IV SA/Po 814/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Maciej Dybowski (spr.) WSA Izabela Bąk-Marciniak Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp.j. w S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...] lipca [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Prezydent Miasta P. (dalej Prezydent albo organ I instancji) decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] września 2009 r.), na podstawie art. 46a ust. 7 pkt 4, art. 56 ust. 2, 3, 7, art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. 2008 r. , nr 25, poz. 150 ze zm., dalej poś), art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2008 r., nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej uioś) i na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) po rozpatrzeniu wniosku M. K., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A" Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe w P. (dalej Inwestor, Wnioskodawczyni bądź M. K.) określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji planowanego przedsięwzięcia polegającego na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów w P. przy ul. [...] na dz. nr [...], ark. [...], obręb G. W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że M. K. w dniu [...] stycznia 2008 r. wystąpiła do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów na tej nieruchomości. Zgodnie z zawartą we wniosku charakterystyką przedsięwzięcia, zostało ono wymienione w § 3 ust. 1 pkt 74 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. 2004 r., nr 257, poz. 2573 ze zm., dalej rozporządzenie z 2004 r.), jako przedsięwzięcie, dla którego opracowanie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. Pismem z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. (dalej PPIS) wydał opinię sanitarną o odstąpieniu od konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów w P. przy ul. [...] na dz. nr [...], ark. [...], obręb G. PPIS stwierdził m.in., że przyjmowane odpady gromadzone będą selektywnie, w specjalistycznych pojemnikach/kontenerach, w wyznaczonych miejscach na placu i w magazynie. Odpady metali w sporadycznych przypadkach (raz na tydzień) poddawane będą cięciu za pomocą piły mechanicznej do cięcia złomu, pozostałe odpady bezpośrednio po przyjęciu od dostawców będą gromadzone i w takiej formie przekazywane odbiorcy. Na podstawie przedstawionych materiałów stwierdził, że w promieniu zasięgu oddziaływania hałasu o wartościach 45dB do 55dB nie występują kategorie terenów o wymaganych dopuszczalnych poziomach hałasu. Dnia [...] marca 2008 r. i [...] marca 2008 r. Inwestor przedstawił organowi I instancji uzupełnienia do złożonego wniosku, w związku z wezwaniem z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...]. W uzupełnieniu z [...] marca 2008 r. Inwestor przedstawił metodę zabezpieczenia odpadów przed przenikaniem wód odciekowych do ziemi, co zostało uzgodnione w niniejszej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Uzupełnienia przekazano PPIS pismem z [...] marca 2008 r., nr [...] z prośbą o uwzględnienie przy wydaniu opinii w sprawie obowiązku sporządzenia i zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Pismem z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] PPIS po ponownym przeanalizowaniu dokumentacji poinformował o podtrzymaniu swego stanowiska zawartego w opinii sanitarnej z [...] lutego 2008 r., nr [...]. Pełnomocnik "B" sp. j. (dalej Spółka) pismem z [...] kwietnia 2008 r. wniósł do Prezydenta o wydanie postanowienia zobowiązującego Wnioskodawczynię do sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (dalej raport), podnosząc że PPIS wydał opinię w oparciu o szczątkowe dane; tylko prawidłowo i rzetelnie przygotowany raport może wykluczyć ewentualne zagrożenia dla środowiska przez planowane zamierzenie inwestycyjne; tylko raport może wskazać, czy rzeczywiście planowana inwestycja nie naruszy norm hałasu; organ wydający opinię winien dokonać oceny możliwości oddziaływania przez inwestycję na środowisko z punktu widzenia gęstości zaludnienia, a nie położenia budynków; wskazał, że PPIS wydał opinię z naruszeniem § 3 i 5 rozporządzenia z 2004 r. Dnia [...] kwietnia 2008 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Inwestora, w którym zmienił treść wniosku w zakresie operacji cięcia - w zakresie prowadzonej działalności nie będą wykonywane żadne prace związane z obróbką metali i w związku z tym nie będzie używana mechaniczna piła do cięcia stali. Pismem z [...].04. 