IV SA/Po 500/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 03 lipca 2006 r. sprawy ze J.K. na uchwały Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie 1) działalności Burmistrza Miasta 2) wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia 1. odrzucić skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] 2. odrzucić skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] /-/B. Popowska Dnia 06. 02. 2006 r. wpłynęło do Urzędu Miasta pismo J.K., wraz ze skargą na nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza tego miasta ( k- 29 i 30). Strona powołała się na art. 229 § 3 ustawy z 14. 06. 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.- dalej kpa). Treścią skargi są zarzuty wobec Burmistrza Miasta dotyczące nieprawidłowej pracy pracownikom Urzędu; chodzi głównie o brak pouczenia o możliwości uzyskania prawa do dodatku mieszkaniowego. Rada Miasta uchwałą z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Burmistrza Miasta, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. – dalej usg) oraz art. 229 pkt. 3 kpa, uznała skargę J.K. za bezzasadną. Uzasadniając wskazano, że pracownicy udzielają odpowiedzi na konkretne pytania, a skarżący nie wykazał, że został błędnie pouczony o obowiązujących przepisach prawnych. Pismem z dnia 16 marca 2006r. Strona skarżąca wezwała Radę Miasta do usunięcia naruszenia powstałego w skutek podjęcia uchwały [...] w sprawie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Burmistrza. Uzasadniając strona podniosła, iż nie zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu w/w uchwały Rady Miasta i wnosi o uchylenie wymienionej uchwały. Rada Miasta uchwałą z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do uchylenia uchwały Nr [...], na podstawie art. 101 usg, uznała wezwanie za bezzasadne. Pismem z dnia 06. maja 2006r. Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "na bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i uznanie przez Radę Miasta skargi za bezzasadną". Skarżący powtórzył zarzuty wcześniej sformułowane. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił sekwencję czynności administracyjnych, jakie Burmistrz i Rada Miasta podejmowali w sprawie J.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Żądaniem przedmiotowej skargi objęte jest zbadanie legalności dwóch uchwał Rady Miasta. 1. Zgodnie z art. 101 ust. 1 usg, skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest ograniczone żadnymi terminami (postanowienie NSA z 13.10.1999r., sygn. IV SA 476/99), byle zostało dokonane przed wniesieniem skargi do sądu (K. Bednarzewski, P. Chmielnicki, P. Dobosz, W. Kisiel, P. Kryczko, M. Mączyński, S. Płażek; Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, W.Pr. Warszawa2004, s. 586-587). Uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy, a nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 usg.(postanowienie NSA z 30.11.2000, sygn. I SA 794/00). Charakter prawny tej uchwały, stanowiącej wewnętrzny element postępowania zmierzającego do zaskarżenia uchwały merytorycznie kwestionowanej, tworząc przesłankę dopuszczalności skargi do sądu, upoważnia do stwierdzenia, że na uchwałę rady gminy o nieuwzględnieniu wezwania do usunięcia zarzucanego naruszenia skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje (wyrok NSA z 29.12.1999r., sygn. IV SA 1501/99). W odniesieniu do uchwały Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do uchylenia naruszenia prawa, należy wskazać, że została ona podjęta w toku procedury zaskarżania uchwały w sprawie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Burmistrza Miasta z uwagi na to, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec powyższego, Sąd uznając skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do uchylenia naruszenia prawa za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. 2. W odniesieniu do skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Burmistrza Miasta należy wskazać, iż wydana ona została na podstawie art. 229 pkt 3 kpa, zgodnie z którym rada gminy jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Skarżący skorzystał tym samym z prawa do składania skarg i wniosków w trybie unormowanym przepisami działu VIII kpa. Załatwienie ich reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skargi i wniosków (Dz.U. nr 5, poz. 46). Równocześnie zwrócić należy uwagę, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia skargi na uchwałę rady gminy w sprawie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie art. 229 pkt 3 kpa, ponieważ nie nadzoruje działalności organów administracji, a do jego kompetencji należy jedynie kontrola legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym, zamieszczone w dziale VIII kpa, nie mają zatem zastosowania do postępowania sądowo-administracyjnego. Sądy administracyjne nie są więc właściwe do rozpatrzenia skargi wniesionej na rozstrzygnięcia wydane w ramach postępowania uregulowanego w art. 221 i nast. kpa (por. postanow. NSA z dnia 28 października 1983r. sygn. akt SA/Wr 625/83 ONSA 1983/2/94, postanow. NSA sygn. akt I OSK 457/06 omówiony przez Danutę Frey "Dotacja na przedszkole bez decyzji" - Rzeczpospolita z dnia 14 – 15 czerwca 2006r). Wobec powyższego, Sąd uznając za niedopuszczalną skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Burmistrza Miasta, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w w pkt 2 sentencji postanowienia. /-/B. Popowska KB/