IV SA/Po 782/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., E. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić Skarżącym uiszczony wpis od skargi Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie dotyczącej prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego z częścią usługowo- handlową oraz podjął zawieszone postępowanie. Postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stało się przedmiotem skargi wniesionej przez M. i E. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której skarżący zarzucili brak podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd jest zobowiązany do zbadania czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie podejmujące zawieszone postępowanie administracyjne. Postanowienie w tej sprawie jest niezaskarżalne, jak wynika to z treści art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 j.t.), zwaną dalej Kpa, zgodnie z którym na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Treść § 3 wyłożyć należy w ten sposób, że zażalenie przysługuje tylko na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Ustawodawca nie przewiduje w aktualnym stanie prawnym zażalenia na odmowę zawieszenia postępowania (por. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 466/11, Baza orzeczeń LEX nr 112843) czy też na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2012r., sygn. akt V SA/Wa 1899/12). Warto wskazać, że stosownie do treści art. 141 § 1 Kpa prawo zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w przypadku, gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Oznacza to, że zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Zatem na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Skoro od postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie przysługuje zażalenie, a jednocześnie nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty, to w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Wprawdzie postanowienie organu drugiej instancji o podjęciu zawieszonego postępowania zawiera błędne pouczenie o tym, że na postanowienie to służy stronie prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jednakże takie błędne pouczenia nie mogą kreować nowych praw dla strony postępowania, nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach. O dopuszczalności i trybie wnoszenia środków zaskarżenia decydują, bowiem nie organy administracji, lecz przepisy prawa, które organy te winny prawidłowo stosować, zgodnie z zasadą praworządności wynikającą z art. 6 Kpa. Tym samym mimo treści art. 112 Kpa stanowiącego, że błędne pouczenie w decyzji, co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, stwierdzić należy, że niniejsza skarga nie jest dopuszczalna, z uwagi na niezaskarżalny charakter przedmiotowego rozstrzygnięcia. Natomiast wyjaśnia się skarżącym, że wszelkie zarzuty w zakresie zasadności podjęcia zawieszonego postępowania Strona skarżąca mogła będzie zgłosić w ewentualnym postępowaniu odwoławczym dotyczącym decyzji wydanej na skutek podjętego na nowo postępowania. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił niniejszą skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. MZ