2008 r. nr [...] Prezydent przesłał pismo Inwestora i Spółki, wnosząc o ustosunkowanie się doń PPIS. Pismem z [...] maja 2008 r., nr [...] PPIS podtrzymał swe stanowisko o odstąpieniu od sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w wydanej opinii [...] z [...] lutego 2008 r., stwierdzając m. in. po ponownym przeanalizowaniu planowanego przedsięwzięcia, że odstąpienie od sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika z usytuowania inwestycji na terenach przemysłowo-magazynowych i zapewnione zostaną wymagane standardy akustyczne na terenach chronionych, a emisja zanieczyszczeń do atmosfery zamknie się w granicach działki Inwestora, nadto zapewnione będzie selektywne gromadzenie odpadów w odpowiednich, zabezpieczonych kontenerach wraz z ich odbiorem przez koncesjonowane firmy. Po zapoznaniu się z wnioskiem Inwestora, jego uzupełnieniami i mając na uwadze stanowisko w sprawie strony postępowania "B" sp. j., Prezydent stwierdził, że planowana inwestycja ze względu na rodzaj, skalę i lokalizację przedsięwzięcia nie spowoduje znacznych przekształceń, czy zmian zagospodarowania terenu, mogących stwarzać zagrożenie dla środowiska. Planowana inwestycja będzie polegała na zbieraniu metali żelaznych, nieżelaznych, papieru i tektury, szkła i tworzyw sztucznych na utwardzonym i ogrodzonym placu o pow. [...] m2. Surowce dostarczane będą transportem samochodowym, który nie przekroczy 6 pojazdów na dobę. Po rozładunku akumulatorowym wózkiem widłowym, odpady będą ważone i magazynowane selektywnie w specjalistycznych kontenerach i magazynie. Kontenery, w których zbierany będzie złom stalowy, umieszczone zostaną pod zadaszeniem o lekkiej konstrukcji, by uniemożliwić przenikanie wód opadowych i wymywanie ewentualnych zanieczyszczeń. Dalej odpady będą przekazywane uprawnionym odbiorcom do odzysku lub unieszkodliwiania. Inwestor nie będzie używał piły do cięcia stali. Zgodnie ze złożonymi materiałami, w promieniu zasięgu oddziaływania hałasu nie występują kategorie terenów, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2007 r. nr 120 poz. 826, dalej rozporządzenie z 2007 r.). Emisja zanieczyszczeń do atmosfery zamknie się w granicach działki Inwestora. Najbliższe otoczenie stanowią obiekty magazynowe, handlowo-biurowe i hurtownie, a budynki mieszkalne znajdują się w odległości 250 m od granic [działki] Inwestora. Lokalizacja planowanego przedsięwzięcia znajduje się poza obszarami chronionymi Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000. Nie przewiduje się negatywnego wpływu inwestycji na obszary chronione Natura 2000. W planowanej strefie oddziaływania stacji i jej najbliższym sąsiedztwie nie znajdują się obiekty zabytkowe chronione na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wpisany do rejestru zabytków nieruchomych w wykazie obiektów na terenie miasta Poznania. Teren inwestycji nie jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Mając powyższe na uwadze, postanowieniem z [...] maja 2008 r. nr [...] Prezydent odstąpił od sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] PPIS uzgodnił pozytywnie przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych pozytywnie z następującym zastrzeżeniem: realizacja i eksploatacja inwestycji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego Inwestor posiada tytuł prawny. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia Prezydent poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranymi w toku postępowania materiałami dla w/w przedsięwzięcia, a w szczególności z uzupełnieniami, i o możliwości wypowiedzenia się co do złożonych materiałów w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma. Żadna ze stron postępowania nie wniosła uwag i wniosków. Biorąc pod uwagę przeprowadzoną w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, analizę i ocenę bezpośredniego i pośredniego wpływu inwestycji na środowisko, w tym na zdrowie ludzi, możliwości oraz sposobów zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, dokonaną w szczególności na podstawie wniosku oraz jego dalszych modyfikacji, charakterystyki przedsięwzięcia, jak również przez uzyskanie pozytywnej opinii PPIS, Prezydent uznał, że po zrealizowaniu przez Inwestora wszystkich warunków zawartych w przedłożonych dokumentach oraz w wydanej decyzji, planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z wymaganiami przepisów o ochronie środowiska (k. 1-6 akt administracyjnych SKO). W odwołaniu od decyzji z dnia [...] września 2009 