IV SA/Po 453/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz- Frymus (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie refundacji kosztów z zakresu zatrudnienia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta O. z dnia [...] nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Skarżącego W.S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych /-/B.Popowska /-/E.Makosz-Frymus /-/D.Rzyminiak-Owczarczak KP Wnioskiem z [...] grudnia 2003r. W. S. zwrócił się do Burmistrza Gminy i Miasta O. o przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia pracowników młodocianych zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego P.C. ur. [...] lutego 1986r. Do wniosku skarżącego dołączono między innymi zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu z dnia [...] października 2004r. oraz zaświadczenie o zakończeniu nauki zawodu z którego wynika, że P.C. w okresie od [...] września 2002r. do [...] października 2004r. odbywał praktyczną naukę zawodu u S.K., a w okresie od [...] listopada 2004r. do [...] sierpnia 200r. u W.S. Ponadto z dołączonej umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego zawartej [...] października 2004r. między skarżącym a P.C., wynika że nauka zawodu miała trwać 10 miesięcy, tj. od dnia [...] listopada 2004r. do dnia zdania egzaminu czeladniczego. Burmistrz Gminy i Miasta O. decyzją nr [...] z [...] odmówił przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. W uzasadnieniu organ wskazał, powołując się na art. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o systemie osowaty (Dz.U. z 2004r., nr 145, poz.1532, dalej: ustawa z 20 kwietnia 2004r.), że nauka zawodu musi być podjęta po dniu 31 grudnia 2003r., a jeżeli umowę o naukę zawodu zawarto przed 1 stycznia 2004r., to kształcenie winno rozpocząć się w roku szkolnym 2004/2005. Organ wskazał ponadto, że osoba podejmująca kształcenie musi być pracownikiem młodocianym, tj. miedzy 16, a 18 rokiem życia. Wobec niespełnienia powyższych wymogów, organ odmówił przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego. Od powyższej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, odwołanie wniósł skarżący powołując się na treść § 14 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji – tj. z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem z 12 listopada 2002r. Zdaniem skarżącego, skoro młodociany przechodzi do innego pracodawcy w celu dokończenia nauki zawodu, to mimo ukończenia 18 lat jest pracownikiem młodocianym aż do ukończenia nauki zawodu. Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzją nr [...] z [...] utrzymało zaskarżona decyzję w mocy, podzielając argumentację organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący, podtrzymał swoje stanowisko, wskazując że pierwsza umowa młodocianego zawarta została 1 września 2002r. a więc przed 1 stycznia 2004r. oraz, że młodociany w roku szkolnym 2004/2005 kończył ostatni rok nauki w Zasadniczej Szkole Zawodowej. Wobec czego w ocenie skarżącego spełnione są przesłanki do przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Podstawą materialnoprawną zaskarżonych decyzji stanowił art. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004r. (Dz.U. z 2004r., nr 145, poz. 1532), który określa, że dofinansowanie o którym mowa w art. 1 tej ustawy, przysługuje z tytułu kosztów kształcenia tych młodocianych pracowników, z którymi umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego zostały zawarte po dniu 31 grudnia 2003 r., oraz tych młodocianych pracowników, z którymi umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego zostały zawarte przed dniem 1 stycznia 2004 r., ale kształcenie rozpoczęto w roku szkolnym 2004/2005. Zarówno organ I jak i II instancji przyjęły, że w niniejszej sprawie nie jest spełniona wskazane wyżej przesłanki rozpoczęcia nauki przez młodocianego pracownika w roku szkolnym 2004/2005r. W ocenie Sądu takie uzasadnienie obu decyzji nastąpiło z naruszeniem przepisu 107 § 3 k.p.a., albowiem organy nie wskazały faktów, które uznały za udowodnione, dowodów, na których się oparły, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast nie sposób przyjąć, że uzasadnienie prawne, stanowi wystarczające wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Żaden z organów nie wskazał, z jakich powodów uznano, że kształcenie młodocianego nie rozpoczęło się w roku szkolnym 2004/2005r. Ponadto wskazać należy, że organy nie odniosły się do kwestii interpretacji sformułowania " kształcenie rozpoczęto", skoro jak wynika z dokumentów zebranych w aktach administracyjnych, w przypadku P.C., była to kontynuacja kształcenia rozpoczętego w przedsiębiorstwie S.K.. Ponadto organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej brak jest odniesień do kwestii stosowania przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Zdaniem Sądu stanowi to naruszenie zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwiania sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, oraz obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego – to jest zasad określonych w art. 7 i 9 k.p.a. Przepis artykułu 2 wskazanej ustawy z 20 kwietnia 2004r. określa dwa przypadki w których przysługuje dofinansowanie, w pierwszym ustawodawca uzależnia je od daty zawarcia umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, a w drugim od daty zawarcia umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego i rozpoczęcia kształcenia w roku szkolnym 2004/2005. Skoro umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego między skarżącym i P.C. zawarta została [...] października 2004r., to spełnia ona przesłankę pierwszą, albowiem zawarta została po dniu [...] grudnia 2003r. Powołany przepis art. 2 mówi o umowie o pracę w celu przygotowania zawodowego, zawartej z młodocianym. Przepis art. 190 § 1 kodeksu pracy (Dz.U. z 1998r., nr 21, poz. 94, ze zm.), stanowi że młodociany jest osoba, która ukończyła 15 lat, a nie ukończyła 18 lat, skoro P.C. w chwili zawierania umowy tj. [...] października 2004r. miał ukończone 18 lat, to w myśl tego przepisu nie był już osobą młodocianą. Słusznie jednak skarżący, zarówno w odwołaniu, jak i w skardze, wskazał na § 13 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, który stanowi, że osoby, które przed ukończeniem nauki zawodu osiągnęły pełnoletniość, kończą tę naukę na warunkach określonych dla młodocianych. Zatem powołując się na przytoczony przepis uznać należy, że skarżący zawierając umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, zawarł ją na warunkach, jakie obowiązują odnośnie umów o pracę zawieranych z młodocianymi. Stąd też skoro powyższy przepis określa kontynuację statusu młodocianego, aż do ukończenia nauki zawodu, należy stosować go także w powiązaniu z art. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004r. W ocenie Sądu, wykładnia przeprowadzona przez organy administracji publicznej, w niniejszej sprawie doprowadziłaby do sytuacji, w której na pracodawcy ciążyłyby obowiązki określone w kodeksie pracy, związane z zatrudnieniem młodocianego, a jednocześnie pozbawiony byłby on prawa do refundacji kosztów poniesionych w związku z jego zatrudnieniem. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). O kosztach procesu orzeczono jak w punkcie 2 wyroku, zgodnie z art. 200 p.p.s.a. /-/ B. Popowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak KP