IV SA/Po 653/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Kaliszu na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2010r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Prokurator Rejonowy w Kaliszu złożył skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2010r. Nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia L.P. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych i umarzającą postępowanie w sprawie. Wraz ze skargą Prokurator Rejonowy w Kaliszu zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że zaskarżone orzeczenie rodzi po stronie urzędu pracy obowiązek dalszej wypłaty zasiłku dla bezrobotnych, bez gwarancji ewentualnego ich odzyskania w przyszłości. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy dyspozycji art. 61 §3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko aktów nadających się do wykonania i wymagających wykonania, tj. wywołujących określone skutki materialnoprawne. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż rozpoznając wniosek na podstawie art. 61 §1 ppsa, Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczy rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić - w oparciu o konkretne dane - że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (por. np. postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 386/08). Powoływane okoliczności związane z obowiązkiem dalszej wypłaty świadczeń przysługujących L.P. jako osobie bezrobotnej uzasadniające - zdaniem skarżącego - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu nie są podstawą do uznania, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa. Wypłata zasiłku dla bezrobotnych ma bowiem charakter pieniężny, który z natury rzeczy jest odwracalny. Stąd też fakt uregulowania tych zobowiązań, nie tworzy takiego stanu rzeczy, w którym doszłoby do niepowetowanej szkody (por. postanowienie NSA z dn. 18.04.1995r. SA/Wr 347/95 LEX 26817). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 §3 i §5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