IV SA/Po 618/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków: M. P. , J. H. i Z. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skarg: M. P. , J. H. i Z. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargi J. H. i Z. S. ; 2. odmówić wstrzymania wykonania decyzji /-/ M. Dybowski Jednym pismem z dnia [...] M. P. , J. H. i Z. S. , reprezentowani przez radcę prawnego P. D. (k. 8), wnieśli skargi na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. W piśmie zawarto wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (k. 3-10 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Zgodnie z art. 221 ppsa, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. Radca prawny P. D. wniósł jednym pismem- datowanym [...] czerwca 2009 r.- w istocie trzy skargi. Każde ze Skarżących wskazuje na takie same- lecz nie tożsame- okoliczności faktyczne i prawne, które w Ich ocenie wskazują na status stron w postępowaniu administracyjnym (każde ze Skarżących jest właścicielem różnych nieruchomości, reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego). M. P. jest właścicielką działki położonej 4 metry od nieruchomości, na której Inwestor ma dokonać rozbudowy- od strony północnej; J. H. jest właścicielem działki położonej 5 metrów od nieruchomości, na której Inwestor ma dokonać rozbudowy; Z. S. jest właścicielem działki od strony zachodniej- oddzielonej od nieruchomości na której Inwestor ma dokonać rozbudowy, tylko wąską drogą ok. 3,5 m (k. 4). Skoro każde ze Skarżących jest właścicielem innej nieruchomości, to tak jak przy współuczestnictwie formalnym (art. 72 § 1 pkt 2 kpc), każde ze Skarżących obowiązane jest uiścić odrębnie wpis od własnej skargi (art. 214 § 2 zd. 2 ppsa; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2008 s. 533 uw. 3 i akceptowane przez Komentatora orzecznictwo; postanowienie NSA z 25.4.2008 r.- II OZ 370/08). Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221/03/2193 ze zm.- dalej rozporządzenie) wpis stały wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym - 100 zł. Oznacza to, że Pełnomocnik wnosząc odrębne 3 skargi (choć jednym pismem), winien był uiścić bez wezwania 3 wpisy stałe- po 100 zł od każdej ze skarg. W niniejszej sprawie uiścił jedynie jeden wpis w kwocie 100 zł (k.9,14), co nakazało zaliczyć go na poczet pierwszej Skarżącej- M. P. . Nie ulega wątpliwości, że merytoryczne rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego wobec jednego ze Skarżących, posłuży organom administracji publicznej do trafnej oceny sytuacji procesowej każdego innego podmiotu, znajdującego się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej. II. Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony, może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Instytucja ta ma zatem charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne akty korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Zaskarżone postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, umarzające postępowanie zażaleniowe, nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 ppsa. Wstrzymanie wykonania dotyczyć może jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2006 s. 160-161 uw. 7 i aprobowane przez Komentatora orzecznictwo i piśmiennictwo; J. P. Tarno- op. cit. s. 216 uw. 5; T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2008 s. 338-340 uw. 5-9; postanowienie NSA z 17.7.2006 r.- I FZ 281/06 z aprobującą glosą A. Skoczylasa - OSP 6/07/76). Postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 kpa, jako ściśle procesowe i nie mogące powodować bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (glosa A. Skoczylasa - OSP 6/07/s.462), takich skutków nie wywołuje. Zaskarżony akt nie kwalifikuje się dobrowolnego lub przymusowego wykonania, w związku z czym instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie może znaleźć zastosowania. Jedynie zatem na marginesie należy wskazać, że profesjonalny pełnomocnik Skarżących nie podniósł żadnych okoliczności, wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia któremukolwiek ze Skarżących znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże bez względu na to, czy Strona Skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w tym zakresie. W tym stanie Sąd, na podstawie art. 221 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, orzekł jak w punkcie 1 (pierwszym), a na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, postanowił jak w punkcie 2 (drugim) postanowienia. /-/ M. Dybowski