IV SA/Po 672/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując, że cofnięcie uprawnień ma dla skarżącego niezwykle negatywne konsekwencje, bowiem oznacza brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i tym samym pozbawia go środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 - dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w w/w przepisie jest więc wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, a wstrzymanie wykonalności decyzji jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Strona winna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty ocenia, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Oceniając w powyższym kontekście przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Skarżący choć wskazał, że posiadanie przez niego uprawnień do kierowania pojazdami wiąże się z możliwością prowadzenia działalności gospodarczej w tym zarobkowania i utrzymania, to na tę okoliczność nie przedstawił żadnych dowodów, w tym nie ujawnił przedmiotu tej działalności, ani nie wykazał, że w niezbędnych przejazdach nie może korzystać z pomocy najbliższych lub osób zatrudnionych w firmie. Należy w tym miejscu wskazać, że na aprobatę zasługuje pogląd judykatury, zgodnie z którym wykonanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami może wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w przypadku utraty możliwości zatrudnienia, a w związku z tym pozbawieniem możliwości uzyskania źródła utrzymania (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1805/15 , dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro jednak z wniosku nie wynika niezbicie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowało trudne do odwrócenia skutki to należało uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji