IV SA/Po 831/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2018 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. [...] z dnia [...] marca 2018 r. znak [...], odmawiającą uchylenia decyzji Wójta Gminy T. [...] z dnia [...] lipca 2014 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw na terenie położonym przy ul. [...] w T. [...]. Powyższe decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: Reprezentowana przez pełnomocnika w osobie swojego męża H. W. pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie "decyzji środowiskowej [...] z dnia [...].07.2014 lub [...].08.2015" ze wskazaniem "nie wiem która data bo były pomyłki w datach i sprostowania". Do tego pisma załączono pismo ze Starostwa Powiatowego z dnia [...] grudnia 2016 r., w którym odwołano się do "decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...].07.2014 r." wydanej przez Wójta Gminy T. [...], znak [...], sprostowanej oczywistą omyłka pisarską z dnia [...].08.2015 r. wraz z postanowieniem wyjaśniającym dnia [...].08.2015 r." W piśmie wymieniono "decyzję nr [...] z dnia [...].09.2015 r.", zmianę decyzji nr [...] z dnia [...].10.2015 r. oraz przeniesienie decyzji nr [...] z dnia [...].11.2015 r". Następnie pismem złożonym w urzędzie Gminy w T. [...] w dniu [...] grudnia 2016 r. zwrócono się o "wznowienie postępowania decyzji środowiskowej na działce [...] T." wskazując, że "mowa tutaj o stacji paliw dla Shella oraz uchylenie tej decyzji". Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. S. W. wskazał, że zwraca się o wznowienie decyzji środowiskowej dla działki gdzie jest wybudowana stacja [...] "obok ronda L. W. [...]". Wójt Gminy T. [...] pismem z dnia [...] września 2017 r. wezwał S. W. do podania kiedy H. W. dowiedziała się o wydaniu tej decyzji. W odpowiedzi na to wezwanie pismami z dnia [...] października 2017 r. i [...] listopada 2017 r. oraz [...] grudnia 2017 r. S. W. uściślił, że o wydaniu decyzji H. W. dowiedziała się około 1 tygodnia przed datą [...] grudnia 2016 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. po rozpatrzeniu wniosku S. W. z dnia [...] grudnia 2016 r. wznowiono postępowanie "zakończone ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw na działce na [...]". W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. H. W. wniosła o wznowienie postępowania i uchylenie decyzji z [...].07.2014 r. oraz [...].09.2015 r. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Wójt Gminy T. [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej [...] z dnia [...] lipca 2014 r. oraz z dnia [...].09.2015 r. W przewidzianym prawem terminie odwołanie od tej decyzji wniósł reprezentujący H. W. S. W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. [...] z dnia [...] marca 2018 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podtrzymało stanowisko organu I instancji wskazując, że zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie obejmuje nieruchomości stanowiącej własność H. W.. Podkreślono, że zgodnie z dokumentacją sprawy nie przewiduje się, by eksploatacja przedsięwzięcia stanowiła zagrożenie dla stanu jakości powietrza. Emisje zanieczyszczeń związane z ruchem pojazdów należy uznać za pomijalne i nie mające istotnego wpływu na stan jakości powietrza. Podkreślono, że przedsięwzięcie nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach podlegających ochronie akustycznej. Dlatego należy uznać, że H. W. nie była stroną postępowania, którego wznowienia się domaga. W przewidzianym prawem terminie H. W. wniosła skargę do sądu w uzupełnieniu której załączono mapę. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 – dalej jako: ppsa) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził naruszenie prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017, poz. 1257 – dalej jako: kpa). Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek H. W., która podniosła, że pomimo przysługującego jej interesu prawnego, nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji Wójta Gminy T. [...] z dnia [...] lipca 2014 r., zmienionej następnie decyzją z dnia [...] września 2015 r. Podkreślić należy, że dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd w myśl art. 133 ppsa, orzeka na podstawie akt sprawy. W myśl art. 133 § 1 zd. 1 ppsa sąd administracyjny dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu (por. wyrok NSA z 17.02.2011 r. sygn. II GSK 239/10). W okolicznościach badanej sprawy Skarżąca podnosiła, że jest właścicielką nieruchomości, które znajdują się w obszarze oddziaływania spornego przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw na terenie położonym przy ul. [...] w T. [...]. Organ I instancji nie poczynił żadnych ustaleń, a przynajmniej nie udokumentował ich w aktach sprawy, z których wynikałoby, że badał w ogóle z czego Skarżąca wywodzi swój interes prawny. Tę wadę skorygowało Kolegium, które wezwało pełnomocnika H. W., do przedłożenia dowodów potwierdzających, że w chwili wydania decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. H. W. była właścicielem nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania spornego przedsięwzięcia. S. W. na to wezwanie odpowiedział składając do akt wydruki z księgi wieczystej. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji trzeba jednak zauważyć, że ustalenie Kolegium, iż zasięg oddziaływania przedsięwzięcia nie obejmuje nieruchomości H. W. nie zostało udokumentowane w aktach sprawy i wymyka się kontroli sądowoadministracyjnej. W aktach sprawy nie znajduje się żadna mapa, na której wskazano by lokalizację działek Skarżącej, z tytułu prawa własności do których upatruje ona swojego interesu w sprawie. Na etapie postępowania odwoławczego składając wydruk z księgi wieczystej Skarżąca, poprzez swojego pełnomocnika uściśliła, że chodzi o działki [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i 179. Jak jednocześnie wynika ze stanowiącej załącznik do Karty Informacyjnej przedsięwzięcia "Mapy akustycznej" przedsięwzięcie będzie generować hałas udokumentowany izoliniami. W przedstawionej Sądowi dokumentacji brak dokumentu, który pozwalałby zweryfikować pełen zasięg izolinii (jak wynika z załączonych map izolinie wychodzą poza obszar mapy przekazanej Sądowi). Na mapie akustycznej "Pora nocy", jak i "Pora dnia" przedstawiono linie obrazując nie tylko poziom hałasu emitowanego przez sporne przedsięwzięcie, ale również obszar jego akustycznego oddziaływania. Izolinie zostały przedstawione w taki sposób, że - przy jednoczesnym braku - jakiejkolwiek dokumentacji mapowej przedstawiającej lokalizację działek Skarżącej względem spornej inwestycji, de facto niemożliwa stała się kontrola poprawności wniosków Kolegium, co do braku oddziaływania spornego przedsięwzięcia na działki Skarżącej. Zważywszy na treść żądania Skarżącej, rolą organów w postępowaniu wznowieniowym było zweryfikowanie tej dokumentacji, w kontekście deklarowanego we wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań obszaru oddziaływania przedsięwzięcia i zestawienie tych danych z informacją o lokalizacji działek Skarżącej. Podkreślić przy tym trzeba, że interes prawny w postępowaniu administracyjny nie może być utożsamiany z jego naruszeniem. Tego jednak nie uczyniono, a znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja nie pozwala ustalić gdzie względem dokumentujących akustyczne oddziaływanie przedsięwzięcia izolinii znajdują się działki Skarżącej. Choć więc nie jest wykluczone, że ustalenia Kolegium są prawidłowe, to jednak wymykają się one kontroli Sądu. Z tego też powodu należało stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia art. 11, art. 14 oraz art. 107 § 3 kpa. Podkreślić należy, że z uzasadnienia winno spójnie i logicznie, w sposób niebudzący wątpliwości wynikać na czym organ opiera swoje ustalenia. Strona musi dokładnie wiedzieć, z czego konkretnie stanowisko organu wynika, a ustalenia organu muszą znajdować odzwierciedlenie w materiale dowodowym. Uzasadnienie decyzji winno być spójne i logiczne, tak by z jego treści w sposób nie budzący wątpliwości wynikał ustalony przez organ administracji publicznej stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia. Norma ta jest uzupełnieniem postanowień zawartych w art. 11 kpa zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy. W okolicznościach badanej sprawy tego nie uczyniono. Powyższe ma o tyle istotne znaczenie, z treści zaskarżonej decyzji wynika, że to brak przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu, czy emisji zanieczyszczeń skutkuje odmową przyznania Skarżącej interesu prawnego, a nie fakt braku oddziaływania tego przedsięwzięcia na jej nieruchomości. Tymczasem, to ta kwestia ma kluczowe znaczenie w badanej sprawie. W tym kontekście należy wskazać, że zaskarżona decyzja wymyka się kontroli Sądu, bowiem wydano ją z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organu będzie zajęcie jednoznacznego stanowiska, co do tego które konkretnie działki obejmuje obszar oddziaływania przedsięwzięcia i udokumentowanie swoich ustaleń w aktach sprawy, tak aby możliwe było zweryfikowanie czy w obszarze tym położone są wskazane przez H. W. działki. Z uwagi na brak stosownego wniosku, Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania