IV SA/Po 535/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania czynności w celu doprowadzenia wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ M. Dybowski Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego, k. 4 akt sądowych) R. M. złożył skargę na decyzję wskazaną w rubrum postanowienia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] nakładającą na Skarżącego, w zakreślonym terminie, obowiązek: 1. inwentaryzacji geodezyjnej wykonanego budynku, 2. inwentaryzacji budowlanej wykonanego budynku, 3. wykonania 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniających ewentualne zmiany, w celu doprowadzenia wykonanego budynku do stanu zgodnego z prawem, i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ i instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153/02/1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Instytucja ta ma zatem charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania niekorzystnych dla Skarżącego skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczyć może jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2006 s. 160-161 uw. 7 i aprobowane przez Komentatora orzecznictwo i piśmiennictwo; J. P. Tarno- op. cit. s. 216 uw. 5; T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2008 s. 338-340 uw. 5-9; postanowienie NSA z 17.7.2006 r.- I FZ 281/06 z aprobującą glosą A. Skoczylasa - OSP 6/07/76). Decyzja kasacyjna, wydana na podstawie art. 138 § 2 kpa, jako ściśle procesowa i nie mogąca powodować bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (glosa A. Skoczylasa - OSP 6/07/s.462), takich skutków nie wywołuje. Zaskarżona decyzja Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uchylająca zaskarżoną decyzję w całości i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w całości, nie kwalifikuje się dobrowolnego lub przymusowego wykonania, w związku z czym instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może znaleźć zastosowania (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 26.2.2009 r.- II SA/Po 1050/08). Jedynie zatem na marginesie należy wskazać, że Skarżący nie podniósł żadnych okoliczności, wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże bez względu na to, czy Skarżący poparł swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w tym zakresie. W tym stanie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, postanowił jak w postanowieniu. /-/ M. Dybowski