IV SA/Po 556/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność Burmistrza Miasta C. postanawia odrzucić skargę. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność Burmistrza Miasta C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej "Ppsa"). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej wydana w wyniku rozpatrzenia skargi skarżącego na działalność Burmistrza Miasta C. złożonej w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. -zwanej dalej "Kpa"). W orzecznictwie jak i w doktrynie utrwalone jest stanowisko, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. W postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny (I SA 2668/00, publ. System Informacji Prawnej LEX nr 54426) zauważył, iż uchwała podjęta w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa będąc informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego tylko z tego względu, iż stanowi jedyną możliwą prawną formę działania Rady Miasta. Ponadto należy zauważyć, że podjęta w wyniku rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa , kwestionowana przez skarżącą uchwała nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej, a więc aktem, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. 2001 r., Nr 142, poz. 1591). Wniesienie skargi w tym trybie jak wynika z treści wyżej wskazanego przepisu, obejmuje nie wszystkie uchwały organów gminy, lecz uchwały "z zakresu administracji publicznej". W postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. (I SA 2668/00, LEX nr 54426) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "Rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 Kpa nie następuje w formie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 Kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 Kpa, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informująca o sposobie załatwienia nie służyłaby". Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.