IV SA/Po 55/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2022 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. P. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie zanonimizowanych decyzji o warunkach zabudowy na II i III klasę z lat 2003-2013. Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia [...] września 2021 roku (data wpływu), S. W. zwrócił się do Urzędu Gminy T. P. o podanie informacji na temat decyzji o warunkach zabudowy na II i III klasę z lat 2003-2013. Pismem z dnia [...] września 2011 roku zawiadomiono Wnioskodawcę, że żądane przez niego informacje, ze względu na obszerny zakres stanowią informację przetworzoną i wezwano go do wykazania, że uzyskanie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pod wezwaniem podpisał się II Zastępca Wójta w osobie P. K.. W odpowiedzi na wezwanie, wnioskodawca wskazał, że dane są mu potrzebne do postępowań sądowych, "jak i rozprawienia się z wszelkimi oszustwami i łajdactwami, gdzie bardzo aktywny udział bierze Pan K. i jego wspólnicy". W dniu [...] października 2021 r. swój udział w sprawie zgłosił radca prawny T. Z., który przedkładając pełnomocnictwo udzielone mu przez S. W., wyjaśnił, że wnioskowana informacja jest niezbędna Skarżącemu w celu ustalenia możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy na gruntach klasy III położonych w Gminie T. P., jak i w celu ustalenia szacunkowej długości trwania postępowania w tym przedmiocie na przestrzeni poprzednich lat. Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. Wójt Gminy T. P. odmówił udzielenia S. W. wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ podał, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, a Wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego. Wyjaśniono, że aby odnaleźć wszystkie decyzje objęte zapytaniem należałoby przeszukać i przeanalizować cały, obszerny zasób dokumentacji związanej z prowadzeniem postępowań o wydanie warunków zabudowy z okresu 10 lat. Po wyselekcjonowaniu decyzji dotyczących klas II, III, IV konieczne byłoby dokonanie przeglądu tych decyzji pod kątem ochrony danych osobowych, a następnie dokonanie ich anonimizacji. Nakład pracy musiałby objąć ponad 3,5 tysiąca decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu decyzji zwrócono ponadto uwagę, że Skarżący wprost wskazał, że decyzje potrzebne mu są do rozpraw sądowych, a pełnomocnik Skarżącego wskazał, jedynie ogólnikowo, że intencją Skarżącego jest ustalenie szacunkowej długości trwania postępowań w zakresie ustalenia warunków zabudowy. Zauważono, że pełnomocnik Skarżącego nie doprecyzował jednak, w jaki sposób uzyskane przez S. W. dane mogą realnie wpłynąć na funkcjonowanie określonych struktur publicznych, albo usprawnienie wykonywania zadań publicznych. Wnioskodawca zaskarżył decyzję organu I instancji w przepisanym terminie. W odwołaniu do Kolegium (k. 38 akt adm.) Skarżący wskazał, że informacja, o którą wnosi jest mu potrzebna jako "materiał dowodowy w prowadzonych postępowaniach sądowych karnych i odszkodowawczych za szkody planistyczne". Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. P. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie zanonimizowanych decyzji o warunkach zabudowy na II i III klasę z lat 2003-2013. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Wskazano, że organ I instancji prawidłowo ustalił, że żądanie wniosku S. W. obejmuje udostępnienie informacji przetworzonej w rozumieniu przepisu art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. Podkreślono, że uznanie informacji za informację przetworzoną nie pozbawia wnioskodawcy prawa do informacji, ale konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy Kolegium stwierdziło, że wnioskodawca żąda udostępnienia informacji publicznej dotyczącej okresu 10 lat (od roku 2003 do roku 2013). Przygotowanie wskazanych we wniosku informacji wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników Urzędu Gminy, w wymiarze przekraczającym zakres obowiązków pracowników Urzędy Gminy. Wyjaśniono, że przygotowanie żądanych przez Wnioskodawcę informacji wymaga podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe oraz finansowe oraz wiąże się z dezorganizacją pracy Urzędu, dlatego prawidłowo wezwano S. W. do wykazania, że udostępnienie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podkreślono, że prawidłowo organ I instancji ocenił, że ani Skarżący, ani jego pełnomocnik nie wskazali okoliczności istotnych dla interesu publicznego, które uzasadniałyby udzielenie wnioskowanej informacji przetworzonej. W przewidzianym prawem terminie skargę do sądu administracyjnego wywiódł S. W.. Złożonej skargi nie uzasadniono. Następnie skargę uzupełnił pełnomocnik Skarżącego, w osobie r.pr. T. Z., wskazując, że wbrew twierdzeniom Kolegium, Skarżący przedstawił szczególny interes publiczny w uzyskaniu wnioskowanych informacji, w postaci: ustalenia możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy na gruntach klasy III położonych w Gminie T. P., jak i w celu ustalenia szacunkowej długości trwania postępowania w tym przedmiocie na przestrzeni poprzednich lat. W tej sytuacji zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, powinny zostać uchylone. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy należy podnieść, że Sąd dostrzega, że złożona skarga jest bardzo uboga w swej treści i nie zawiera – literalnie wyrażonych – wszystkich elementów, o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022, poz. 329 – dalej jako: p.p.s.a.). Tym niemniej, Sąd zauważa, że ocena takiej skargi winna nastąpić z uwzględnieniem również pozostałych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 134 p.p.s.a. Sąd mając na uwadze unormowania tej ostatniej regulacji dokonał oceny złożonej w niniejszej sprawie skargi i doszedł do wniosku, że skoro S. W. zdecydował się zakwestionować decyzję o wskazanym numerze, to mając na uwadze istotę samej skargi należy przyjąć, że kwestionuje on w istocie podstawę prawną jej wydania i zwraca się o jej uchylenie (żadne inne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy tej oceny Sądu nie podważają). Dokonując zatem oceny dopuszczalności złożonej w niniejszej sprawie skargi Sąd wziął pod uwagę, że w istocie strona Skarżąca sporządzając skargę zarzuciła organom naruszenie prawa i uczyniła to na miarę swoich możliwości. Sądy administracyjne kontrolują legalność działalności administracji publicznej, przy czym, co trzeba zaznaczyć, czynią to w ramach sprawowanego wymiaru sprawiedliwości (art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych), a niezwiązany zarzutami skargi Sąd I instancji, zobowiązany jest do dokonania kontroli zaskarżonego aktu – niezależnie – od zarzutów i wniosków skargi. Finalnie należy również zauważyć, że uzupełnienie złożonej skargi stanowi pismo pełnomocnika Skarżącego z dnia [...] stycznia 2022 r. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 , dalej jako "u.d.i.p."). W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy T. P. jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu, a także, iż żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, w rozumieniu u.d.i.p. Istota sporu sprowadza się do oceny wykazania przez S. W. szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie informacji przetworzonej w postaci zanonimizowanych kopii decyzji o warunkach zabudowy dla gruntów II i III klasy bonitacji, z lat 2003-2013. Uprzedzając szczegółowe omówienie motywów podjętego przez Sąd w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wskazać trzeba, że sporne zagadnienie było już przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w innej sprawie S. W. zainicjowanej również skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego – por. sprawa o sygn. IV SA/Po [...]. Zaakcentować trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wówczas skargę, a na skutek skargi kasacyjnej S. W. istota sporu (zaistniałego również na gruncie badanej sprawy), była przedmiotem badania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia [...] września 2021 r. sygn. III OSK [...] oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd sprawę niniejszą rozpoznający stanowisko wyrażone w uzasadnieniach obydwu wyroków podziela i przyjmuje za swoje. Zgodnie art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na pojęcie informacji przetworzonej składają się dwa elementy. Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (wyrok WSA w Warszawie z 23 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 978/09; podobnie wyroki NSA: z 30 października 2008 r., sygn. akt I OSK 951/08, z 27 czerwca 2013 r. sygn. akt I OSK 529/13, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), a więc przetworzenie informacji wymaga dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (wyrok NSA z 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (wyrok NSA z 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością. Dokonując oceny wniosku S. W. z dnia [...] września 2021 r. należy wskazać, że zażądał on wydania zanonimizowanych kopii decyzji o warunkach zabudowy z lat 2003-2013 dotyczących II i III klasy bonitacji. Organ wskazał, że w latach 2003-2013 Wójt Gminy T. P. wydał w sumie ponad 3,5 tysiąca decyzji o warunkach zabudowy. Wyjaśniono, że udzielenie informacji wymagałoby przeszukania i przeanalizowania całego, obszernego zasobu dokumentacji związanej z prowadzeniem postępowań o wydanie warunków zabudowy z okresu 10 lat. Po wyselekcjonowaniu decyzji dotyczących klas bonitacji, konieczne byłoby dokonanie przeglądu tych decyzji pod kątem ochrony danych osobowych, a następnie dokonanie ich anonimizacji. Z akt sprawy wynika zatem, że realizacja wniosku Skarżącego wymagałaby podjęcia przez organ dodatkowych czasochłonnych czynności oraz zaangażowania środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania Urzędu Gminy T. P. oraz wywarłoby negatywny wpływ na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na organ. Prawidłowo zatem ustaliwszy, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną Wójt Gminy T. P. wezwał Skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skarżący udzielając odpowiedzi na to wezwanie wskazał, że dane są mu potrzebne do postępowań sądowych, "jak i rozprawienia się z wszelkimi oszustwami i łajdactwami, gdzie bardzo aktywny udział bierze Pan K. i jego wspólnicy". Pełnomocnik Skarżącego wskazał natomiast, że szczególny interes publiczny w uzyskaniu wnioskowanych informacji dotyczy: ustalenia możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy na gruntach klasy III położonych w Gminie T. P., jak i ustalenia szacunkowej długości trwania postępowania w tym przedmiocie na przestrzeni poprzednich lat. Podkreślić trzeba, że konieczność wykazania szczególnego interesu publicznego w dostępie do informacji przetworzonej była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. I OSK 2306/19, a Sąd w składzie sprawę niniejszą rozpoznającym argumentację zawartą w tym wyroku w pełni podziela i przyjmuje za swoją. Należy zatem wskazać, że celem konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej nie jest pomoc w rozstrzyganiu indywidualnych (prywatnych) spraw podmiotów wnioskujących o informacje publiczne, szczególnie wnioskujących o informacje w bardzo szerokim zakresie, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Prawodawca w ustawie o dostępie do informacji publicznej, uchwalonej zgodnie z art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, zdecydował się na ustanowienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej. Jednym z nich jest regulacja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która warunkuje dostęp do informacji przetworzonej od wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 18 grudnia 2018 r. sygn. akt SK 27/14 (OTK-A 2019/5) uznał, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - w zakresie, w jakim uzależnia uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego - za zgodny z art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Zasadniczo kompetencje organów administracji publicznej pozostają w nierozerwalnym związku z prawami obywateli do szybkiego i sprawnego załatwiania spraw. Niemożliwość sprawnego i szybkiego realizowania tych kompetencji, w związku z koniecznością zaangażowania sił i środków w celu przygotowania informacji przetworzonej, również powinna być brana pod uwagę podczas oceny ustawowej przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" jako przesłanki ograniczającej dostęp do informacji publicznej przetworzonej. Art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. musi być rozumiany jako instrument ochrony ustawowej praw i interesów prawnych podmiotów, których sprawy rozstrzygane są w ramach podstawowych kompetencji i zadań organów". Wobec tego "zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienie z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Nie chodzi przy tym o jakieś indywidualne cechy określonego podmiotu, zwłaszcza takie, na które nie ma on żadnego wpływu, lecz chodzi o możliwość efektywnego zaangażowania się przez ten podmiot w wykorzystanie dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga". Rozpoznając skargę kasacyjną S. W. od wspomnianego na wstępie wyroku tut. Sądu (sygn. IV SA/Po [...]), NSA zakcentował, że w sytuacji gdy przedmiotem wniosku składanego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informacja przetworzona, na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ciężar dowodowy w tym zakresie obciążać może jedynie wnioskodawcę, bowiem tylko on posiada wiedzę na temat tego, jak zechce wykorzystać zdobytą informację. Kluczowe zaś znaczenie dla oceny istnienia szczególnie istotnego interesu w udostępnieniu danej informacji ma sposób, w jaki wnioskodawca zamierza spożytkować otrzymaną informację, oraz to, jakie skutki może w ten sposób osiągnąć. Przy czym, to strona musi też wykazać, czy posiada - realne - możliwości wpłynięcia na poprawę działania organu. Owo realne wpływanie na poprawę działania organów państwa - jak podkreślił NSA - powinno mieć charakter bezpośredni. Przyjmuje się bowiem, że tylko bezpośredni wpływ może być oceniany jako realny, tj. dający co najmniej duże szanse na poprawę określonej sytuacji (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2021 r. sygn. III OSK 3435/21). W świetle powyższego zgodzić należy się z oceną dokonaną w niniejszej sprawie przez organy. S. W. w emocjonalnych pismach kierowanych do Urzędu Gminy T. P. wskazuje, że "napisał do Sądu o zdyscyplinowanie Urzędu Gminy w T. p. – R. B." i podnosi, ze "doprowadzi do sytuacji gdzie Urząd Gminy i jego majątek będzie zlicytowany". W odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] września 2021 r. (pierwszy akapit wielowątkowego pisma z dnia [...] września 2022 r.) Skarżący wskazał, że decyzje o ustaleniu warunków zabudowy potrzebne są mu "do rozpraw sądowych" oraz "rozprawienia się z wszelkimi oszustwami i łajdactwami". Skarżący wskazuje zatem, że wnioskowane informacje są mu niezbędne na potrzeby prowadzonych przez niego z Gminą sporów. Z kolei w kwestii argumentacji pełnomocnika Skarżącego, iż szczególny interes publiczny w uzyskaniu wnioskowanych przez Skarżącego informacji dotyczy: ustalenia możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy na gruntach klasy III położonych w Gminie T. P., jak i ustalenia szacunkowej długości trwania postępowania w tym przedmiocie na przestrzeni poprzednich lat - należy wskazać, że Skarżący nie posiada żadnych realnych możliwości oddziaływania na sposób funkcjonowania i organizacji pracy w Urzędzie Gminy T. P.. Należy zauważyć, że ustawodawca, ograniczając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności. Przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej. Ponadto jedną z przesłanek uzasadniających ograniczenie prawa do informacji publicznej jest konieczność ochrony porządku publicznego (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W pojęciu tym mieści się m.in. postulat zapewnienia organom władzy publicznej prawidłowego funkcjonowania w celu wykonywania ich kompetencji. Realizacja prawa dostępu do informacji publicznej nie może bowiem prowadzić do dezorganizacji organów władzy publicznej czy do istotnych zakłóceń w prawidłowym funkcjonowaniu tych organów. Taki skutek może wywołać w konkretnych okolicznościach, konieczność analizowania, selekcjonowania oraz anonimizacji dokumentów urzędowych znajdujących się w posiadaniu danej instytucji publicznej, jeśli wniosek o udostępnienie informacji nie ogranicza się do jednego czy kilku konkretnie wskazanych przez wnioskodawcę dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. I OSK 2306/19). Dlatego też dokonując oceny zaistnienia na gruncie badanej sprawy ustawowej przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" prawidłowo organy stwierdziły, że nie doszło do jej spełnienia. Wskazać też trzeba, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga (por. wyrok NSA o sygn. I OSK 2306/19). Reasumując, należy stwierdzić, że prawidłowo organy uznały, że w niniejszej sprawie nie sposób przyjąć, że uzyskanie wnioskowanej przez S. W. informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ciężar oceny tego, czy wnioskodawca w sposób właściwy wykazał we wniosku istnienie interesu publicznego, spoczywa na podmiocie zobowiązanym, który powinien dokonać oceny zarówno wniosku, jak i zakresu, w jakim wnioskodawca chce uzyskać informację publiczną. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi bowiem o to, czy uzyskanie - udostępnienie określonej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W sytuacji zatem braku interesu publicznego, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji – co prawidłowo uczyniono w badanej sprawie na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Nie można również - w konkretnych okolicznościach badanej sprawy - pominąć pełnego kontekstu relacji Skarżącego z Urzędem Gminy T. P., skoro Sądowi z urzędu jest wiadomym, że od wielu już lat Skarżący składa liczne skargi na akty oraz przewlekłe prowadzenie spraw przez Wójta Gminy T. P., zarzucając temu organowi wprost łamanie prawa. Należy też zauważyć, że Skarżący do akt administracyjnych nadesłał obszerną korespondencję prowadzoną z Prokuraturą Rejonową P.-G. w sprawie – zarzucanej przez Skarżącego – korupcyjnej działalności Wójta Gminy T. P. (k.147 akt adm.) oraz Sądem Okręgowym w P. gdzie Skarżący domaga się od Sądu Okręgowego "zobowiązania Urzędu Gminy T. P. do wydania wszystkich decyzji ustalających warunki zabudowy w latach 2003-2016r. na III klasę, >celem wykazania, iż Urząd Gminy wydawał wybiórczo takie decyzje za korzyści finansowe< (k.9-30 akt adm.)". Z kolei w odwołaniu do Kolegium (k. 38 akt adm.) Skarżący wskazał, że informacja, o która wnosi jest mu potrzebna jako "materiał dowodowy w prowadzonych postępowaniach sądowych karnych i odszkodowawczych za szkody planistyczne". Reasumując, analiza akt sprawy wskazuje, że organy w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny, dokonały prawidłowej wykładni znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, a następnie prawidłowo zastosowały przepisy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.