IV SA/Po 749/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA E. Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 06 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia (...) r. M. P. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.z dnia (...) r., nr (...) składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług gastronomiczno-hotelowych i zakaz sprzedaży alkoholu skutkować będzie niezwłoczną i bezpowrotną utratą klientów, co w konsekwencji oznaczać będzie konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący podkreślił, że w ostatnim czasie zaciągnął kredyt inwestycyjny na rozbudowę swojego obiektu, a utrata klientów i dochodów oznaczać będzie brak możliwości spłaty zaciągniętego kredytu. Ponadto wskazał, że poza prowadzoną działalnością gospodarczą nie posiada innego majątku oraz dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Sądów Administracyjnych trafnie wskazuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego /dalej WSA/ z dnia 3 sierpnia 2006 r.- II SA/Bk 352/06; odpowiednio- postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 26 września 2006 r.- II SA/Ol 588/06). Z przepisu art. 61 § 3 Ppsa wynika że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy także aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296). Dla oceny zasadności wniosku Skarżącego istotne znaczenie ma wyjaśnienie charakteru prawnego zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja stwierdza jedynie skutek jakim jest wygaśnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z powodu nie złożenia oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych za rok ubiegły oraz nie uiszczenia opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz datę powstania tego skutku tzn. ostatni dzień terminu do złożenia wskazanego wyżej oświadczenia oraz uiszczenia opłaty tj. 31 stycznia 2011r. (.art. 11¹ ust. 2, 4, 5 i 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2007 r. nr 70, poz. 473 ze zm. ) Ma ona zatem charakter deklaratoryjny, gdyż potwierdza fakt wygaśnięcia zezwolenia z mocy prawa tj. ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Jest to zatem decyzja potwierdzająca istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, czyli tego co przewiduje ustawa [por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt III SA/Łd 508/09, (cbois.nsa.gov.pl)] Skoro zaskarżona decyzja ma charakter deklaratoryjny, gdyż potwierdza skutek nie złożenia oświadczenia oraz należnej opłaty przez Skarżącego, to nie podlega wykonaniu, a zatem nie można wstrzymywać jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.61 § 3 i 5 Ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. ja