IV SA/Po 781/21

Dnia 25 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski Protokolant st. sekr. sąd. Roman Sukhyi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2022 roku sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty C.-T. z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji Starosty C.-T. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego rozbiórki i udzielenia T. S.A. pozwolenia na rozbiórkę telekomunikacyjnego obiektu budowlanego [...] położonego w Ż. na dz. nr [...] wznowionego postanowieniem Starosty C.-T. z dnia [...] grudnia 2020 r. znak: [...] Powyższe decyzje zapadły w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. A. S. – która była stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. - reprezentowana przez radcę prawnego M. K., złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T. S.A. pozwolenia na rozbiórkę telekomunikacyjnego obiektu budowlanego [...], położonego w Ż. nu działce nr [...]. We wniosku wskazano, ze Skarżąca domaga się wznowienia postępowania z uwagi na fakt oparcia rozstrzygnięcia w sprawie na dowodach fałszywych (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.), ewentualnie - w postaci wyjścia na jaw istotnych dla sprawy, nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał tę decyzję tj. przesłanki określonej w przepisie u 1.145 § 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu podania o wznowienie postępowania wyjaśniono, że w załączonym do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oświadczone zostały okoliczności, które nie znajdują potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy, a które stały się podstawą wydania przez Starostę C.-T. decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Wskazano, iż wnioskodawczym -i A. S. jest wyłączną właścicielką nieruchomości, obejmującej działkę ewidencyjną oznaczoną identyfikatorem [...], na której posadowione zostało ww. urządzenie telekomunikacyjne. Wnioskodawczynię łączy z inwestorem umowa najmu zawarta dnia ,[...] kwietnia 2011 r. Skarżąca wskazała, że żadne z postanowień tej umowy nie zawiera upoważnienia dla inwestora do dysponowania przedmiotem najmu na cele budowlane, a w konsekwencji oświadczenie o posiadaniu przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane uznać należy za niezgodne z prawdą. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...], Starosta C.-T. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] o pozwoleniu na rozbiórkę. W dniu [...] maja 2021 r. Starosta C.-T. wydał na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. decyzję znak: [...], którą umorzył wznowione postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...] postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] o pozwoleniu na rozbiórkę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ zwrócił uwagę na potrzebę zbadania kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się od decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Wskazano, że A. S. oparła żądanie wznowienia postępowania na art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. wskazując, że dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktycznie, okazały się fałszywe oraz że pojawiły się istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. A. S. uważa, że załączone do wniosku o wydanie pozwolenia na rozbiórkę oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zostało przez inwestora złożone niezgodnie z prawdą. A ponadto nowymi okolicznościami, dowodami nieznanymi organowi na etapie prowadzenia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu jest umowa najmu [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. A. S. stwierdziła, że informację o ostatecznym charakterze decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. powzięła ok. [...] października 2020 r. Organ I instancji podkreślił jednak, iż A. S. była stroną postępowania o wydanie pozwolenia na rozbiórkę telekomunikacyjnego obiektu budowlanego, zakończonego ostateczną decyzją Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] W związku z tym miała zapewnioną możliwość czynnego uczestnictwa w tym postępowaniu. Była informowana pisemnie o wszystkich czynnościach podejmowanych w postępowaniu, miała dostęp do akt sprawy, mogła składać dokumenty, które uważała za istotne w sprawie, zgłaszać uwagi i wyjaśnienia. A. S. odebrała decyzję w dniu [...] sierpnia 2020 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji). Po odebraniu decyzji przez ostatnią ze stron postępowania decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] września 2020 r. Podkreślono, że wszystkie okoliczności wskazane we wniosku o wznowienie, Skarżąca mogła podnosić już w toku postępowania rozbiórkowego, którego stroną była. W konsekwencji Skarżąca nie dochowała terminu z art. 148 § 1 k.p.a., gdyż o okolicznościach na które wskazuje wiedziała już na etapie postępowania zwykłego, w którym miała zapewniony czynny udział. W przewidzianym prawem terminie A. S. reprezentowana przez pełnomocnika fachowego wniosła odwołanie wyjaśniając, że "dopiero po gruntownej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie o pozwolenie na rozbiórkę obiektu budowlanego, tj. ok. [...].10.2020 r." powzięła ona wiedzę o przesłankach wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a.. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty C.-T. z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji Starosty C.-T. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego rozbiórki i udzielenia T. S.A. pozwolenia na rozbiórkę telekomunikacyjnego obiektu budowlanego [...] położonego w Ż. na dz. nr [...] wznowionego postanowieniem Starosty C.-T. z dnia [...] grudnia 2020 r. znak: [...] Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wskazano, że w kontekście przepisu art. 148 § 1 k.p.a. pełnomocnik A. S. we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] listopada 2020 r. wyjaśnił, iż "Wnioskodawczyni powzięła informację o ostatecznym charakterze przedmiotowej decyzji z dn. [...] sierpnia 2020 r. i podjęciu przez Inwestora przygotowań do podjęcia działań rozbiórkowych na terenie przedmiotowej nieruchomości w trakcie rozmowy z przedstawicielem Inwestora, która miała miejsce ok. [...] października br." Z kolei w odwołaniu wskazano, iż "W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni wiedzę o przesłankach wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 KPA powzięła dopiero po gruntownej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie o zezwolenie na rozbiórkę obiektu tj. ok. [...].10.2020 r.". Wojewoda wskazał, iż powyższe wyjaśnienia pozostają bez związku z przytoczonymi we wniosku przesłankami wznowienia postępowania. Skoro kwestionowane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zostało złożone już na etapie postępowania zainicjowanego wnioskiem inwestora, to strona uczestnicząca w tym postępowaniu, czyli A. S. mogła już wtedy zapoznać się z tym oświadczeniem i zgłosić swoje zastrzeżenia tj. że inwestor nie posiada upoważnienia do dysponowania przedmiotem najmu na cele budowlane, a w konsekwencji, że oświadczenie o posiadaniu przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy uznać za niezgodne z prawdą (w kontekście przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a.). Skoro nie skorzystała ze swoich praw na etapie postępowania przed wydaniem decyzji, a także nie wniosła odwołania od tej decyzji w ustawowym terminie 14 dni, to należy uznać, iż zaakceptowała rozstrzygnięcie. W tej sytuacji należy przyjąć, iż wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] listopada 2020 r. został złożony po terminie, ponieważ o okolicznościach mogących stanowić podstawę W przewidzianym prawem terminie A. S. wniosła do sadu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art. 148 § 1 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia kiedy decyzja udzielająca pozwolenia na rozbiórkę stała się ostateczna, a nie od dnia kiedy Skarżaca dowiedziała się o przesłance wznowieniowej. Wskazano tez na naruszenie art. 145 § 1 pkt 1i 5 k.p.a oraz art. 8 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Wojewody Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji byłaby taka sama (por. A. Kabat [w;] B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania decyzji o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2021, poz. 735 ze zm. – dalej jako: k.p.a.). Poza sporem pozostaje, że decyzja Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. (decyzja rozbiórkowa) została Skarżącej doręczona skutecznie dnia [...] sierpnia 2020 r. Bezsporne jest, że decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] września 2020 r. Kwestią bezsporną pozostaje, że intencją Skarżącej było wznowienie - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. - postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. Bezsporne jest też, że Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, wniosek o wznowienie postępowania złożyła [...] listopada 2020 r. w U. P. w P.. Na podstawie art. 148 § 1 pkt 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W badanej sprawie decyzja Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. ostateczna stała się [...] września 2020 r. Tymczasem, wniosek o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. postępowania zakończonego wydaniem decyzji Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. sporządzono i wniesiono [...] listopada 2020 r. Wniosek ten został zatem złożony ponad miesiąc od uzyskania przez decyzję C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. ostateczności oraz ponad 2 miesiące od dnia doręczenia Skarżącej tej decyzji. Okoliczność ta jest o tyle istotna, że Skarżąca nigdy nie kwestionowała faktu doręczenia jej decyzji Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. (co jak wynika z akt nastąpiło [...].08.2020 r.), a "wiedzę o ostatecznym charakterze tej decyzji Skarżąca faktycznie powzięła dopiero w październiku 2020 r., kiedy inwestor podjął na gruncie należącym do skarżącej czynności zmierzające do rozbiórki telekomunikacyjnego obiektu budowlanego" (s. 4 skargi). Pełnomocnik Skarżącej wskazuje natomiast, że termin do złożenia podania o wznowienie należy liczyć od dnia, w którym strona się dowiedziała, a nie – mogła dowiedzieć – o okoliczności stanowiącej przyczynę wznowienia. Wyjaśniono też, że Skarżąca "wiedzę o przesłankach wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. powzięła dopiero po gruntownej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie" oraz, że Skarżąca "wiedzy o wydaniu decyzji w oparciu o nieprawdziwe oświadczenie inwestora nie mogła powziąć z treści samego uzasadnienia decyzji". Dlatego dopiero ok. 20 października 2020 r., po rozpoczęciu robót rozbiórkowych na terenie jej działki "Skarżąca podjęła czynności zmierzające przede wszystkim do ustalenia czy decyzja zezwalająca na rozbiórkę obiektu budowlanego z dn. [...].08.2020 r. faktycznie stała się ostateczna". W ocenie Sądu stanowisko Skarżącej jest wadliwe. Przede wszystkim należy podkreślić, że Skarżąca była stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji rozbiórkowej Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. To oznacza, że Skarżąca miała prawo korzystać z przysługujących jej w tym postępowaniu praw strony, w tym zapoznawania się z materiałem dowodowym. Podkreślić trzeba, że naruszenia tych gwarancji procesowych w postępowaniu zwykłym Skarżąca nigdy nie podnosiła. W następnej kolejności należy wskazać, że już z rozstrzygnięcia decyzji Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. w sposób jednoznaczny wynika, że dotyczy ona udzielenia pozwolenia na rozbiórkę telekomunikacyjnego obiektu budowlanego [...] położonego w Ż. na dz. nr [...], gm. K. W.. W uzasadnieniu tej decyzji Starosta wskazał też, że inwestor do wniosku załączył cztery egzemplarze projektu rozbiórki "oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Jak wynika natomiast z dokumentacji akt sprawy pozwolenia na rozbiórkę, do wniosku o zezwolenie na rozbiórkę, inwestor przedłożył informację, że właścicielem nieruchomości jest A. S.. Podkreślić trzeba, że Skarżąca nie kwestionowała nigdy kompletności materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, a jedynie wskazała, że dopiero ok. [...] października 2020 r. dokonała "gruntownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie". W tych okolicznościach nie jest uzasadnione twierdzenie Skarżącej jakoby dochowała ona miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty C.-T. z dnia [...] sierpnia 2020 r. Decyzja ta została doręczona Skarżącej [...] sierpnia 2020 r., stała się ostateczna [...] września 2020 r., a Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, wniosek o wznowienie postępowania złożyła [...] listopada 2020 r. Powoływane przez Skarżąca okoliczności, iż "dopiero po gruntownej analizie materiału dowodowego w sprawie o pozwolenie na rozbiórkę obiektu budowlanego, tj. ok. [...].10.2020 r." powzięła ona wiedzę o przesłankach wznowienia - wprost dowodzi - że Skarżąca nie korzystała ze swoich uprawnień procesowych jako strona postępowania rozbiórkowego (zwykłego) i aktualnie, podjęła próbę wzruszenia decyzji rozbiórkowej w trybie wnowieniowym. Zasadnie jednak organy obydwu instancji doszły do wniosku, że zgłoszone przez Skarżącą żądanie wznowienia postępowania, nie zostało zgłoszone z zachowaniem ustawowego terminu, określonego w art. 148 k.p.a. Nnależy zauważyć, że zasadności złożonego wniosku Skarżąca upatruje w fałszywym oświadczeniu inwestora o przysługujący mu prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.). Z przekazanych Sądowi akt wynika, że inwestor oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (dz. nr [...]) na cele budowane złożył pisemnie [...] maja 2020 r. wskazując wprost, że właścicielką tej nieruchomości jest A. S. (data wpływu do Starostwa C.-T. w dniu [...] lipca 2020 r.). Informacja na temat oświadczenia inwestora o posiadaniu prawa do suponowania nieruchomością na cele budowlane została również zawarta w uzasadnieniu decyzji rozbiórkowej z [...] sierpnia 2020 r. A zatem jeżeli Skarżąca utrzymuje, że inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania jej nieruchomością na cele budowlane, pomimo, że w istocie prawa takiego nie posiadał, to - jak wynika z akt - okoliczność ta mogła być przez Skarżącą podnoszona już w toku postępowania zwykłego, z czego Skarżąca jednak nie skorzystała. Podkreślić trzeba, że korzystanie z uprawnień procesowych jest prawem, a nie obowiązkiem strony postępowania. Jeżeli jednak strona postępowania administracyjnego nie zdecydowała się skorzystać ze swoich uprawnień w postępowaniu zwykłym, to nie może w z tego faktu wywodzić następnie podstaw do uruchomienia trybu nadzwyczajnego. Nie znajduje zatem potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenie Skarżącej jakoby dopiero ok. [...] października 2020 r. dowiedziała się o wystąpieniu w sprawie podstawy wznowieiowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Już w toku postępowania rozbiórkowego, Skarżąca wiedziała również o łączącej ją z inwestorem umowie najmu z [...] kwietnia 2011 r. oraz o jej treści. Skoro zatem Skarżąca była stroną postępowania zwykłego w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę obiektu zlokalizowanego na dz. [...] (której jest ona właścicielką) to niezrozumiałe jest aktualnie jej twierdzenie, jakoby dopiero po zakończeniu postępowania zwykłego dowiedziała się ona o okoliczności o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. mającej stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Nie znajduje zatem potwierdzenia w materiale dowodowym również twierdzenie Skarżącej jakoby dopiero [...] października 2020 r. dowiedziała się o wystąpieniu w sprawie podstawy wznowieiowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W konsekwencji, mając na uwadze konkretne okoliczności tej sprawy, zasadnie organy obydwu instancji doszły do wniosku, że dalsze prowadzenie postępowania wznowieniowego stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. zadecydowały o jego umorzeniu. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego - które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, orzekł jak w sentencji.