IV SA/Po 634/07
WyrokWSA w Poznaniu2008-03-20
Skład orzekający: Maciej Dybowski, Bożena Popowska, Izabela Kucznerowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, jeśli strona twierdzi, że została błędnie poinformowana przez urzędnika o konieczności oczekiwania na wyrok sądu w innej sprawie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że argumenty skarżącej, iż została błędnie poinformowana przez urzędnika o konieczności oczekiwania na wyrok sądu w innej sprawie, zasługują na uwzględnienie. W związku z tym, organ administracyjny nie powinien był odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ skarżąca mogła być przekonana, że orzeczenie sądu wpłynie na wszystkie decyzje organu pierwszej instancji. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.Stan faktyczny
Skarżąca I.J. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza w sprawie świadczeń rodzinnych. Skarżąca twierdziła, że została błędnie poinformowana przez urzędnika o konieczności oczekiwania na wyrok sądu w innej sprawie, co spowodowało uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Organ odmówił przywrócenia terminu, uznając brak winy skarżącej. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na postanowienie SKO.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant Ref. staż. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. przy udziale sprawy ze skargi I.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych uchyla zaskarżone postanowienie /-/ I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/ B. Popowska JH
Decyzją Burmistrza z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 2 pkt. 1, art. 4, art. 5, art. 6, art. 23, art. 25, art. 26, art. 30 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm.) przyznano I.J. z zasiłek rodzinny na dziecko M.J. w kwocie 43 zł miesięcznie na okres od 1.02.2006 do 31.08.2006 r. i odmówiono dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania na M.J. Decyzja ta stała się ostateczna.
Decyzją Burmistrza z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 2 pkt 1, art. 4, art. 5., art. 6, art. 23, art. 25, art. 26, art. 30, art. 59b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przyznano I.J. zasiłek rodzinny na M.J. w kwocie 43 zł miesięcznie na okres od 1.09.2005 do 31.06.2006 r., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania na M.J. w kwocie 400 zł miesięcznie na okres od 1.09.2005 – 14.02.2006 r.
W dniu 23 maja 2007r. I.J. wniosła odwołanie od tej decyzji. Jednocześnie w treści tego odwołania zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...], uzasadniając to tym, że wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wcześniejsze decyzje. W jej przekonaniu należało oczekiwać na wyrok Sądu i nie było potrzeby odwołania się od kolejnych decyzji. Taką informację udzielił jej urzędnik oświadczając, że dodatek zostanie zwrócony gdy zapadnie korzystny dla Niej wyrok w sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło I.J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zdaniem organu I.J. nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
I.J. wniosła skargę na powyższe postanowienie podnosząc, iż była błędnie informowana przez urzędników. Skarżąca twierdzi, że powiedziano Jej, że ma czekać aż sprawę rozstrzygnie Sąd.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1296 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organu administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne.
W niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego. Instytucja uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych w skutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Warunkami skuteczności o przywrócenie uchybienia terminu są:
- brak winy w uchybieniu,
- spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego,
- złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,
- równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Brak winy powinien być oceniony z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet wielkim niedbalstwem (postanowienie SN z 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r. (F2 13/04, niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (...). Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik stanowczości, której można wymagać od każdego dbającego o moje interesy (...).
W ocenie Sądu argumenty podniesione przez Skarżącą zasługują na wiarę i należało je uwzględnić.
Decyzją Burmistrza Miasta dnia [...] nr [...] odmówiono przyznania Skarżącej zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania. Skarżąca odwołała się od tej decyzji. W dniu [...] decyzją nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
I.J. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Jak twierdzi została poinformowana wówczas przez urzędnika, że dodatek zostanie jej przyznany, gdy zapadanie korzystny wyrok w Sądzie. Dlatego też nie wniosła odwołania od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] nr [...].
Wyrok w sprawie IV SA/Po 38/06 zapadł 15 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Burmistrza Maoista z dnia [...] nr [...]. Z zestawienia terminów wynika, iż Skarżąca istotnie mogła oczekiwać na wyrok Sądu będąc przekonaną, że orzeczenie to wywrze wpływ na wszystkie inne decyzje organu administracji publicznej I instancji.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska
AT
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło