IV SA/Po 810/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2010 roku. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca [...] roku [...] w przedmiocie opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu [...] sierpnia [...] roku "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W związku z utrzymaniem w mocy decyzji dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w P. w dniu [...] października skarżąca otrzymała upomnienie od Zarządu Dróg Miejskich w P. wzywające do zapłaty kwoty [...] zł. Wnioskiem z dnia [...] października [...] roku pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z uzasadnieniem, że w chwili obecnej uiszczenie kwoty o jaką wzywa skarżąca ZDM w P. powodowałoby znaczną szkodę majątkową dla skarżącej spółki. Nadto, w okolicznościach niniejszej sprawy niezwykle istotnym jest fakt, iż z akt postępowania jednoznacznie wynika, iż sytuacja pomiędzy stronami jest na tyle sporna, iż zasadnym byłoby wstrzymanie zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:. Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – dalej ppsa) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności.(vide-postanowienie z dnia 29 maja 2009 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie I FZ 148/09). Pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił jaką faktycznie szkodę może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie z całą pewnością bowiem można przywrócić stan poprzedni poprzez zażądanie zwrotu wypłaconej kwoty, gdyby decyzję faktycznie Sąd uchylił. NSA przypomniał, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są nieostre, dlatego wymagają uszczegółowienia w materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Zadaniem sądu jest natomiast ocena argumentów i dowodów przedstawionych przez stronę. Sąd administracyjny może co prawda wyjść poza zarzuty i podstawy skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), ale w sytuacji, gdy strona nie podaje żadnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd pierwszej instancji. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobnił, czy zachodzi na skutek wykonania zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie poparł swego stanowiska żadnymi danymi liczbowymi np. jaka relacja zachodzi pomiędzy wymierzoną karą a faktycznymi obrotami spółki. Sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wziął pod uwagę poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w orzecznictwie na temat definiowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę ,która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu(vide postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 roku ,GZ 127/04 (niepublikowane) oraz z 20 grudnia 2004 roku GZ 138/04 (Lex Polonica nr 375764). W uznaniu Sądu taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie bowiem kara pieniężna jest świadczeniem pieniężnym ,które może być zawsze zwrócone .Tak więc wypadek ewentualnego uwzględnienia skargi, może przywrócić stan poprzedni. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.