IV SA/Po 430/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy lokalizacji zjazdu z drogi publicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r., IV SA/Po 430/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił, z uwagi na nie uiszczenie wpisu, skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy lokalizacji zjazdu z drogi publicznej Pismem z dnia [...]czerwca 2010 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wskazując, iż wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała matka skarżącego, która korespondencji nie przekazała skarżącemu. Ponadto pełnomocnik podniósł, iż skarżący jest osobą niewidomą. Skarżący wyjaśnił, iż z uwagi na nie przekazanie mu korespondencji nie miał wiedzy o obowiązku uiszczenia wpisu. Ponadto skarżący podniósł, iż o odrzuceniu skargi dowiedział się dnia 24 czerwca 2010 r. od K. W., ponieważ korespondencję kierowaną do niego najprawdopodobniej znowu odebrała matka. Skarżący zwrócił uwagę, iż z uwagi na podeszły wiek matki nie upoważnił jej do odbioru korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – zwanej dalej "Ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na wstępie należy zauważyć, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W postanowieniu z dnia 29 października 1999 r.( I CKN 556/98, LEX nr 50702) Sąd Najwyższy stwierdził, iż Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wynika stąd, że w razie gdy ustalone przez Sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto w postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r.( II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż jest osobą niewidomą, a korespondencję odebrała jego matka, która mu jej nie przekazała. Ponadto skarżący wskazał, iż z uwagi na podeszły wiek matki nie upoważnił jej do odbioru korespondencji. W ocenie Sąd wskazana przez skarżącego okoliczność- braku upoważnienia dla matki do odbioru kierowanej do niego korespondencji – stanowiąca próbę uprawdopodobnienia braku jego winy w uchybieniu terminowi, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej widnieje podpis I. P., która według oświadczenia skarżącego jest jego matką. Zgodnie z art. 72 § 1 Ppsa jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Matka skarżącego niewątpliwie mieści się w kręgu "domowników" w rozumieniu cytowanego przepisu, charakter sprawy nie wskazuje, aby miała ze skarżącym sprzeczne interesy w sprawie, zaś pokwitowanie przez nią odbioru przesyłki wskazuje na wolę oddania pisma adresatowi. W tej sytuacji należy uznać, że doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu było prawnie skuteczne. Wyjaśnić należy, iż przepisy Ppsa, nie wymagają udzielenia przez adresata pisma, upoważnienia do odbioru kierowanej do niego korespondencji. Ponadto jeżeli skarżący nie przebywa stale pod adresem, który wskazał Sądowi, dbając o swoje interesy powinien przewidzieć, że jego matka może przebywać podczas jego nieobecności w domu i skoro nie chciał, aby odbierała jego korespondencję mógł temu zapobiec m.in. poprzez poinformowanie poczty, iż korespondencję adresowaną do niego należy doręczać mu do rąk własnych. Zwrócić również należy uwagę, iż w niniejszej sprawie w toku postępowania administracyjnego korespondencję kierowaną do skarżącego odbierała również matka. Pomimo powyższego w aktach brak jest jakichkolwiek zastrzeżeń skarżącego odnośnie doręczania korespondencji jego matce. Ponadto jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi (k. 24 akt sądowych) oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji korespondencję adresowaną do uczestnika postępowania K. W. odbiera skarżący. Zatem skoro skarżący ma możliwość odbioru cudzej korespondencji pod innym adresem niż wskazanym w skardze i w pismach w toku postępowania administracyjnego, to dbając należycie o własne interesy- nie chcąc aby korespondencję odbierała jego matka- mógł wskazać w skardze jako adres do korespondencji adres pod którym odbiera pisma adresowane do K. W.. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji. ja