IV SA/Po 418/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia umorzyć postępowanie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę D. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2008 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi. W piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący złożył wniosek o "cofnięcie pełnomocnictwa" ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi oraz wyznaczenie nowego pełnomocnika z uwagi na "konflikt interesów", który wyłączył możliwość reprezentowania skarżącego przez wyznaczonego pełnomocnika. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (pismo z dnia [...] listopada 2010 r.). Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2010 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sprzeciw na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 133 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa) poprzez nieuwzględnienie możliwości wystąpienia "konfliktu interesów" pomiędzy skarżącym i jego pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż skutkiem wniesienia sprzeciwu jest to, że postanowienie referendarza sądowego traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa). Natomiast w myśl art. 254 § 1 ppsa, rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie, po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a przed sporządzeniem przez ustanowionego z urzędu adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący pismem z dnia [...] listopada 2010 r. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu z uwagi na fakt, iż skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, ponowny wniosek strony w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowy. W tym miejscu zauważyć należy, iż ppsa nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił oczekiwań skarżącego. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (radcy prawnego). W związku z powyższym strona nie może skutecznie wnioskować o wyznaczenie kolejnego adwokata lub radcy prawnego z urzędu, gdyż przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1076/09 oraz z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 45/10 oba dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do ponownego orzekania w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 243 § 2 w związku z art. 254 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji. ja