r. "B" sp. j. sformułowała pod jej adresem następujące zarzuty: 1) naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 51 ust. 2 poś, przez brak stwierdzenia obowiązku sporządzenia w sprawie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji mimo spełnienia ustawowych przesłanek obligujących do tego Wnioskodawczynię, co w konsekwencji mogło doprowadzić do wydania w sprawie wadliwej decyzji; 2) naruszenia art. 107 § 1 kpa w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 2 poś, przez nieprecyzyjne, niepełne i niejednoznaczne wskazanie w decyzji warunków wykorzystywania terenu w fazie realizacji planowanej inwestycji jak i jej eksploatacji oraz ograniczeń uciążliwości dla terenów sąsiednich uniemożliwiających ich wykonanie, jak i kontrolę ich przestrzegania przez Inwestora; 3) naruszenie art. 7 w zw. z art. 107 § 3 kpa przez brak prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie, skutkującego wadliwym załatwieniem sprawy. Odwołująca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie decyzji odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do dalszego merytorycznego rozpoznania przez organ I instancji (k. 8-14 akt administracyjnych SKO). Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lipca 2010 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta z [...] września 2009 r. Kolegium stwierdziło, że zarzuty Odwołującej nie znajdują uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Zgodnie z wydaną decyzją i charakterystyką przedsięwzięcia, odpady będą jedynie gromadzone na terenie nieruchomości w 5 kontenerach o pojemności [...] m3 (3 sztuki) i [...] m3 (2 sztuki) i w blaszanym pomieszczeniu magazynowym. Biorąc pod uwagę, że transport będzie odbywał się samochodami nie częściej niż 6 razy na dobę, a także powierzchnię nieruchomości i pojemność kontenerów stwierdzić należy, że w żaden sposób nie można uznać, iż przyjmowane będą odpady w ilości większej niż 10 t na dobę lub całkowita pojemność składowiska wynosić będzie 25.000 t. Słusznie Prezydent określił liczbę samochodów bez podania ich ładowności, gdyż dojazd do nieruchomości na terenie której będzie prowadzona działalność odbywa się drogami publicznymi, które mają określoną dopuszczalną masę całkowitą pojazdów, które mogą się po nich poruszać. Brak podstaw by twierdzić, że emisja hałasu związana z prowadzeniem przedsiębiorstwa przekroczy dopuszczalne normy, skoro na terenie nieruchomości odbywać się będzie jedynie zbieranie odpadów. Również odległość od najbliższych zabudowań pozwala stwierdzić, że zbieranie odpadów nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko (budynek Odwołującego jest budynkiem usługowym, a nie mieszkalnym - tym samym nie ma tam stałego, przez całą dobę, pobytu ludzi). Wbrew twierdzeniom Odwołującej, organ dokonał własnej analizy przedsięwzięcia i tym samym stwierdził, że nie ma powodów, by nakładać na Inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 23 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 185, poz. 1243 ze zm., dalej uoo bądź ustawą o odpadach), przez zbieranie odpadów należy rozumieć każde działanie, w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania. Oznacza to, że na terenie nieruchomości nie będą prowadzone żadne działania mające na celu odzysk lub unieszkodliwianie - tym samym uciążliwość dla środowiska będzie znikoma, gdyż odpady będą się znajdowały w pojemnikach lub w zamkniętym magazynie (k. 19-23 akt SKO). Skargę z dnia [...] sierpnia 2010 r. na decyzję SKO z [...] lipca 2010 r. złożyła "B" sp. j. zarzucając jej: 1) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: a) art. 56 ust. 8 poś, przez zaniechanie ustosunkowania się przez organ administracji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, do sposobu wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych przez stronę postępowania w związku z udziałem w nim społeczeństwa, co z kolei wskazuje, że udział strony w postępowaniu, z uwagi na całkowite pominięcie przez organy administracji jej wniosków i zarzutów przy merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy, był jedynie iluzoryczny; b) art. 51 ust. 2 poś w zw. z § 3 w zw. z § 5 rozporządzenia z 2004 r., przez odstąpienie od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, mimo że szczegółowe uwarunkowania związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, wskazane w § 5 rozporządzenia, w tym w szczególności rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia z uwzględnieniem emisji