art. 2, 10, 45 ust. 1, 173 i 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950r.
Postanowieniem z 18 kwietnia 2007r. w sprawie sygn. akt P 12/04 Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie, ze względu na utratę mocy obowiązującej przepisu, którego dotyczyło pytanie prawne.
Zawieszone postępowanie tutejszy Sąd podjął postanowieniem z 18 maja 2007r. Wojewoda pismem z [...]lipca 2007r. cofnął skargę, czemu pełnomocnik Rady Miasta P. się nie sprzeciwił (protokół rozprawy z [...] lipca 2007r.).
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez niego oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa, lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, ani że spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze, że Skarżący skutecznie cofnął skargę, a cofnięcie nie zmierzało do obejścia prawa, ani nie spowodowało utrzymania w mocy uchwały, dotkniętej wadą nieważności Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Makosz-Frymus /-/ P. Miładowski
M.K./
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło