IV SA/Po 675/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę. /-/ M. Dybowski Pismem z dnia [...], złożonym w administracji Zakładu Karnego dnia [...], P. M. wystąpił wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ze skargą "na Ośrodek Pomocy Społecznej" (dalej Ośrodek). W uzasadnieniu Skarżący wskazał, iż Ośrodek notorycznie od 2006 r. odmawia mu udzielenia pomocy społecznej w formie dodatku mieszkaniowego; umyślnie wprowadza Go i Jego rodzinę w błąd co do przysługującego mi prawa do zasiłku (k. 2-9v akt; art. 83 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. 153/02/1270: ze zm.- dalej ppsa)). Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl przepisu art. 57 § 1 pkt 1 ppsa, skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a nadto- w szczególności- zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wobec powyższego pismem z dnia [...], prawidłowo doręczonym P. M. dnia [...] r., Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez wskazanie: w jakiej dacie złożył wniosek w Ośrodku o przyznanie dodatku mieszkaniowego; w jakiej dacie wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie i jakie postanowienie SKO (dalej SKO) w tej sprawie zapadło (art. 35 w zw. z art. 37 kpa)- pod rygorem odrzucenia skargi na bezczynność - jeśli skarga z dnia [...]. jest skargą na bezczynność organu; do wskazania daty i numeru decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego i podanie, w jakiej dacie odpis tej decyzji Panu doręczono, pod rygorem odrzucenia skargi ( art. 58 § 1 pkt 2, 3 lub 6 ppsa)- jeśli skarga dotyczy merytorycznej decyzji organu (k. 11-14, 18). W odpowiedzi na wezwanie Skarżący oświadczył, że "wniosek do Opieki Społecznej złożył w [...] r. po czym dopiero po ponagleniu o odpowiedź do OPS w bodajże [...] otrzymał odpowiedź iż wniosek został bez rozpoznania bez podania konkretnej przyczyny (...)"; złożył "skargę...do SKO w dn. [...].; do tej pory nie otrzymał odpowiedzi" (k. 15). Pismo skarżącego nie stanowi dostatecznej odpowiedzi na wezwanie Sądu. Skarżący ustosunkował się jedynie do pytania dotyczącego daty złożenia wniosku do Ośrodka o przyznanie dodatku mieszkaniowego; wskazał, że "skargę" do SKO wywiódł dnia [...] Skarga z dnia [...] do Sądu nie stanowi zatem skargi na decyzję merytoryczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego, bowiem taka nie zapadła i nie została Skarżącemu doręczona. Zgodnie z art. 15 w zw. z art. 127 § 1 i 2 kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne i Skarżący może wytoczyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia- w terminie i według sposobu, o którym Skarżący zostanie pouczony w ewentualnej decyzji SKO (art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa)- co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Skarga niniejsza jako skarga na bezczynność Ośrodka jest co najmniej przedwczesna. Organ odwoławczy ma jeden miesiąc na rozpoznanie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 w zw. z art. 35 § 3 kpa; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 28.X.2004 r.- II SAB/Bk 16/04- ONSAiWSA 6/05/114, akceptowane przez J. Borkowskiego w: "Kpa. Komentarz" CH Beck 2006 s. 285 nb 1; postanowienie WSA w Warszawie z 22.2.2005 r.- I SAB/Wa 176/06). Skarżący nie wykazał, by wystąpił z zażaleniem w trybie art. 37 kpa do SKO, a jeśli uczynił to (jak twierdzi) [...], to wywiedzenie wprost do Sądu skargi z dnia [...], złożonej w administracji ZK dnia [...], miało miejsce przed upływem miesięcznego terminu z art. 37 § 1 w zw. z art. 35 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 ppsa postanowił jak w sentencji. /-/ M. Dybowski