IV SA/Po 78/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po ponownym rozpoznaniu w dniu 12 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 maja 2007r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia zasądzić adwokatowi W. B. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 1.800 (tysiąc osiemset) zł podwyższone o kwotę 396 (trzysta dziewięćdziesiąt sześć) zł stawki podatku od towarów i usług przewidzianej dla tego rodzaju czynności – łącznie 2.196 (dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt sześć) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. /-/ E. Makosz-Frymus Postanowieniem z 16 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w punkcie 1 orzekł o połączeniu spraw zarejestrowanych pod sygnaturami IV SA/Po 79/07, IV SA/Po 80/07, IV SA/Po 81/07, IV SA/Po 82/07, IV SA/Po 83/07, IV SA/Po 84/07, IV SA/Po 85/07, IV SA/Po 86/07, IV SA/Po 87/07, IV SA/Po 88/07, do sprawy o sygnaturze IV SA/Po 78/07 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Natomiast w punkcie 2 tego postanowienia odrzucono skargi wniesione na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wyznaczonego przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w osobie adwokata W. B. Postanowieniem z 29 czerwca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasądził od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz adwokata W. B. kwotę 180 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu podwyższoną o kwotę 39,60 zł stawki podatku od towarów i usług dla tego rodzaju czynności – łącznie 219,60 zł. Na skutek zażalenia pełnomocnika, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 września 2007r. uchylił zaskarżone postanowienie z 29 czerwca 2007r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że mimo połączenia, pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za każdą ze spraw odrębnie; w pozostałym zakresie Sąd II instancji podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu – w szczególności jeżeli chodzi o charakter spraw sygn. akt IV SA/Po 87/07 i sygn. akt IV SA/Po 88/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 września 2007r., Sąd uznał, że w każdej z połączonych spraw, zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej: rozporządzenie) określający stawkę minimalną na kwotę 240 zł. Ponadto, skoro pełnomocnik ustanowiony po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skarg sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i nie prowadził sprawy w I instancji w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia, przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej przewidzianej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, co daje kwotę 180 zł w każdej z dziesięciu połączonych spraw, tj. łącznie 1.800zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd podwyższył tak ustaloną opłatę w kwocie 1.800 zł o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, co dało kwotę 2.196 zł. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 p.p.s.a. /-/ E. Makosz-Frymus KP