IV SA/Po 564/06

WyrokWSA w Poznaniu2007-04-25

Skład orzekający: Paweł Miładowski, Maciej Dybowski, Izabela Kucznerowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo obliczył wysokość dodatku mieszkaniowego, stosując 15% dochodów gospodarstwa domowego zamiast 12% oraz obniżając podstawę obliczenia dodatku do 90% poniesionych wydatków, zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia, mimo orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności tego przepisu z ustawą?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy administracji błędnie obliczyły wysokość dodatku mieszkaniowego. Zastosowano nieprawidłową stawkę procentową dochodów (15% zamiast 12%) oraz obniżono podstawę obliczenia dodatku do 90% wydatków, opierając się na przepisie rozporządzenia, który został uznany za niezgodny z ustawą przez Trybunał Konstytucyjny. Prawidłowe zastosowanie przepisów ustawy prowadziłoby do przyznania dodatku w dodatniej kwocie.
Stan faktyczny
Skarżący S.S. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Prezydent Miasta odmówił przyznania dodatku, wskazując na ujemną wartość dodatku wynikającą z obliczeń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, uznając, że skarżący spełnia kryteria dochodowe i powierzchniowe, ale obliczenia wskazują na brak prawa do dodatku. Skarżący wniósł skargę do sądu, podnosząc argumenty dotyczące stanu zdrowia i wydatków na leki. Sąd uznał skargę za zasadną z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz S.S. zwrotu kosztów podróży.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie WSA Maciej Dybowski (spr.) As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu w wydziale IV na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz S.S. kwotę [...],- ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów podróży. /-/I.Kucznerowicz /-/P.Miładowski /-/M./Dybowski KP sygn. IV SA/Po 564/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] marca 2006 r.- nr [...] Prezydent Miasta K. na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 i art. 7 ust.1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz.U. 71/01/734 [ze zm.]- dalej udm) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. 156/01/1817- dalej rozporządzenie), odmówił przyznania S.S. dodatku mieszkaniowego z uwagi na niespełnienie warunków uprawniających do przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu Prezydent podniósł, że nie przyznano dodatku mieszkaniowego ze względu na jego ujemną wartość, gdyż procentowy dochód w rodzinie przekracza wydatki na mieszkanie. Wysokość dodatku uzyskuje się bowiem odejmując od wydatków na mieszkanie procentowy dochód w rodzinie, tj: [...] zł wydatków na mieszkanie- [...] zł (obejmujące % dochodu) = -[...]zł (wysokość dodatku; k. 13 akt administracyjnych). W odwołaniu S.S. wskazał, że miesięczny dochód w rodzinie na osobę wyniósł [...] zł i jest mniejszy od dopuszczalnego 746,83 zł. Pogorszeniu uległ stan zdrowia Zainteresowanego- wymaga systematycznego leczenia; na leki wydaje miesięcznie ok. [...] zł (k. 17 akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W szczegółowym uzasadnieniu Samorządowe Kolegium wskazało, że dodatek mieszkaniowy przysługuje między innymi właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych pod warunkiem, że średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego, liczony w ciągu trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o dodatek, nie przekracza 125% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku ( art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 3 ust. 1 udm). Kwota najniższej emerytury i renty od 1 marca 2006 r. wynosi 597,46 zł (Komunikat Prezesa ZUS z dnia 13 lutego 2006 r.- MP 12/06/166), a 125% tej kwoty stanowi 746,83 zł. Z wniosku z dnia [...] marca 2006 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego wynika, że S.S. zajmuje lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w K. o powierzchni użytkowej [...]m2. Lokal ów wyposażony jest w instalację gazu przewodowego, w centralnie dostarczaną ciepłą wodę i w instalację dostarczającą energię cieplną dla celów ogrzewania. W lokalu tym mieszkają 4 osoby. W deklaracji o dochodach Odwołujący podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, synem i wnuczką. Podał, że dochody członków Jego gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku stanowiły: [...] zł miesięcznie Jego emerytury, [...] zł miesięcznie emerytury Jego Żony, [...] zł miesięcznie zasiłku rodzinnego, [...] zł za grudzień, [...]zł za styczeń i [...]zł za luty - wynagrodzenia Jego syna. Wnioskodawca podał, że dochody w Jego gospodarstwie domowym w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wyniosły łącznie [...] zł, co daje średni miesięczny dochód rodziny w tym okresie w wysokości [...] zł, czyli [...] zł na jednego członka gospodarstwa domowego rodziny Odwołującego. Kwota ta nie przekracza 125% kwoty najniższej emerytury, co stanowi jedno z kryteriów, którego spełnienie uprawnia do przyznania dodatku mieszkaniowego. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 55 m2 dla 4 osób ( art. 5 ust. 1 pkt 4 udm). Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30% (pierwszy przypadek) albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60% (drugi przypadek). Odnośnie rodziny odwołującego w pierwszym przypadku powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego zajmowanego przez Jego rodzinę nie może przekraczać 71,5 m2. Odwołujący spełnia kryterium art. 5 ust. 5 udm. Wysokość dodatku stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a kwotą wydatków, jakie osoba otrzymująca dodatek musi sama ponieść- tj "15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie 4-osobowym" (s. 2 uzasadnienia decyzji z [...] maja 2006 r. nr [...]), czyli [...] zł (15% x [...] zł), jeśli średni miesięczny dochód na jednego członka 4-osobowego gospodarstwa domowego jest równy lub wyższy od najniższej emerytury. Zarządca budynku poświadczył na wniosku, że łączna kwota wydatków na mieszkanie zajmowane przez Odwołującego wynosi [...] zł. Gdy powierzchnia lokalu zajmowanego przez wnioskującego o dodatek mieszkaniowy jest większa od normatywnej powierzchni użytkowej przewidzianej ustawą, wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego oblicza się dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez normatywną powierzchnię przewidzianą dla określonej liczby osób gospodarstwa domowego (art. 5 ust. 4 udm). Kwota [...] zł z tytułu wydatków ponoszonych przez Odwołującego za zajmowany lokal podzielona przez [...]m2 jego powierzchni użytkowej i pomnożona przez 55 m2 normatywnej powierzchni, daje kwotę [...]zł wydatków na powierzchnię normatywną podlegającą uwzględnieniu przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego. Do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki w wysokości 90% naliczonych i ponoszonych wydatków- 90% kwoty [...] zł stanowi [...] zł. Różnica między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, podlegającymi uwzględnieniu ([...] zł), a kwotą wydatków, jakie osoba otrzymująca dodatek musi sama ponieść ([...]zł) jest ujemna i wynosi: -[...] zł. Na przyznanie dodatku mieszkaniowego nie mają wpływu takie okoliczności, jak sytuacja zdrowotna poszczególnych członków rodziny Wnioskodawcy. To, że Odwołujący przeznacza ok. [...] zł miesięcznie na leki dla siebie, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. W skardze na powyższą decyzję S.S. wniósł o jej uchylenie. Wnioskodawca przywołał w szczególności argumenty podniesione uprzednio w odwołaniu i wskazał, że stan Jego zdrowia ulega dalszemu pogorszeniu, wymaga systematycznego leczenia i brania odpowiednich leków. Miesięcznie koszt leków sięga [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadną, choć z innych względów, niż w niej podniesione. 1. Zgodnie z art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela ustalenia faktyczne Samorządowego Kolegium, czyniąc je integralną częścią swych ustaleń. Bezspornym w sprawie jest stan faktyczny- w tym w szczególności w zakresie miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie ([...]zł) i w zakresie 125% kwoty najniższej emerytury (746,83 zł)- na które powoływał się Skarżący w odwołaniu i w skardze. 3. W sprawie doszło do błędu w subsumcji. Organy obu instancji mimo, że prawidłowo ustaliły, że w owym lokalu mieszkają 4 osoby, błędnie przyjęły do obliczeń 15% dochodów gospodarstwa domowego (pkt 1 ust. 1 art. 6 udm)- w gospodarstwie jednoosobowym, gdy tymczasem winny były przyjąć 12% dochodów gospodarstwa domowego (pkt 2 ust. 1 art. 6 udm)- w gospodarstwie 2-4-osobowym. Z tej przyczyny miast błędnego wyliczenia: [...] zł x 15%= [...] zł, należało w istocie przyjąć: [...]zł x 12%= [...] zł jako kwotę wydatków, jakie osoba otrzymująca dodatek musi sama ponieść. Prawidłowo organy obu instancji wyliczyły wydatki na powierzchnię normatywną w kwocie [...] zł ([...]zł : [...]m2 x 55 m2). 4. Ustawodawca nie wprowadził żadnej podstawy do obniżenia tej wartości do 90% z owej kwoty [...] zł= [...]zł. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 9 maja 2006 r.- sygn. P 4/05 (OTK-A 5/06/55; R. Krupa- Dąbrowska "Ograniczenie wydatków było bezprawne"- Rzeczpospolita z 10.5.2006- C1) orzekł, że: art. 9 ust. 1 pkt 1 udm jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji; § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. 