IV SA/Po 793/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi Z. P. w przedmiocie wyboru składu Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej "Z. W." w M. G. postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] lipca 2013 r. Z. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę wskazując, że podczas ostatniego Walnego Zgromadzenia Członków Spółdzielni Mieszkaniowej "Z. W." w M. G., które odbyło się dnia [...] czerwca 2013 r. wybrano skład Rady Nadzorczej z mocy prawa nieważny. W uzasadnieniu skarżący uargumentował szczegółowo postawiony na wstępie zarzut (k. 7-8 akt sądowych). W odpowiedzi na zarządzenie Sędziego z dnia [...] września 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 793/13, wzywające skarżącego do wskazania dokładnego przedmiotu zaskarżenia (k. 41 akt sądowych), skarżący w piśmie z [...] września 2013 r. wyjaśnił, że "przedmiotem mojego zaskarżenia nie była konkretna uchwała Spółdzielni Mieszkaniowej "Z. W." w M. G., lecz niezgodny z przepisami prawa (tj. ustawy z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 873, która wprowadziła w art. 82 ust. 3 przepis w świetle którego nie można być członkiem rady nadzorczej spółdzielni dłużej niż przez dwie kolejne kadencje rady nadzorczej) skład organu tej Spółdzielni, jakim jest Rada Nadzorcza, którego to stanu, pomimo moich kolejnych wezwań Spółdzielnia "Z. W." (ani jej Zarząd, ani sama Rada Nadzorcza) uporczywie nie chciała i nie chce nadal przywrócić do zgodnego zarówno z literą, jak i duchem prawa" (k. 47-49, 75-77 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Niezbędnym warunkiem merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi przez sąd administracyjny jest zawarcie zakresu skargi w obrębie jego kognicji. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), sądy administracyjne dokonują kontroli działania administracji publicznej. Kontrola ta zgodnie z art. 3 § 2 ppsa obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Do zakresu kognicji sądów administracyjnych ustawodawca zaliczył nadto sprawy określone w przepisach szczególnych (art. 3 § 3 ppsa) i spory o właściwość, o których stanowi art. 4 ppsa. Jedną z przesłanek odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa jest sytuacja, w której sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Złożenie skargi w przedmiocie nie mieszczącym się we właściwości sądu powoduje jej odrzucenie a limine bez badania dalszych wymogów formalno-merytorycznych. Jak zauważa się w orzecznictwie sądowym, niedopuszczalność z powodu braku właściwości sądu administracyjnego ma miejsce, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2, 3 i art. 4 ppsa) albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu (art. 5 ppsa) lub też, gdy została wniesiona w sprawie podlegającej kognicji sądu powszechnego (postanowienie NSA z: 10.3.2006 r., II OSK 181/06; 19.10.2011 r., II GSK 2076/11, baza orzeczeń NSA). Opisana powyżej sytuacja braku właściwości sądu administracyjnego wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący w ogóle nie wskazał dokładnego przedmiotu zaskarżenia, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że kwestionuje skład Rady Nadzorczej Spółdzielni i wyjaśniając, że jego wadliwość wywoływały podejmowane przez kolejne Walne Zgromadzenia Członków Spółdzielni odbyte w latach 2006-2013 uchwały dotyczące powołania poszczególnych członków Rady Nadzorczej. Tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się we wskazanym powyżej zakresie kognicji sądów administracyjnych. W drugiej kolejności należy zauważyć, że spółdzielnie mieszkaniowe nie mieszczą się w kategorii organów władzy publicznej, a ich działalności nie można utożsamiać z wykonywaniem zadań publicznych. Przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny, co wynika z regulacji prawnych dotyczących istoty i funkcjonowania spółdzielni (w tym spółdzielni mieszkaniowych) - ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. 2003 r., nr 119 poz. 1116 ze zm.) oraz ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t.j. Dz.U. 2003 r., nr 188 poz. 1848 ze zm.). Zgodnie z art. 42 § 3 drugiej z wskazanych ustaw uchwała sprzeczna z postanowieniami statutu bądź dobrymi obyczajami lub godząca w interesy spółdzielni albo mająca na celu pokrzywdzenie jej członka może być zaskarżona do sądu przez każdego z członków spółdzielni lub zarząd przez wytoczenie powództwa o uchylenie uchwały (art. 42 § 4). Powyższe wyklucza zwalczanie uchwał podejmowanych przez organy władcze spółdzielni przed szczególnym sądem, jakim jest sąd administracyjny. Również w pozostałym zakresie skarga nie podlega tej właściwości, bowiem prawa i obowiązki członków spółdzielni oraz zasady egzekwowania przez członków spółdzielni przysługujących im praw zostały uregulowane w wyżej wskazanych aktach prawnych oraz w uchwalonych na podstawie tych przepisów statutach spółdzielni. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 1 w zw. z art. 58 §3 ppsa odrzucił skargę.