IV SA/Po 567/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu . w składzie następującym Przewodniczący Sędzia Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia odrzucić skargę /-/E.Makosz-Frymus Decyzją z dnia [...], [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania B.P od decyzji o znaku [...], wydanej dnia 5 września 2005 r. z upoważnienia Burmistrza przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł skargę na decyzję Kolegium. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu, wniosek o odrzucenie skargi jest uzasadniony. Skarga do sądu administracyjnego nie ma charakteru actio popularis. Podmiot domagający się uruchomienia tego trybu kontroli legalności aktów administracyjnych, mającego charakter zewnętrzny, posiadać musi opartą na obowiązujących przepisach prawa legitymację. Mianowicie, art. 50 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2000r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: upsa) stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. § 2 wskazanego przepisu zezwala natomiast na wniesienie skargi innym podmiotom, jednakże w oparciu o szczególny przepis ustawy. Jak słusznie wskazuje T.Woś (w: T.Woś (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s.212) postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione wyłącznie przez taki podmiot, który pozostaje poza systemem organów administracji, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd. Uznać więc należy, że w szczególności na tej drodze organ niższej instancji nie może kwestionować rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje zaś, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, jako organ I instancji, nie posiada legitymacji do kwestionowania na drodze postępowania przed sądem administracyjnym decyzji wydanej przez organ odwoławczy (zob. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., II SA/Gd 56/02, LEX nr 76118). W takim stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 upsa obliguje Sąd do jej odrzucenia. /-/E.Makosz-Frymus KP