IV SA/Po 494/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2013 r. sprawy ze skargi Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w T. na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] grudnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Rada Rodziców Szkoły Podstawowej w T. (dalej Rada Rodziców) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w T., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności albo uchylenie w całości (k. 4-5 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wójt Gminy D. wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (k. 23-25 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawowym zagadnieniem w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przez Radę Rodziców skargi na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w T. Uruchomienie bowiem powierzonej sądowi administracyjnemu kontroli legalności zaskarżonej uchwały poprzedzać musi konstatacja, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna i pochodzi od uprawnionego podmiotu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej, będącej stroną skarżącą, zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. W niniejszym postępowaniu niedopuszczalność skargi wynika z braku zdolności sądowej Rady Rodziców w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem rada rodziców nie ma zdolności sądowej, tj. nie jest osobą fizyczną, osobą prawną, nie jest także jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Przepisy szczególne nie przyznają radzie rodziców osobowości prawnej, nie podlega ona również wpisowi do określonego rejestru. Rada rodziców nie podlega także kontroli lub nadzorowi władzy publicznej i nie podlega wpisowi do określonego rejestru. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brakuje przepisów, określających zakres praw i obowiązków rady rodziców, a stanowiących o jej organizacyjnej odrębności i samodzielności. Rada rodziców nie ma zdolności sądowej, nie jest zatem podmiotem mającym zdolność do występowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r. I OZ 421/12, postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2009 r., I OSK 121/09, postanowienie NSA z dnia 15 września 2000 r., I SA 943/00, OSP 2001/7-8/109). Rada Rodziców jako społeczny organ w systemie oświaty działa na zasadach określonych w art. 53 i art. 54 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.). Analiza tych regulacji prowadzi do wniosku, że rada rodziców reprezentuje ogół rodziców danej szkoły, ale tylko w stosunku do organów wyraźnie wskazanych w art. 54 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Konsekwencją tej regulacji musi być przyjęcie, że rady rodziców jako organizacje społeczne nie mają umocowania do działania w interesie i na rzecz rodziców dzieci uczęszczających do danej szkoły w innych sprawach i zakresie innym niż ten wynikający wprost z treści wskazanego art. 54 ust. 1 ustawy. Z tego też powodu Rada Rodziców Szkoły Podstawowej w T. nie może być podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi w imieniu rodziców dzieci uczących się w likwidowanej szkole. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 oraz § 3 ustawy ppsa orzekł jak w sentencji.