156/01/1817) jest niezgodny z art. 6 ust. 1 udm. Sentencja wyroku została opublikowana 18 maja 2006 r. (Dz.U. 84/06/587). W uzasadnieniu wyroku Trybunał wskazał, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych- mimo wadliwości zastosowanej terminologii, uregulowanej w sposób wysoce skomplikowany i niejasny, metody ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego- zawiera pełną regulację sposobu wyliczenia dodatku mieszkaniowego. Skoro możliwe było od początku ustalenie wysokości dodatku mieszkaniowego wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych, to rzeczą niedopuszczalną było uregulowanie w rozporządzeniu w sposób samoistny odrębnego od ustawowego reżimu określania wysokości dodatku mieszkaniowego. Niedopuszczalne jest bowiem- przy oczywistym naruszeniu konstytucyjnej hierarchii źródeł prawa- by normy o charakterze wykonawczym determinowały treść norm ustawowych. Sama regulacja zawarta w art. 9 ust. 1 udm nie zawiera wytycznych dotyczących treści rozporządzenia; nie zawiera ich również art. 9 ust. 2 wskazujący, że jest rozwinięciem ust. 1. Ani cały art. 9 udm, ani inne przepisy tej ustawy, nie zawierają wytycznych co do treści rozporządzenia. Dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem pieniężnym wypłacanym z funduszy publicznych, przy czym przesłanki uzyskania prawa do dodatku związane są z sytuacją materialną osoby zajmującej lokal mieszkalny, służący zaspokojeniu jej potrzeb mieszkaniowych (art. 2, art. 3 udm). Instytucja dodatku mieszkaniowego nie jest bezpośrednio uregulowana w Konstytucji, ale wydanie regulujących ją przepisów stanowi realizację ciążącego na władzach publicznych konstytucyjnego obowiązku prowadzenia działań sprzyjających zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli i ochrony prawa do użytkowania lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (art. 75 Konstytucji). Temu obowiązkowi władz publicznych odpowiadają stosowne uprawnienia obywateli, które- w myśl art. 81 Konstytucji- mogą być dochodzone w granicach określonych w ustawie. Skoro zatem wysokość dodatku mieszkaniowego określała od początku ustawa o dodatkach mieszkaniowych, to z naruszeniem dostatecznych podstaw ustawowych ograniczono podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego do wysokości 90% poniesionych wydatków za zajmowany lokal mieszkalny. W tym zakresie wyrok Trybunału jest skuteczny ex tunc, tym bardziej, że obowiązek prokonstytucyjnej wykładni prawa, z zachowaniem prymatu ustawy w hierarchii źródeł prawa spoczywa na każdym organie stosującym prawa- zarówno na sądach, jak i na organach administracji publicznej ( art. 7 i art. 8 ust. 2 Konstytucji; art. 6 kpa). Dał temu w szczególności wyraz Trybunał Konstytucyjny wskazując, że wobec przywołania jako podstawy prawnej rozporządzenia całego art. 9 udm, ustalenie, które przepisy tego rozporządzenia tracą moc obowiązującą (ponad § 2 pkt 2 rozporządzenia, wymieniony w punkcie 2 sentencji wyroku) jest zadaniem organów powołanych do stosowania prawa, w szczególności (zatem nie tylko) sądów (pkt III ppkt 2 uzasadnienia). 5. Przy prawidłowej subsumcji należało przyjąć [...] zł jako kwotę wydatków na powierzchnię normatywną podlegającą uwzględnieniu przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego i od tej kwoty odjąć kwotę [...] zł jako 12% dochodów gospodarstwa domowego ( art. 6 ust. 1 pkt 2 udm), co daje kwotę [...]zł. Przy prawidłowej subsumcji i pominięciu sprzecznego z ustawą ograniczenia wydatków będących podstawą obliczenia dodatku mieszkaniowego (przewidzianego w niekonstytucyjnym i sprzecznym z ustawą § 2 ust. 2 rozporządzenia), wynik równania przewidzianego w art. 6 ust. 1 ustawy, stanowi wartość dodatnią [...]zł. 6. Trafnie organ odwoławczy uznał, że sytuacja zdrowotna Wnioskodawcy i Jego rodziny, i wydatki na leczenie, nie wpływają na prawo do zasiłku mieszkaniowego bądź jego wysokość. Wydatki te mogą stanowić podstawę do ewentualnego ubiegania się o świadczenia z pomocy społecznej w odrębnym postępowaniu przed organem pomocy społecznej (art. 7 pkt 1, 6 , art. art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 39 bądź art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz.U. 64/04/593 ze zm. Skoro ustalenia faktyczne były prawidłowe i dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy nie będzie konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości ni w znacznej części, wobec naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, należało orzec jak w sentencji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa). O zwrocie kosztów przejazdów Skarżącego do Sądu i powrotu do miejsca zamieszkania, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ppsa ( k. 29 akt sądowych). /-/I.Kucznerowicz /-/P.Miładowski /-/M.Dybowski KP

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło