IV SA/Po 827/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. T. – pełnomocnika A. W. – z dnia 05 lutego 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 827/12 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności otrzymanych przez osobę uprawnioną z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z 27 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 827/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. W. (dalej: "Skarżący") na decyzję wskazaną w rubrum nin. postanowienia (k. 45). Postanowieniem z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 827/12, tut. Sąd przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu, oraz umorzył postępowanie sądowe w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych (k. 93–95). Postanowieniem z tego samego dnia Sąd odrzucił skargę kasacyjną, z uwagi na jej sporządzenie osobiście przez Skarżącego, pomimo braku posiadania stosownych uprawnień ku temu (k. 89–90). Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Sąd odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (k. 121–123). Pismem z 21 stycznia 2013 r. Sąd poinformował wyznaczonego z urzędu pełnomocnika o fakcie wyznaczenia (k. 119). Pismo doręczono na adres Kancelarii Adwokackiej w dniu 24 stycznia 2013 r. (k. 134). Jak wynika z akt sprawy, upoważniony przez ww. pełnomocnika aplikant adwokacki przeglądał akta sprawy w dniu 25 stycznia 2013 r. (data prezentaty Sądu na upoważnieniu; k. 130). W dniu 06 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego; k. 146) wyznaczony pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, składając jednocześnie skargę kasacyjną od opisanego na wstępie wyroku WSA. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że niedokonanie czynności w terminie nastąpiło bez jego winy, gdyż pierwsze pismo, z którego dowiedział się o fakcie wyznaczenia jego osoby pełnomocnikiem z urzędu, otrzymał już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dla strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przedmiotowy wyrok został doręczony stronie skarżącej w dniu 17 października 2012 r. (k. 62), a tym samym ostatnim dniem do wniesienia skargi kasacyjnej był dzień 16 listopada 2012 r. Skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 06 lutego 2013 r. zatem niewątpliwie z uchybieniem terminu. Słusznie zatem skardze kasacyjnej towarzyszy wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Do przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie kilku przesłanek (zob. art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a.). Po pierwsze, musi wystąpić uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu procesowego. Po drugie, uchybienie terminu ma powodować dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Po trzecie, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu ma zostać wniesione do sądu, w którym dana czynność procesowa miała być dokonana (lub też, w sytuacjach określonych w art. 87 § 3 p.p.s.a., pismo to ma być złożone za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej), w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po czwarte wreszcie, równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, dla wykonania której termin był określony. Zgodnie z utrwalonym poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do postępowania w sprawie (zob.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, art. 87 Nb 7, oraz tam powołane orzecznictwo). Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, że powyższa koncepcja, z jednej strony, gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś, nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 15.06.2012 r., I OZ 426/12 oraz z 19.07.2012 r., II OZ 612/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd zauważa, że także pełnomocnik Skarżącego prezentuje w uzasadnieniu swego wniosku stanowisko, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do postępowania w sprawie. Jednakże, jak się wydaje, nie wyprowadza zeń właściwych wniosków na tle okoliczności niniejszej sprawy. Ubocznie warto przy tym zastrzec – w ślad za przywołanym wyżej postanowieniem NSA z dnia 19 lipca 2012 r., II OZ 612/12, – że w indywidualnych sprawach mogą wystąpić sytuacje wyjątkowe, które nie pozwolą na zastosowanie powyższej zasady. Jak wynika z akt sprawy, upoważniony przez pełnomocnika Skarżącego aplikant adwokacki przeglądał i fotografował akta sprawy w siedzibie Sądu w dniu 25 stycznia 2013 r. (k. 130, 148). Ten dzień należy zatem przyjąć za moment ustania przyczyny niedotrzymania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a zarazem za początek biegu siedmiodniowego terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. W konsekwencji termin ten upływał z dniem 01 lutego 2013 r. Tymczasem skarga wraz z wnioskiem została nadana na poczcie w dniu 06 lutego 2013 r. (k. 146). W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia, tj. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.