IV SA/Po 495/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w M. na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w M. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 18 kwietnia 2013 r. Rada Rodziców Szkoły Podstawowej w M. wywiodła skargę na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w M., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności bądź uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w D. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przez Radę Rodziców skargi na przedmiotową uchwałę. Uruchomienie bowiem powierzonej sądowi administracyjnemu kontroli legalności zaskarżonej uchwały poprzedzać musi konstatacja, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna i pochodzi od uprawnionego podmiotu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej, będącej stroną skarżącą, zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. W niniejszym postępowaniu ze skargi Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w M., niedopuszczalność skargi wynika z braku zdolności sądowej tego podmiotu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem rada rodziców nie posiada zdolności sądowej, tj. nie jest osobą fizyczną, osobą prawną, nie jest także jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Przepisy szczególne nie przyznają radzie rodziców osobowości prawnej, nie podlega ona również wpisowi do określonego rejestru. Rada rodziców nie podlega także kontroli lub nadzorowi władzy publicznej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brakuje przepisów, określających zakres praw i obowiązków rady rodziców, a stanowiących o jej organizacyjnej odrębności i samodzielności. Rada rodziców nie posiada zdolności sądowej, nie jest zatem podmiotem mającym zdolność do występowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r. I OZ 421/12, postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2009 r., I OSK 121/09, LEX557302, postanowienie NSA z dnia 15 września 2000 r., I SA 943/00, OSP 2001/7-8/109). Rada Rodziców jako społeczny organ w systemie oświaty działa na zasadach określonych w art. 53 i art. 54 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.). Analiza tych regulacji prowadzi do wniosku, że rada rodziców reprezentuje ogół rodziców danej szkoły, ale tylko w stosunku do organów wyraźnie wskazanych w art. 54 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Konsekwencją tej regulacji musi być przyjęcie, że rady rodziców jako organizacje społeczne nie mają umocowania do działania w interesie i na rzecz rodziców dzieci uczęszczających do danej szkoły w innych sprawach i zakresie innym niż ten wynikający wprost z treści wskazanego art. 54 ust. 1 ustawy. Z tego też powodu Rada Rodziców Szkoły Podstawowej w M. nie może być podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi w imieniu rodziców dzieci uczących się w likwidowanej szkole. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.