IV SA/Po 722/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz – Frymus As.sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant Sekr.sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 lutego 2008 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w części odmawiającej przyznania E. P. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. /-/I. Kucznerowicz /-/E. Kręcichwost–Durchowska /-/E. Makosz-Frymus Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 9 ust.1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm. – dalej ustawa o zatrudnieniu) orzekł o uznaniu E. P. z dniem [...] r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. W uzasadnieniu organ wskazał, że E. P. w okresie przed zarejestrowaniem w Powiatowym Urzędzie Pracy rozwiązała stosunek pracy za wypowiedzeniem. Zgodnie z art. 75 ust.2 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu w takim przypadku zasiłek przysługuje po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania. W zakreślonym terminie E. P. wniosła odwołanie, w którym podniosła m. in., że z dodatkowej pracy na pół etatu w [...] zrezygnowała w dniu [...] r., z uwagi na chorobę kręgosłupa. Nadal jednak pracowała na cały etat. Z tej drugiej pracy dostała w marcu 2007 r. trzymiesięczne wypowiedzenie. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 127 § 1 i 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 4 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że zasadnie orzeczono wobec E. P. o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...] r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. Zgodnie bowiem z art. 75 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 71, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy - w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2. Do akt sprawy E. P. dołączono świadectwa pracy potwierdzające okresy zatrudnienia i sposoby rozwiązania stosunku pracy u niżej wymienionych pracodawców: 10.12.1973 r. - 31.10.1975 r. -[...] , 06.11.1975 r. - 06.12.1981 r. - [...] 14.06.1982 r-31.03.1991 r. -[...], 01.01.1993 r.-20.03.1995 r. - [...], 21.03.1995 r.-31.01.2007 r. - [...] 01.05.2001 r.-30.06.2007 r. - [...] Z treści ww. świadectw pracy wynika, że stosunek pracy zawiązany dnia 21 marca 1995 r. ze [...] został rozwiązany w dniu 31 stycznia 2007 r. za wypowiedzeniem pracownika, co potwierdza własnoręcznie podpisany przez stronę dokument rozwiązania umowy o pracę z dnia 22 stycznia 2007 r. W związku z tym, że zainteresowana rozwiązała stosunek pracy w dniu 31 stycznia 2007 r. za wypowiedzeniem dokonanym przez pracownika, tj. w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w PUP w [...], orzeczono o odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] r. Stwierdzono, że zasiłek dla bezrobotnych Pani E. P. nabędzie po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania w PUP w [...] po spełnieniu wymaganych warunków określonych w art. 71 ww. ustawy. Okres pobierania zasiłku zostaje skrócony o te 90 dni. Argumentacja przedstawiona w odwołaniu nie daje podstaw do zmiany decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. P. wskazała, że pracowała w dwóch zakładach jednocześnie w celu poprawy swojej sytuacji materialnej. Z uwagi na pogorszenie stany zdrowia zrezygnowała z pracy w [...]. Nie mogła przewidzieć, że w ciągu kilku miesięcy zostanie zwolniona z [...]. Sama się nie zwolniła dlatego uważa, że należy się jej zasiłek dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega na zbadaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, przy czym należy zauważyć, iż na podstawie art. 134 powyższej ustawy, w postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Przeprowadzona w niniejszej sprawie przez Sąd, kontrola legalności wykazała, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna, nie odpowiadają przepisom prawa. Na wstępie należy wskazać, że ustalony przez organy administracji stan faktyczny w niniejszej sprawie był między stronami bezsporny i powyższe ustalenia Sąd przyjmuje jako własne. Materialną podstawę prawną w niniejszej sprawie stanowi ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, ze zm. - dalej ustawa o zatrudnieniu). Art. 71 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu stanowi, iż prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych, a ponadto gdy w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji był zatrudniony lub wykonywał inną działalność zarobkową, wymienioną w pkt 2 powołanego przepisu i jednocześnie w okresie tym osiągał z tytułu wykonywanej pracy lub określonej działalności zarobkowej wynagrodzenie, bądź dochody w określonej wysokości. Do wymaganego stażu, od którego uzależnione jest nabycie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zalicza się przy tym okresy enumeratywnie wymienione w art. 71 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie daje organom administracji publicznej uprawnień do uznaniowego rozstrzygania w zakresie zasiłku przyznawanego bezrobotnym. Z kolei przepis art. 75 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu określa negatywne przesłanki, których wystąpienie wyłącza przyznanie bezrobotnemu zasiłku, na zasadach określonych w art. 71 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu, pomimo spełnienia określonych w tym przepisie warunków przyznania prawo do zasiłku. Jak stanowi przepis art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu, prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Zgodnie z art. 75 ust.2 pkt 2 ustawy, w przypadku określonym w art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy, bezrobotnemu spełniającemu warunki określone w art. 71 ustawy, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy. Ustawodawca wyraźnie wskazał w art. 75 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy sposoby rozwiązania stosunku pracy wyłączające prawo bezrobotnego do zasiłku, po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, to jest rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron. Dlatego rozwiązanie stosunku pracy na podstawie art. 30 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jednolity Dz. U. z 1998 r. nr 21 poz. 94 ze zm., dalej jako kodeks pracy) przez oświadczenie pracownika bez zachowania okresu wypowiedzenia, nie może stanowić przesłanki z art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy. Nie można bowiem uznać, iż rozwiązanie umowy przez oświadczenie pracownika bez zachowania okresu wypowiedzenia, jest tożsame z rozwiązaniem stosunku za wypowiedzeniem pracownika. Tego rodzaju rozumowanie jest zgodne z przepisami kodeksu pracy. Art. 30 §1 kodeksu pracy stanowi, że umowa o pracę rozwiązuje się: na mocy porozumienia stron (pkt 1), przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem (pkt 2), przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia (pkt 3), z upływem czasu, na który była zawarta (pkt 4), z dniem ukończenia pracy, dla której wykonania była zawarta (pkt 5). Tym samym przepis art. 30 dokonuje rozróżnienia pomiędzy rozwiązaniem umowy o pracę za wypowiedzeniem, a jej rozwiązaniem bez wypowiedzenia. Inne też są okoliczności, w których pracownik może rozwiązać umowę o pracę przez jednostronne oświadczenie bez zachowania okresu wypowiedzenia ( art. 55 § 1 i 11 Kodeksu pracy ). Z przedłożonego przez skarżącą świadectwa prący wynika, iż stosunek pracy zawiązany dnia 21 marca 1995 r. ze [...] został rozwiązany, w dniu 31 stycznia 2007 r., za wypowiedzeniem pracownika. Zgodnie zaś z art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu taki sposób rozwiązania umowy o pracę w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy nie stanowi jednej z określonych w tym przepisie okoliczności wyłączających prawo do zasiłku określonego w art. 71 ust.1 ustawy o zatrudnieniu. Zdaniem Sądu, skoro skarżąca nie spełniała negatywnej przesłanki określonej w art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu, uznać należy, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z dnia [...] r. w części odmawiającej przyznania E. P. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. nie odpowiada przepisom prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus