IV SA/Po 661/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.) As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant sekr. sąd. Agata Tyll po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi B.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] /-/I.Kucznerowicz /-/M.Dybowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska KP sygn. IV SA/Po 661/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r.- nr [...] Prezydent Miasta K. na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 i art. 7 ust.1,5 i 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. 71/01/734 [ze zm.]- dalej udm) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. 156/01/1817- dalej rozporządzenie), odmówił przyznania B. i D.N. dodatku mieszkaniowego z uwagi na fakt, iż wyliczony dodatek nie przekracza 2 % najniższej emerytury. W odwołaniu B.N. wskazał, że według jego wyliczeń kwota wyliczonego dodatku kilkakrotnie jest wyższa niż 2 % najniższej emerytury albowiem stanowi kwotę [...] zł. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. 98/00/1071 ze zm.- dalej kpa), zaskarżoną decyzję uchyliło w całości i orzekając co do istoty przyznało B.N.: - dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] maja 2006 r. do [...] października 2006 r. - ryczałt z uwagi na brak w lokalu c.w., c.o. i gazu przewodowego w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] maja 2006 r. do [...] października 2006 W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium wskazało m.in., że B.N. zajmuje lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w K. o powierzchni użytkowej [...]m2. Lokal ów nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, w centralnie dostarczaną ciepłą wodę instalację dostarczającą energię cieplną dla celów ogrzewania. W lokalu tym mieszkają [...] osoby. Dochody członków Jego gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku stanowiły [...] zł miesięcznie. Zarządca budynku poświadczył na wniosku, że wydatki na lokal stanowiące podstawę obliczenia dodatku wynoszą [...] zł. Ponieważ lokal wnioskodawcy nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, w centralnie dostarczaną ciepłą wodę i w instalację dostarczającą energię cieplną dla celów ogrzewania – do wydatków na mieszkanie należy doliczyć ryczałt za brak tych urządzeń ( § 3 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia) , który wynosi [...]zł ([...]zł - za brak c.o., za brak c.w.- [...]zł, za brak gazu – [...]zł ). W sumie kwota stanowiąca podstawę do wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego wynosi [...]zł. Wysokość dodatku stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a kwotą wydatków, jakie osoba otrzymująca dodatek musi sama ponieść- tj. "15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie 2-4 osobowym". Średni miesięczny dochód w rodzinie wnioskodawcy wyniósł [...]zł miesięcznie, zatem 15 % tej kwoty stanowi [...]zł. Stąd wyliczony, przysługujący wnioskodawcy dodatek mieszkaniowy, to kwota [...]zł miesięcznie , następnie podzielona na ryczałt za brak w lokalu gazu przewodowego, ciepłej wody i centralnego ogrzewania w wysokości [...]zł i przysługujący dodatek w wysokości [...]zł. W skardze na powyższą decyzje B.N. wskazał, że wydatki na lokal stanowiące podstawę wyliczenia dodatku to nie kwota [...] zł jak przyjmują organy lecz kwota [...]zł. Dlatego zdaniem skarżącego kwota dodatku została zaniżona o kwotę [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadną. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż jednym z istotnych czynników wpływających na umocnienie praworządności w administracji jest obowiązek organów administracyjnych należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy w toku załatwiania spraw. Motywy te powinny znaleźć swój wyraz także w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, bowiem strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Bez zachowania tego elementu decyzji, strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem - zarówno w odwołaniu, jak też w skardze do Sądu. "Zgodnie z art. 107 § 3 kpa organ administracji jest obowiązany podać w uzasadnieniu faktycznym swej decyzji m.in. dowody, na jakich się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. [...] W takim wypadku organ jest obowiązany szczegółowo wyjaśnić motywy, jakimi się kierował przy rozstrzyganiu sprawy" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 1981 r., I SA 2147 / 81, ONSA 1981, nr 2, poz. 104). Niezależnie od powyższego, uzasadnienie stanowi jeden z podstawowych warunków skutecznej kontroli decyzji administracyjnych przez Sąd administracyjny. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma - zdaniem Sądu - nie tylko znaczenie prawne, ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. W opinii Sądu, skoro organ odwoławczy nie ustosunkował się w zaskarżonej decyzji do argumentów przedstawionych w odwołaniu ( szczegółowych wyliczeń przedstawionych przez skarżącego), to zaskarżoną decyzję uznać trzeba za dowolną i wydaną z przekroczeniem granic swobodnego uznania. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz brak prawidłowego uzasadnienia decyzji, narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego zawarte w art. 7 i 8 kpa. W sprawie doszło ponadto do błędu w subsumcji. Organy obu instancji mimo, że prawidłowo ustaliły, że w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w K. mieszkają [...] osoby, błędnie przyjęły do obliczeń 15% dochodów gospodarstwa domowego (pkt 1 ust. 1 art. 6 udm)- w gospodarstwie jednoosobowym, gdy tymczasem winny były przyjąć 12% dochodów gospodarstwa domowego (pkt 2 ust. 1 art. 6 udm)- w gospodarstwie 2-4-osobowym. Z tej przyczyny miast błędnego wyliczenia: [...] zł x 15%= [...] zł, należało w istocie przyjąć: [...] zł x 12%= [...] zł jako kwotę wydatków, jakie osoba otrzymująca dodatek musi sama ponieść. Tak więc, wobec wykazanych powyżej uchybień należało uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę, organy administracji powinny uwzględnić powyższe uwagi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, dotyczące uchybień organów w toku postępowania administracyjnego i wskazujące na prawidłowe stosowanie przepisów kpa. Z tych powodów uwzględniając okoliczności sprawy, na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/I.Kucznerowicz /-/M.Dybowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska KP