i występowania innych uciążliwości, gęstość zaludnienia, liczba ludności, na jaką przedsięwzięcie może oddziaływać, wskazują na konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko; c) art. 47 poś przez nieuwzględnienie w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wpływu tego przedsięwzięcia na zdrowie i warunki pracy osób wykonujących pracę bankową w budynku będącym własnością strony postępowania, znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie z terenem planowanego przedsięwzięcia; d) art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy (Skarżąca nie wskazała przy tym, którą ustawę miała na myśli) przez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w której w sposób nieprecyzyjny, niepełny i niejednoznaczny wskazane zostały warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji planowanej inwestycji i jej eksploatacji, w szczególności w sposób nieprecyzyjny i niepełny określone zostały ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; powyższe uchybienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uniemożliwiają jej wykonanie, jak również kontrolę jej przestrzegania przez Wnioskodawczynię, co skutkować winno jej uchyleniem, 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a) art. 7 i 77 kpa przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie; zaniechanie zgromadzenia i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co skutkowało wadliwym załatwieniem sprawy, a przejawiało się m. in. w następujących uchybieniach: - nieustosunkowaniu się w jakikolwiek sposób przez SKO do zarzutu strony postępowania, że organy administracji rozpoznające kwestię konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wykazały się nieuzasadnioną niekonsekwencją polegającą na odstąpieniu w niniejszej sprawie od sporządzenia takiego raportu i stwierdzeniu w niemal identycznej jak rozpoznawana sprawie, konieczności jego sporządzenia; - zaniechaniu ustalenia gęstości zaludnienia w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, w szczególności nieuwzględnieniu okoliczności, że w budynku biurowym będącym własnością strony postępowania, a znajdującym się w odległości zaledwie kilkunastu metrów od granic planowanego przedsięwzięcia, stale przebywa kilkuset pracowników i interesantów, a nadto, że w budynku tym prowadzona jest przede wszystkim działalność bankowa, która wymaga szczególnej uwagi i staranności pracy; b) art. 11 i 107 § 3 kpa przez zaniechanie ustosunkowania się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w toku postępowania. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (k. 3-11 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] września 2010 r. nr [...], Kolegium wniosło o jej oddalenie, ugruntowując swą dotychczasową argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu decyzji z [...] lipca 2010 r. (k. 20-21 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organ I instancji, czyniąc je własnymi. Zostały one poczynione w sposób rzetelny i dokładny. Kierowane przez Skarżącą zarzuty naruszenia norm procesowych zmierzają w istocie rzeczy do zakwestionowania wniosków wyciągniętych przez organy administracji publicznej z uznanych za udowodnione faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W przedmiotowej sprawie znalazły zastosowanie nie obowiązujące już przepisy poś, które zostały uchylone mocą art. 144 pkt 9 uioś. Zgodnie z art. 153 ust. 1 uioś, do spraw wszczętych na podstawie przepisów poś, przed dniem wejścia w życie uioś, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1 uioś, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje: 1) ministra właściwego do spraw środowiska przejmuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska; 2) wojewodów, marszałków województw i dyrektorów urzędów morskich przejmują regionalni dyrektorzy ochrony środowiska. Analizowana sprawa została wszczęta wnioskiem złożonym przez M. K. w dniu [...] stycznia 2008 r. Natomiast uioś weszła w życie zgodnie z jej art. 174, z dniem [...] listopada 2008 r. Zgodnie z art. 40 ust. 1 pkt 2 poś, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaga m. in. projekt gospodarki odpadami. Stosownie natomiast do art. 46 ust. 1 pkt 1 poś, realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 poś jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia (art. 46a ust. 1 poś). W postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a-c, e) dostępność do złóż kopalin, 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko 3) wymagany zakres monitoringu (art. 47 poś). Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadzane jest przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy jednoczesnym obowiązku uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia z szeregiem organów administracji publicznej wymienionych w art. 48 ust. 2 poś. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zostać poprzedzone koniecznością sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W art. 51 ust. 1 poś ustawodawca wskazał, które przedsięwzięcia wymagają sporządzenia raportu. Natomiast zgodnie z art. 51 ust. 2 poś, obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Właściwy organ uwzględnia łącznie szczegółowe uwarunkowania, o których mowa w ust. 8 pkt 2. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby sporządzenia raportu. Postanowienie o konieczności, bądź jej braku w sporządzeniu omawianego raportu organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje po zasięgnięciu opinii podmiotów wskazanych w art. 51 ust. 3 poś. Dopełnieniem regulacji ustawowej w zakresie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko jest rozporządzenie z 2004 r., które zgodnie z § 1 pkt 1 określa rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 74 rozporządzenia z 2004 r., sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może wymagać zamierzenie prowadzenia punktu do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu. Natomiast uwarunkowania, którymi winien kierować się organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wymieniono w § 5 rozporządzenia z 2004 r. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że jeżeli przedsięwzięcie powoduje zagrożenia trudne do przewidzenia, to zasada przezorności obliguje organy administracji do nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Natomiast jeżeli ze wstępnej oceny informacji wynika, że oddziaływanie konkretnego przedsięwzięcia jest możliwe do przewidzenia bez konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko, to organ administracji może odstąpić od obowiązku jego opracowania (wyrok WSA z: 3.12.2008 r., II SA/Sz 707/08; 7.4.2009 r., II SA/Bd 116/09 - baza orzeczeń NSA). Z kolei elementy, które powinna zawierać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymienione zostały przez ustawodawcę w art. 56 ust. 2-4 poś. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że ustalając stosowne wymagania w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, organy orzekające nie mają obowiązku określenia szczegółowych warunków technicznych realizacji środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Szczegółowe warunki techniczne realizacji uwarunkowań środowiskowych powinny być bowiem ustalone dopiero na etapie przygotowywania projektu budowlanego (wyrok WSA z 3.9.2008 r., IV SA/Wa 937/08, lex nr 517965). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter sui generis "rozstrzygnięcia wstępnego" względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i nadal pełni wobec niego w istocie funkcję prejudycjalną. Określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach "środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia" nie mogą być na dalszych etapach procesu inwestycyjnego modyfikowane, a decyzja o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań i tym samym wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia przesądza de facto o braku możliwości realizacji danego przedsięwzięcia w danym miejscu, czasie i na proponowanych warunkach (wyrok NSA z 22 stycznia 2009 r., II OSK 821/08, ONSAiWSA 2009/6/116). Przedmiotowa decyzja, zgodnie z art. 56 ust. 8 poś w swym uzasadnieniu, niezależnie od wymagań, jakie sformułował w tej materii ustawodawca w kpa, powinna również zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji wydał w dniu [...] września 2009 r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach bez uprzedniego sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jak wynika z przeprowadzonych powyżej rozważań prawnych, sporządzenie owego raportu nie było obligatoryjne w niniejszej sprawie. Jednocześnie organ I instancji w rzeczowy, logiczny i trafny przedstawił w uzasadnieniu decyzji z [...] września 2009 r. argumentację, którą kierował się rezygnując z przygotowania raportu. Uzasadnił on swe stanowisko zarówno w postanowieniu z [...] maja 2008 r., nr [...] o odstąpieniu od sporządzenia raportu, jak i w uzasadnieniu decyzji z [...] września 2009 r. rodzajem, skalą oraz lokalizacją przedsięwzięcia, które nie spowoduje znacznych przekształceń czy zmian zagospodarowania terenu mogących stwarzać zagrożenie dla środowiska. Istotnym argumentem przemawiającym za odstąpieniem od sporządzenia raportu było przedstawione w sprawie stanowisko PPIS z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...], który stwierdził, że przyjmowane odpady będą gromadzone selektywnie, w specjalistycznych pojemnikach znajdujących się w wyznaczonych miejscach na placu oraz w magazynie. W wyniku prowadzonej działalności nie będą powstawać ścieki technologiczne. Wody opadowe będą odprowadzane do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Personel zakładu korzystać będzie z pomieszczeń sanitarnych poza terenem inwestycji, a zatem na terenie przedsięwzięcia nie będą powstawać ścieki sanitarne. W promieniu oddziaływania hałasu o wartościach 45dB do 55 dB nie występują kategorie terenów o wymaganych dopuszczalnych poziomach hałasu. Co istotne, PPIS podtrzymał swoje stanowisko w sprawie również po modyfikacji przez Inwestora wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mocą opinii z dnia [...] maja 2008 r., nr [...]. Dla oceny rezygnacji przez organ I instancji ze sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko niewątpliwe znaczenie miały również dalsze ustalenia poczynione przez Prezydenta, a mianowicie, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia znajduje się poza obszarami chronionymi Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000. Nie przewiduje się negatywnego wpływu inwestycji na obszary chronione NATURA 2000. W planowanej strefie oddziaływania przedsięwzięcia nie znajdują się nadto obiekty zabytkowe wpisane do rejestru zabytków nieruchomych w wykazie obiektów na terenie miasta P. Reasumując tę część rozważań, organ I instancji w prawidłowy sposób przeprowadził badanie oceny planowanego przedsięwzięcia pod kątem zasadności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, wyciągając ze swoich rozważań trafny wniosek o braku obowiązku przygotowania tego raportu w omawianej sprawie. Jako niezasadne bądź też nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez organy administracji publicznej. Organ I instancji w sposób rzeczowy oraz logiczny ustalił stan faktyczny sprawy, co umożliwiło jemu wydanie w dniu [...] września 2009 r. zgodnej z prawem decyzji. Organ I instancji trafnie ustalił, że najbliższe otoczenie planowanej inwestycji stanowią obiekty magazynowe i handlowo-biurowe oraz hurtownie, a budynki mieszkalne znajdują się w odległości 250 m od granic działki inwestora. Do wymienionego rodzaju budynków należy m. in. budynek Skarżącej. Prezydent ustalił nadto, że emisja zanieczyszczeń do atmosfery zamknie się w granicach działki Inwestora, natomiast w promieniu oddziaływania hałasu nie występują kategorie terenów, o których jest mowa w rozporządzeniu z 2007 r. Co prawda normodawca w § 5 pkt 2 lit. h rozporządzenia z 2004 r. zastrzegł, że szczegółowym uwarunkowaniem związanym z kwalifikacją przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko pozostaje nie odległość od najbliższych zabudowań mieszkalnych, tylko gęstość zaludnienia, tym niemniej uchybienia tego nie można uznać za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż biorąc pod uwagę charakter przeznaczenia sąsiednich dla planowanego zamierzenia nieruchomości, gęstość zaludnienia (którą należy ocenić na poziomie zerowym) na analizowanym obszarze z pewnością nie stanowi czynnika przesądzającego o konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Świadczy o tym sam fakt, że najbliższe zabudowania mieszkalne od planowanej inwestycji znajdują się w odległości 250 m. Jako nie wywierające wpływu na wynik postępowania Sąd ocenił również uchybienia Kolegium w braku wyczerpującego odniesienia się do sformułowanych przez Skarżącą w odwołaniu zarzutów. SKO w uzasadnieniu decyzji z [...] lipca 2010 r. szczegółowo przytoczyło wszystkie sformułowane przez Skarżącą zarzuty, uznając je za nieuzasadnione. Argumentując podjętą decyzję Kolegium winno jednak odnieść się w szerszy sposób do twierdzeń zawartych w odwołaniu, tak by umocnić u Skarżącego przekonanie, że przedmiotem swoich dociekań uczyniło wszystkie wnioski i twierdzenia zmierzające do zakwestionowania decyzji z [...] września 2009 r. Należy jednak zauważyć, że SKO, aczkolwiek w sposób skrótowy, odniosło się do wskazanych przez Skarżącą zarzutów, opierając się w swoich rozważaniach na argumentacji