IV SA/Po 494/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-01-16

Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego, wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza, jest dopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza, jest niedopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 260 Ppsa, od takiego postanowienia nie przysługuje zażalenie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2017 r., które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 czerwca 2017 r. odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wcześniej WSA odrzucił skargę R. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a NSA oddalił zażalenie R. P. na to postanowienie. WSA odrzucił również skargę M. P. oraz wniosek i zażalenie R. P. dotyczące wpisu sądowego. Po odmowie przyznania prawa pomocy przez referendarza i utrzymaniu tej decyzji przez WSA po rozpoznaniu sprzeciwu, NSA uchylił postanowienie WSA, wskazując na właściwe brzmienie art. 260 Ppsa. Następnie WSA wydał postanowienie z 12 grudnia 2017 r., które R. P. zaskarżył zażaleniem.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2017 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 494/16 w sprawie ze skargi R. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego i warunków zabudowy postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 lipca 2016r. odrzucił skargę R. P.. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2017r. sygn. akt II OZ 166/17. Prowadząc dalej postępowanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017r. odrzucił skargę M. P., odrzucił wniosek R. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zrządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, oraz odrzucił zażalenie R. P. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. R. P. działając w imieniu własnym wraz z zażaleniem na powyższe postanowienie złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i radcy prawnego (k.271-272 akt), który ponownie w imieniu własnym złożony został w formularzu z dnia [...] czerwca 2017r. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2017 r. odmówiono skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy. Sprzeciw od powyższego postanowienia w ustawowym terminie wniósł skarżący. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprzeciwu, odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt II OZ 1453/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie wskazując, iż w sprawie winien znaleźć zastosowanie 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 - dalej Ppsa) w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "Ppsa"), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W myśl art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że art. 194 § 1 Ppsa stanowi, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zatem przywołana ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, CBOSA). W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 Ppsa w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Odnotować przy tym należy, że aktualne brzmienie art. 260 Ppsa wskazuje, iż na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji powyższego, skoro skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 20 czerwca 2017 r., tym samym przedmiotowe zażalenie należy odrzucić jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło