IV SA/Po 729/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]1 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że skarżąca spełniła świadczenie na podstawie pierwotnej decyzji, która została uchylona. Skarżąca podniosła, że do dnia dzisiejszego kwota ta nie została zwrócona i z tego tytułu poniosła znaczną szkodę nie mogąc dysponować tymi środkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). Należy również zgodzić się z poglądem, zaprezentowanym przez J. P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" (Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218), że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. ("LexPolonica nr 402376). W konsekwencji wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania co najmniej jednej z przesłanek oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie jej wykonania, czy też jakie nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie decyzji, jak również jeśli w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska poprzez uprawdopodobnienie tych okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 stycznia 2013 r., II OZ 1153/12, Lex nr 1274455). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych, obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że niewątpliwe obowiązek uiszczenia opłaty planistycznej ma charakter świadczenia pieniężnego, a skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych powoduje określoną dolegliwość w finansach zobowiązanego. Nie oznacza to jednak, że w okolicznościach konkretnej sprawy obowiązek zapłaty danej kwoty pieniężnej nie może zostać uznany za znaczą szkodę uzasadniającą wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Strona uzasadniając wniosek powołuje się na okoliczność, iż nie może zainwestować kwoty, którą uiściła i z tego tytułu ponosi szkodę. Na gruncie niniejszej sprawy należy mieć na uwadze, że skarżąca uiściła już opłatę planistyczną. Przy czym skarżąca nie wykazała w żadnym stopniu, że uiszczenie tej opłaty spowodowało jakiekolwiek szkody, z wyłączeniem braku możliwości inwestowania. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.