IV SA/Po 499/04
PostanowienieWSA w Poznaniu2006-03-01
Skład orzekający: Maciej Dybowski, Paweł Miładowski, Izabela Kucznerowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego w sprawie o świadczenie przedemerytalne jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu?Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, Sąd umorzył postępowanie.Stan faktyczny
Zastępca Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy odmówił W. P. przyznania świadczenia przedemerytalnego, uznając, że nie spełniał on warunków wiekowych lub stażowych wymaganych przez przepisy. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę. W. P. złożył skargę do WSA, jednak jego pełnomocnik cofnął skargę w trakcie rozprawy. Sąd rozpoznał kwestię dopuszczalności cofnięcia skargi.Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie: NSA Paweł Miładowski As. Sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant: sekretarz sąd. Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2006 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody . z dnia [...] marca 2004r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. przyznać kancelarii radcy prawnego A. S. od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 /dwieście czterdzieści/ złotych wraz z podatkiem od towarów i usług /VAT/. /-/ I. Kucznerowicz /-/ M.Dybowski /-/ P. Miładowski KP
Decyzją z dnia [...].02.2004 r. nr [...] zastępca Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy działający z upoważnienia Starosty na podstawie art. 6 pkt 6, art. 37k ustawy z dnia 14.12. 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 z póź. zm.) w związku z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20.12.2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2003 r. nr 6 poz. 56) odmówił W. P. przyznania świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w dniu [...] 01.2001 r. W. P. zarejestrował się spełniając warunki do przyznania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z udokumentowaniem okresu uprawniającego do zasiłku wynoszącego 35 lat, 2 miesiące i 2 dni na podstawie art. 37 j ustawy przyznano mu zasiłek przedemerytalny. W dniu [...].02.2004 r. W. P. złożył wniosek o przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego w związku z nowelizacją ustawy.
Zgodnie z art.3 ust. 1 i 2 powołanej ustawy prawo do świadczenia przedemerytalnego na zasadach obowiązujących w dniu [...].12 .2001 r. przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia [...].01.2002 r. spełnili warunki do jego nabycia. W myśl art. 37 k ustawy, wg stanu prawnego na dzień [...].12. 2001 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do przyznania statusu i prawa do zasiłku, jeżeli:
- mężczyzna osiągnął wiek 63 lata i posiadał okres uprawniający do emerytury lub
- w roku kalendarzowym, w którym nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn zakładu pracy, mężczyzna osiągnął wiek 60 lat i posiadał okres uprawniający do emerytury lub
- do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn zakładu pracy, mężczyzna osiągnął okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 40lat.
W związku z tym, że W.P. nie spełnia żadnego z powyższych warunków a aktualnie obowiązujące przepisy obejmują osoby zarejestrowane po dniu [...].01.2002 r. orzeczono o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego.
W odwołaniu od tej decyzji W. P. stwierdził, że w dniu rejestracji tj. [...].01.2001 r. obowiązywały przepisy ustawy w myśl której spełniał warunki do przyznania mu świadczenia przedemerytalnego.
Decyzją z dnia [...].03.2004 r. nr [...] z upoważnienia Wojewody [...] – Dyrektor Wydziału na podstawie art. 127 § 1 i 2 i art. 138 § 1pkt 1 kpa oraz art. 6 c ust 2 pkt 2 i art. 37 k, 37 l ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia [...].12.2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podtrzymał argumentację zawartą w decyzji Starosty Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...].02.2004 r. Zdaniem organu II instancji Skarżący w dniu rejestracji nie spełniał wymaganych warunków zawartych w art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do przyznania świadczenia przedemerytalnego ponieważ:
- zgodnie z art. 37 pkt. 1 i 2 posiada wymagany okres uprawniający do emerytury lecz nie posiada wymaganego wieku oraz
- zgodnie z art. 37 k pkt 3 i 4 do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy nie posiada wymaganego okresu uprawniającego do emerytury.
Nadto organ stwierdził, że przepisy ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewidują możliwości zamiany przyznanego zasiłku przedemerytalnego na świadczenie przedemerytalne na wniosek osoby uprawnionej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję W. P.stwierdził, że rejestrując się w dniu [...] 01.2001 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy udokumentował okres uprawniający do świadczenia przedemerytalnego albowiem spełniał warunki przewidziane ustawą.
W odpowiedzi na skargę organ orzekający wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Organ podniósł, że argumentacja zawarta w skardze nie daje podstaw do zmiany decyzji, ponieważ uprawnienia do świadczeń z Funduszu Pracy ustalane są na podstawie przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i nie mają charakteru uznaniowego .
W czasie rozprawy w dniu 01.03.2004 r. pełnomocnik skarżącego, będący radcą prawnym cofnął skargę i wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne albowiem nie powoduje skutków opisanych w wyżej cytowanym przepisie.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Sąd umorzył postępowanie .
O kosztach Sąd orzekł zgodnie z § 14 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z dnia 03.10.2002 r. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).
/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ P. Miładowski
KP
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło