IV SA/Po 464/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie wykładni decyzji postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia (...) r. R. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. o dokonanie wykładni decyzji z dnia (...) r. nr (...) wydanej przez ten organ i jednocześnie wniósł o przywrócenie zapisu w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki nr (...) położonej w obrębie G. z mocą wsteczną tj. od (...) r. Pismem z dnia (...) r. nr (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. wskazał, iż decyzją z dnia (...) r. nr (...) uchylił w całości decyzję Starosty P. z dnia (...) r. nr (...) i orzekł w operacie ewidencyjnym obrębu G. w jednostce rejestrowej (...), w której jako właściciel ujawniony jest M. P., w działce nr (...) miejsce użytku gruntowego: tereny mieszkaniowe (B) o powierzchni (...)ha przywrócić poprzedni zapis – grunty rolne zabudowane (B-RIIIa) o powierzchni (...) ha i (B-RIIIb) o powierzchni (...) ha. Sposób i tryb wprowadzania zmian do ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy art. 22 i 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne o kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz rozdział rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Regulacje te stanowią że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu, którymi mogą być – prawomocne orzeczenia sadowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne. Postępowanie aktualizacyjne ma na celu utrzymanie takiego stanu operatu ewidencyjnego, aby dane w nim zawarte były zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi jak i stanem prawnym. Powołując się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 316/08 organ wskazał iż aktualizacja ewidencji gruntów i budynków nie może powodować skutków prawnych z mocą wsteczną. Podstawę dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą wpisu. W przypadku przedmiotowej działki dokumentem tym jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia (...) r. nr (...). W dniu (...) r. R. P. wniósł skargę na powyższe pismo domagając się przywrócenia wpisu dla działki nr (...) w G. z mocą wsteczną od dnia (...) r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po wniesieniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej ppsa).. W szczególności Sąd bada kwestię dopuszczalności zaskarżenia przedmiotu skargi. Bowiem na podstawie przepisu art. art. 3 § 2 powołanej wyżej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, zauważyć trzeba, że będące przedmiotem zaskarżenia, pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia (...) r., w ocenie Sądu, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Skargę uznać zatem należy za niedopuszczalną. Ubocznie Sąd wskazuje, iż zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie ugruntował się pogląd, ze w razie złożenia wniosku o dokonanie wyjaśnienia treści decyzji na podstawie art. 113 kpa, organ , który wydał daną decyzję, ma obowiązek dokonania jej wykładni. Z kolei forma prawną wyjaśnień dotyczących treści decyzji jest zawsze postanowienie, na które służy zażalenie, a w dalszej perspektywie skarga do sądu administracyjnego Zgodnie z art. 124 kpa postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygniecie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sadu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska osoby upoważnionej do jego wydania (por. wyrok NSA z dnia 23 maja 2011 r. I GSK 236/10, LEX nr 990058). Zaskarżone pismo nie zawiera wszystkich potrzebnych elementów skutkujących uznaniem go za postanowienie, ponieważ nie zawiera elementu konstytutywnego tj. podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Natomiast brak w zaskarżonym piśmie pouczenia o środkach zaskarżenia nie przesądza, że czynność organu administracyjnego nie może być uznana za postanowienie (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 1994 r., I SAB/54/93, OSP 1995, z. 11, poz. 222) Skoro organ administracji, na skutek złożonego przez skarżącego wniosku o dokonanie wykładni decyzji z dnia (...) r., nie podjął działania w określonej formie tj. w formie postanowienia do czego był zobowiązany (art. 113 § 2 kpa), to w takiej sytuacji skarżącemu przysługuje skarga na bezczynność organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.