IV SA/Po 609/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 1 września 2006r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego postanawia odrzucić skargę /-/ M. Dybowski Burmistrz Miasta S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] uchylającą decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji przyznającej A.W. zasiłek rodzinny. Dla porządku stwierdzić należy, iż decyzję organu pierwszej instancji podpisał Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z upoważnienia Burmistrza Miasta S., zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podpisał Burmistrz Miasta S., zatem w obu przypadkach występuje ta sama jednostka samorządu terytorialnego, tj. Miasto S. reprezentowane przez Burmistrza. Zgodnie z art. 50 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powyższego wynika, iż prawodawca, poza enumeartywnie wymienionymi podmiotami (prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna), przyznanie uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależnił od posiadania interesu prawnego lub przyznania tego uprawnienia na mocy ustawy szczególnej. Takie uregulowanie kwestii legitymacji skargowej może budzić wątpliwości odnośnie jednostek samorządu terytorialnego oraz ich organów. Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest bowiem wyznaczona przepisami prawa materialnego i ma dwojaki charakter. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych przyznanych stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć jednak rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) i wtedy będzie on działał w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego ani legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego (odpowiednio uchwała 7 Sędziów NSA z 19 maja 2003r., OPS 1/03, ONSA 4/03/115 z glosą T.Wosia- Sam. Teryt. 12/04/79; T.Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" Warszawa 2005r., s. 224 uw. 20). Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem (T.Woś – op. cit. s. 212 uw.2) Z tego względu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Dybowski KP