IV SA/Po 564/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na pismo Powiatowego Rzecznika Konsumentów w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...], uzupełnione pismem z dnia [...] lutego 2014 r., znak [...], w przedmiocie reklamacji dotyczącej wywozu odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z [...] maja 2014 r. T. N. (dalej jako: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na pismo Powiatowego Rzecznika Konsumentów w [...] (dalej jako: "Rzecznik Konsumentów") wskazane w rubrum nin. postanowienia. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Konsumentów wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Przedmiotowa skarga była już rozpatrywana przez sąd, który postanowieniem z 18 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 154/14, odrzucił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Sprawami sądowo-administracyjnymi są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których z mocy odrębnych ustaw stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W tym miejscu przytoczyć należy przepisy prawne regulujące zadania i kompetencje powiatowego rzecznika konsumentów. Z uregulowań zawartych w dziale V rozdział 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.; dalej w skrócie: "u.o.k.k.") wynika specyficzna formuła funkcjonowania tego podmiotu. Zgodnie z art. 39 ust. 1 u.o.k.k. zadania samorządu powiatowego w zakresie ochrony praw konsumentów wykonuje powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów, zwany dalej "rzecznikiem konsumentów". W myśl art. 42 ust. 1 u.o.k.k. do zadań rzecznika konsumentów w szczególności należy: (1) zapewnienie bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej w zakresie ochrony interesów konsumentów; (2) składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony interesów konsumentów; (3) występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów; (4) współdziałanie z właściwymi miejscowo delegaturami Urzędu, organami Inspekcji Handlowej oraz organizacjami konsumenckimi; (5) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub w przepisach odrębnych. Rzecznik konsumentów może również wytaczać powództwa na rzecz konsumentów oraz wstępować, za ich zgodą, do toczącego się postępowania w sprawach o ochronę interesów konsumentów. Stosownie zaś do art. 43 ust. 3 u.o.k.k. rzecznik konsumentów jest obowiązany przekazywać na bieżąco delegaturom Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wnioski i sygnalizować problemy dotyczące ochrony konsumentów, które wymagają podjęcia działań przez organy administracji rządowej. Mając powyższe na względzie Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone w prawomocnym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 154/14 – zapadłym w takiej samej sprawie, między tymi samymi stronami, ale dotyczącej innego pisma Rzecznika Konsumentów – że ani przywołane przepisy, ani pozostałe unormowania ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie przyznają powiatowemu rzecznikowi konsumentów uprawnień do wydania jednostronnych, władczych aktów administracyjnych. Z powyższych względów pismu rzecznika konsumentów nie można przypisać cech aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Pismo to nie stanowi także aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten dopuszcza skargę do sądu administracyjnego na "inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Sąd w niniejszym składzie – w ślad za ww. postanowieniem o sygn. akt IV SA/Po 154/14 – podziela pogląd, że przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. może być tylko akt (odpowiednio: czynność), który łącznie: (1) nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia, wydawanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; (2) musi mieć charakter zewnętrzny, tj. musi być skierowany do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność; (3) musi być skierowany do indywidualnego podmiotu, (4) musi mieć charakter publicznoprawny, (5) musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd podkreśla, że zaskarżone pismo nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a odnośne przepisy nie przewidują możliwości władczego działania rzecznika. Z tych wszystkich względów nie można zatem uznać, że zaskarżone pisma Rzecznika Konsumentów podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że WSA w Poznaniu ww. postanowieniem z 18 lutego 2014 r. o sygn. akt IV SA/Po 154/14 odrzucił skargę na pismo Rzecznika Konsumentów z [...] grudnia 2013 r. Natomiast niniejsza skarga dotyczy pisma Rzecznika Konsumentów z [...] stycznia 2014 r. oraz, będącego kontynuacją tej korespondencji, pisma z [...] lutego 2014 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę na pismo Rzecznika Konsumentów z [...] stycznia 2014 r., uzupełnione Jego pismem z [...] lutego 2014 r. (znak [...]) – jako skargę dotyczącą sprawy nie należącej do właściwości sądów administracyjnych.