decyzji I-instancyjnej oraz wyraźnie wskazując, że wszystkie one są niezasadne. Argumentem przemawiającym na korzyść Skarżącej nie może być nadto okoliczność, że w innej z rozpoznawanych spraw (której Skarżąca nie wskazała), SKO zaaprobowało obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, gdyż uprzednio zakończona sprawa administracyjna nie oddziałuje na inną sprawę administracyjną, mimo częściowo zbieżnego między nimi zakresu przedmiotowego i podmiotowego. Tak samo Sąd kontrolując w rozpoznawanej sprawie decyzję z [...] lipca 2010 r. nie brał pod uwagę innej decyzji SKO, odnoszącej się do podobnego stanu faktycznego, gdyż taka decyzja może ewentualnie stanowić przedmiot odrębnej kontroli sądowoadministracyjnej. Sąd uznał również za niezasadne zarzuty naruszenia przez Kolegium prawa materialnego, tj. art. 56 ust. 8, art. 47 i art. 56 ust. 2 pkt 2 poś. Organ I instancji w swoim uzasadnieniu zamieścił informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych przez Skarżącą korzystającą z uprawnień strony (art. 28 kpa). Czym innym jest bowiem udział społeczeństwa, uregulowany na odrębnych zasadach i przejawiający się w odrębnych formach udziału w postępowaniu (art. 10 w zw. z art. 32 i art. 53 poś; wyrok WSA w Warszawie z 2 czerwca 2006 r., IV SA 2586/03), do którego to udziału stosuje się art. 56 ust. 8 poś. Prezydent stwierdził m. in., że najbliższe otoczenie planowanej inwestycji stanowią obiekty magazynowe i handlowo-biurowe oraz hurtownie. Jednym z takich obiektów jest budynek Skarżącej, w którym prowadzona jest działalność bankowa. Organ I instancji prawidłowo oparł się na wskazaniach PPIS, że w promieniu zasięgu oddziaływania hałasu o wartościach 45dB do 55 dB nie występują kategorie terenów o wymaganych dopuszczalnych poziomach hałasu. Istotna w tej materii pozostaje modyfikacja przez Inwestora wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, polegająca na zmianie treści wniosku w zakresie operacji cięcia obróbki metali, że w zakresie tej działalności nie będą wykonywane żadne prace związane z obróbką metali i w związku z tym nie będzie używana mechaniczna piła do cięcia stali. Jako nie znajdujące uzasadnienia należy również ocenić twierdzenia Skarżącej na temat tego, że zbierane odpady mogą zawierać substancje niebezpieczne. Decyzja z [...] września 2009 r., wskazując warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji precyzuje bowiem, że odpady gromadzone będą selektywnie w specjalistycznych kontenerach. W analizowanej decyzji wymienione zostały nadto rodzaje odpadów przewidzianych do zbierania ze wskazaniem ich kodów, z podziałem na poszczególne kategorie: metale żelazne, metale nieżelazne, papier i tektura, szkło, tworzywa sztuczne. W wyniku prowadzonej działalności nie będą powstawać środki technologiczne oraz substancje chemiczne, mogące spowodować zanieczyszczenie środowiska gruntowo-wodnego. Natomiast kontenery, w których zbierany będzie złom stalowy, winny zostać umieszczone pod zadaszeniem o lekkiej konstrukcji, co ma uniemożliwić przenikanie wód opadowych do odpadów i wymywanie ewentualnych zanieczyszczeń w postaci np. substancji ropopochodnych. Zatem organ I instancji wydając w dniu [...] września 2009 r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wziął należycie pod uwagę niebezpieczeństwo powstania w ramach planowanej działalności odpadów groźnych dla środowiska, ustanawiając szczegółowe wymagania mające temu zapobiec. Poza tym, uzasadnienie analizowanej decyzji zawiera wyszczególnienie składanych przez Skarżącą w toku postępowania środków prawnych oraz zapadłych w ich następstwie orzeczeń. Nie można w związku z tym uznać, że organ I instancji pominął określenie sposobu wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w toku postępowania. Trzeba również pamiętać, że głównym przedmiotem rozpoznawanej przez organ I instancji sprawy było wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a nie drobiazgowe roztrząsanie argumentów podnoszonych przez Skarżącą, ponad zagadnienia istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Dlatego w sytuacji, gdy Prezydent niewątpliwie miał na względzie stanowisko Skarżącej przy wydawaniu analizowanej decyzji, nie można temu organowi zarzucić, że w jej uzasadnieniu zajął się w pierwszej kolejności analizą przesłanek wydania owej decyzji, a nie udzieleniem odpowiedzi na sformułowane przez Skarżącą zarzuty, poza zagadnieniami istotnymi z punktu widzenia prawa materialnego. Udział Skarżącej w całym przebiegu postępowania przed organami obu instancji był niewątpliwie realny. Z podobnych względów za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia przez organy obu instancji art. 47 i art. 56 ust. 2 pkt 2 poś. Decyzja z [...] września 2009 r. określa szczegółowo rodzaj i miejsce realizacji zamierzonego przedsięwzięcia. Organ I instancji precyzyjnie opisał plac, na którym będzie zlokalizowane przedsięwzięcie polegające na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów stwierdzając dodatkowo, że jest ono planowane na terenach zabudowanych oraz przewidzianych do zabudowy, preferowanych dla skoncentrowanej funkcji działalności gospodarczej, w tym handlu hurtowego, giełd/targów, instytutów badawczych. W decyzji zostało poddane analizie najbliższe otoczenie planowanego zamierzenia wraz z wyszczególnieniem wymogów oddzielających ewentualny ujemny wpływ planowanej inwestycji na działalność prowadzoną na sąsiednich nieruchomościach. Od strony zachodniej Inwestor zaplanował postawienie wysokiego ogrodzenia. Ubocznie należy w tym miejscu dodać, że prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów wpisuje się na analizowanym terenie w realizowane tam funkcje gospodarcze. Pod tym samym adresem prowadzona jest bowiem działalność gospodarcza polegająca na dystrybucji surowców i półproduktów chemicznych, hurtownia papieru i tektury, sprzedaż i montaż tachografów, produkcja opakowań oraz hurtownia części samochodowych. Decyzja z [...] września 2009 r. zawiera szczegółowe wymagania odnośnie ilości dopuszczalnego dziennego przeładunku odpadów, sposobu ich składowania, segregowania i przekazywania odpadów upoważnionym odbiorcom do odzysku. W ten sposób organ I instancji wprowadzając powyższe wymagania, wziął w sposób wystarczający pod uwagę, że na sąsiednich nieruchomościach prowadzona jest innego typu działalność gospodarcza, wydatnie ograniczając z tego powodu oddziaływanie planowanej inwestycji poza obręb placu, na którym będzie ona realizowana. Za niezasadny Sąd uznał dalszy zarzut Skarżącej, że Kolegium nie uwzględniło tego, iż planowane przedsięwzięcie spełnia kryteria uznające je za groźne dla środowiska w oparciu o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. 2002 r., nr 122, poz. 1055, zwane dalej rozporządzeniem z 2002 r.). Przedmiotowe rozporządzenie zgodnie z § 1 ust. 1 określa rodzaje instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości. Zostały one wymienione w załączniku do rozporządzenia z 2002 r. Zgodnie ze wskazanym przez Skarżącą pkt 5 załącznika (Skarżąca nie wskazuje przy tym konkretnego podpunktu, cytując wszakże podpunkt 4), znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych może powodować składowanie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych, o zdolności przyjmowania ponad 10 ton odpadów na dobę lub o całkowitej pojemności ponad 25.000 ton. Przepis ten nie jest relewantny, bowiem Wnioskodawczyni nie zamierza prowadzić instalacji, wymagającej pozwolenia zintegrowanego w rozumieniu art. 201 ust. 1 poś i § 1 i 2 rozporządzenia z 2002 r. W decyzji z [...] września 2009 r. przewidziano, że odpady przewidziane do zbierania gromadzone będą w 5 kontenerach o pojemności [...] m3 (3 sztuki) i [...] m3 (2 sztuki). Wyklucza to osiągnięcie możliwości przyjmowania w ramach planowanego przedsięwzięcia przywozu 10 ton odpadów na dobę oraz jednoczesnego składowania 25.000 odpadów. Trafnie również Kolegium wskazało, że gdy transport będzie odbywał się samochodami nie częściej niż 6 razy na dobę, nie można uznać, że przyjmowane odpady będą miały większą masę aniżeli 10 ton. Poza tym, dojazd do nieruchomości, na której będzie prowadzona działalność gospodarcza, będzie odbywał się drogami publicznymi o określonej normatywnie masie całkowitej pojazdów, które mogą się po nich poruszać. Rozporządzenie z 2002 r. wydane zostało w oparciu o delegację ustawową zamieszczoną w art. 201 poś, którego przedmiotem pozostaje wydanie pozwolenia zintegrowanego, a nie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Reasumując poczynione rozważania, zdaniem Sądu kontrolowana decyzja Kolegium z [...] lipca 2010 r. i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta z [...] września 2009 r. odpowiadają prawu materialnemu. Natomiast zaistniałe w sprawie naruszenia norm procesowych, nie miały istotnego wpływu na ostateczne jej rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 lit. c ppsa. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę. MZ