IV SA/Po 470/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia Ekologicznego "Z" przeciwko Staroście P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić wniosek Pismem z (...)r. Stowarzyszenie Ekologiczne "Z" (dalej: "Wnioskodawca") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Starosty Poznańskiego, "o unieważnienie pozwolenia na budowę wydanego dla firmy A. w S. i wydanie nakazu rozbiórki tej firmy". W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę dla firmy A. została wydana na podstawie planu miejscowego (S. – strona południowa) uchwalonego przez Radę Gminy T. uchwałą z dnia (...) r. nr (...). Plan ten został unieważniony wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 03 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 844/13, który został utrzymany w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 1737/14. Brak obowiązującego planu, w ocenie Skarżącego, stanowi podstawę do unieważnienia decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydanej bez podstawy prawnej. W piśmie przewodnim z (...) r. Starosta P. wskazał, że na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") przekazuje ww. pismo z (...) r. "zgodnie z życzeniem Wnioskodawcy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zgodnie z unormowaniami art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ani z cytowanego art. 3 § 2 p.p.s.a., ani z przepisów ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a., nie wynika, aby rozpatrywanie wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji udzielających pozwolenia na budowę lub o nakazanie rozbiórki obiektów – czego w istocie dotyczył przedmiotowy wniosek z (...) r. – należało do właściwości sądu administracyjnego. Taki wniosek, w przypadku jego skierowania do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. jako nie należący do właściwości tego sądu, a przez to niedopuszczalny. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji, przy czym stosownie do art. 58 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. uczynił to postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 6 p.p.s.a. Sąd informuje Skarżącego, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., w skrócie: "k.p.a.") do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. właściwy jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowego kolegium odwoławcze – ten organ. W tej sytuacji Skarżący z przedmiotowym wnioskiem powinien wystąpić do właściwego organu administracji i dopiero w razie ewentualnego niezadowalającego załatwienia tego wniosku w postępowaniu administracyjnym oraz po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, wystąpić do sądu administracyjnego ze skargą na takie niezadowalające rozstrzygnięcie organu administracji.