IV SA/Po 442/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 09 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku tut. Sądu z dnia [...] sygn. akt 4/II SA/Po [...] wydanego w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...]; postanawia skargę odrzucić / - / D. Rzyminiak-Owczarczak Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] sygn. akt 4/II SA/Po [...] uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] oraz decyzję organu I instancji - Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] nr [...], wydaną w przedmiocie zasiłku celowego. Wskazania Sądu zawarte w uzasadnieniu tego wyroku obligowały organ I instancji do przeprowadzenia postępowania administracyjnego stosownie do dyrektyw kodeksu postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem zasady równości wobec prawa oraz sytuacji materialnej i życiowej strony postępowania. Stosownie do art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej ppsa) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Celem tej regulacji jest polepszenie działania organów administracji publicznej, a instytucja wezwania, o której przepis ten stanowi, ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. W sytuacji, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 §1 wskazanej ustawy. Tym samym przesłanką dopuszczalności zaskarżenia organu w trybie art. 154 ppsa jest uprzednie pisemne jego wezwanie do wykonania wyroku oraz bezczynność organu, do którego wezwanie takie zostało skierowane. Przepis ten nie określa charakteru prawnego oraz trybu wnoszenia takiego wezwania, jak i nie precyzuje, kiedy z takim wezwaniem można wystąpić. Jednakże zważywszy, iż przedmiotem skargi na podstawie art. 154 §1 ppsa jest stan bezczynności organu po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny, stąd do wezwania tego znajdują zastosowanie postanowienia art. 52 §4 ppsa. Stosownie do postanowień art. 52 §4 in fine ppsa należy przyjąć, że wezwanie takie może być skierowane do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, określonego zgodnie z art. 35 §3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W konsekwencji również skarga, o której przepis art. 154 §1 tej ustawy stanowi, do sądu administracyjnego może być wniesiona stosownie do postanowień art. 53 §2 ppsa. Zgodnie z tym przepisem skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia przedmiotowego wezwania (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 481). Dopiero niezachowanie przez organ terminów określonych w art. 35 k.p.a. uzasadniałoby skargę na bezczynność, natomiast wniosek o zastosowanie przez Sąd Administracyjny środka przewidzianego w art. 154 §1 ppsa (orzeczenie o wymierzeniu grzywny) będzie zasadny dopiero wówczas, kiedy właściwy organ nie wyda decyzji w terminie określonym w art. 35 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 1998 r. sygn. akt IV SA 1968/97 Lex nr 43832). W rozpatrywanej sprawie terminów tych strona skarżąca nie dochowała, bowiem wezwanie do wykonania wyroku skierowała przy piśmie z dnia 04 kwietnia 2006 r., które do organu I instancji wpłynęło w dniu 05 kwietnia 2006 r., a skargę na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie oraz o wymierzenie grzywny w trybie art. 154 ppsa, datowaną na dzień 14 kwietnia 2006 r., wniosła w dniu 02 maja 2006 r. (zgodnie z art. 54 §1 tej ustawy za datę wniesienia skargi, która złożona została bezpośrednio w sądzie, uznać należy dzień wpłynięcia skargi do organu I instancji, co w rozpatrywanej sprawie nastąpiło w dniu 2 maja 2006 r.). W tych okolicznościach skargę uznać należy za przedwczesną i jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ppsa, odrzucić. Stąd postanowiono, jak w sentencji. / - / D. Rzyminiak-Owczarczak MW