IV SA/Po 710/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-10-19
Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, w sytuacji gdy skarżący błędnie zinterpretował pouczenie organu i nie złożył odwołania od decyzji organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych prawem, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku błędnej interpretacji pouczenia organu, strona ma prawo wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie zasiłku okresowego i celowego. Organ I instancji przyznał zasiłek celowy. Skarżąca złożyła pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zostało potraktowane jako odwołanie lub zażalenie. SKO wydało postanowienie o naruszeniu terminu przez organ I instancji i wyznaczyło dodatkowy termin. Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując wysokość przyznanego świadczenia i brak pomocy na dożywianie dzieci. Sąd odrzucił skargę z przyczyn procesowych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
IV SA/Po 710/07 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę /-/E.Kręcichwost-Durchowska
IV SA/Po 710/07
Uzasadnienie
W dniu [...] r. M.W. złożyła do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniosek o przyznanie jej zasiłku okresowego i zasiłku celowego na zakup leków i żywności.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej działając z upoważnienia Wójta Gminy (dalej Kierownik GOPS) przyznał wnioskodawczyni zasiłek celowy w wysokości 200,00 zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów zakupu: żywności 166,50 zł i leków 33,50 zł płatny w terminie określonym w odrębnym piśmie.
Powyższą decyzję doręczono skarżącej dnia [...] r.
W piśmie, które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ( dalej SKO )w dniu [...] r., skarżąca wskazała, iż "z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej otrzymuje zasiłek okresowy w wysokości 330 zł. Nie mam decyzji gdyż do tej pory jej nie dostałam. Mam tylko jedną decyzję na zasiłek celowy, którą otrzymałam niedawno." Skarżąca podniosła, iż dochód jej rodziny nie starcza na zakup żywności.
Pismem z dnia [...] r. SKO poinformowało Kierownika GOPS, iż wpłynęło odwołanie od decyzji z dnia [...] r. W związku z wniesionym odwołaniem organ II instancji zwrócił się do Kierownika GOPS o nadesłanie akt oraz ustosunkowanie się do treści przedmiotowego odwołania.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] SKO stwierdziło naruszenie przez organ I instancji art. 35 kpa określającego termin załatwienia sprawy i wyznaczył termin załatwienia sprawy (wypłaty przyznanego świadczenia) na 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Skarżącą pouczono jednocześnie, iż po upływie wyznaczonego postanowieniem dodatkowego terminu, strona ma prawo w każdym terminie wnieść, za pośrednictwem Wójta Gminy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Pismem z dnia [...] r. M.W. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę wskazując, iż z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej otrzymała zasiłek okresowy 331,50 zł i przez siedem miesięcy dostała zasiłek celowy 200 zł oraz podniosła, że "te pieniądze są za małe i nie starczają na życie dla sześcioosobowej rodziny."
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej w którym sprecyzowała skargę wskazując, iż dotyczy decyzji organu I instancji z dnia [...] r., nr [...]. W piśmie tym skarżąca ponadto wskazała, iż w żadnym napisanym przez nią dokumencie nie podnosiła, iż nie otrzymuje zasiłku natomiast napisała, iż miesięczny dochód nie starcza na zakup leków, żywności i opał.
Skarżąca podniosła również, iż nie otrzymała żądanej pomocy pieniężnej z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na dożywianie dzieci w okresie od stycznia do czerwca 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej ppsa) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Badanie merytorycznej zasadności skargi winno więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności.
W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I Instancji z dnia [...] r., nr [...]. O powyższym świadczy okoliczność, iż skarżąca w skardze wskazuje, że nie jest zadowolona z wysokości przyznanego jej świadczenia oraz z wyraźnego oświadczenia zawartego w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu [...] r. W piśmie tym skarżąca wskazuje, iż " w pierwszej sprawie chodzi o decyzję dowód k nr 37 a I instancji." Powyższym opisem posługuje się organ w przesłanej skarżącej odpowiedzi na skargę. Na karcie 37a akt I instancji ma się znajdować decyzja Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...].
Pomimo wydania przez organ I instancji decyzji przyznającej zasiłek celowy w dniu [...] r. decyzję tą doręczono skarżącej dopiero w dniu [...] r. Skarżąca po otrzymaniu ww. decyzji złożyła do SKO pismo, które wstępnie przez SKO zostało zakwalifikowane jako odwołanie od decyzji a później jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Jak wynika z pisma skarżącej nadesłanej do Sądu intencją skarżącej było złożenie odwołania. Skarżąca podniosła, iż nigdzie nie napisała, że nie otrzymuje zasiłku z Ośrodka Pomocy Społecznej natomiast napisała, "że ten dochód który mam na miesiąc nie starcza na zakup leków, żywności i opał". Jeżeli skarżąca działała w błędzie i błędnie zrozumiała pouczenia organów to ma prawo wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r., nr [...] oraz jednocześnie złożyć to odwołanie.
W piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu [...] r., skarżąca również podniosła, iż nie otrzymała żądanej pomocy pieniężnej z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na dożywianie dzieci w okresie od stycznia do czerwca 2007 r. Sprawa dożywiania dzieci nie jest objęta przedmiotem sprawy. Jeżeli skarżąca otrzymała decyzję o odmowie przyznanie jej zasiłku na dożywianie dzieci to ma prawo skorzystać ze środków zaskarżenia wskazanych w pouczeniu tej decyzji. Natomiast jeżeli nie złożyła wniosku o przyznanie jej zasiłku na dożywianie dzieci to taki wniosek należy złożyć.
Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.
/-/E.Kręcichwost-Durchowska
KP
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło