IV SA/Po 821/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2006 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty O. z dnia [...] czerwca 2005 r., [...] 2) orzeka, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie mogą być wykonane w całości 3) umarza postępowanie o zawieszenie postępowania w sprawie. /-/ M. Dybowski KP Sygn. IV SA/Po 821/05 U Z A S A D N I E N I E Działający z upoważnienia Starosty O. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., [...] r., na podstawie art. 76 ust. 1, 2 i 6, art. 9 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99/04/1001) nakazał J. S. zwrot nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] listopada 2004 r. do [...] kwietnia 2005 r. w kwocie 3.227,10 zł. Wskazano, że w toku kontroli w firmie T. G. "T." ujawniono, że J.S., posiadający status osoby bezrobotnej i pobierający zasiłek, nie powiadomił Urzędu Pracy o podjęciu z dniem [...] listopada 2004 r. zatrudnienia w tej firmie. Od decyzji Starosty odwołał się Zainteresowany, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa materialnego. Wyjaśnił, że dnia [...] listopada 2004 r. stawił się do nowej pracy i podpisał umowę, lecz z uwagi na fakt, że kontrahent pracodawcy wycofał się z oferty, tego samego dnia podpisał oświadczenie dotyczące rozwiązania stosunku pracy. W istocie, nie wstąpił w żaden stosunek pracy. Wojewoda decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję Starosty. W uzasadnieniu wskazano, że Zainteresowany w trakcie comiesięcznych wizyt w Urzędzie Pracy nie poinformował o podjęciu zatrudnienia i oświadczał, że nie pracuje. W związku z tym, w ocenie organu orzekającego w niniejszej sprawie, świadczenia pobrane przez Zainteresowanego były w świadczeniami nienależnymi. J. S. wniósł na decyzję Wojewody skargę do Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie, uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty i o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Sąd Pracy powództwa o ustalenie nieistnienia stosunku pracy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Z uwagi na wnioski obu stron o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym (k. 28, 34 akt)sprawa, została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 p. 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 153/02/1270 ze zm. – dalej upsa). Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. Skarżący cofnął wniosek o zawieszenie postępowania (k.28). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Dla prawnej oceny stanu zaistniałego w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma stwierdzenie, czy Skarżący naruszył prawo przez to, że nie powiadomił Urzędu Pracy o wstąpieniu w stosunek pracy, co skutkowałoby utratą prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Kwestia ta poddana została pod rozstrzygnięcie Sądowi Powszechnemu. Pozwem z dnia [...] sierpnia 2005 r. Skarżący zwrócił się o ustalenie, że między nim a pozwanym T. G. dnia [...] listopada 2004 r. nie doszło do nawiązania stosunku pracy. Pozwany uznał powództwo (k. 11 akt IV P [...] Sądu Rejonowego w Oleśnicy). Wyrokiem z dnia 8 września 2005 r. sygn. IV P [...] Sąd Rejonowy w Oleśnicy ustalił, że do nawiązania stosunku pracy w dniu 4 listopada 2004 r. nie doszło. Wyrok ów uprawomocnił się dnia 8 września 2005 r. ( k. 7-8,20,27,40). Wyrok sądu powszechnego, zgodnie z art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. 43/64/296 ze zm., dalej: kpc) wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Skutkiem prawomocnego wyroku sądu powszechnego w niniejszej sprawie następuje ustalenie ze skutkiem ex tunc, że stosunek pracy między stronami nie powstał. Żaden organ wskazany w art. 365 § 1 kpc nie może swych rozstrzygnięć oprzeć na twierdzeniu przeciwnym. Także Sąd Administracyjny rozstrzygając niniejszą sprawę jest obowiązany uwzględnić konkluzję, do jakiej doszedł Sąd Powszechny. Organy administracji publicznej działające w niniejszej sprawie naruszyły przepisy regulujące tryb postępowania. Skoro Skarżący podnosił, że do nawiązania stosunku pracy nie doszło, organ winien był skierować Skarżącego na drogę postępowania cywilnego, właściwego do wiążącego rozstrzygania o istnieniu bądź nieistnieniu stosunku pracy. W sprawie kwestia ustalenia, czy Skarżący wstąpił w stosunek pracy, miała charakter zagadnienia wstępnego, co zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa skutkować winno zawieszeniem postępowania. Organ nie dopełniając tego obowiązku, naruszył w istotny sposób przepisy postępowania. W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) i art. 119 pkt 2 upsa orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O braku możliwości wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej Sąd orzekł na podstawie art. 152 upsa. Efektem uchylenia przez niniejszy Sąd decyzji organów I i II instancji jest powrót sprawy do rozpoznania w postępowaniu administracyjnym. W związku z powołanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Oleśnicy, organy administracji winny rozważyć możliwość umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wobec skutecznego cofnięcia wniosku o zawieszenie postępowania, skoro nie zmierzało to do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu bądź czynności dotkniętych wadą nieważności, postępowanie w tej części należało umorzyć ( art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 upsa). /-/ M. Dybowski KP