IV SA/Po 843/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. W. przeciwko Burmistrzowi Miasta i Gminy S. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Po 891/13 1. wymierza organowi Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywnę w wysokości 500 złotych (pięćset); 2. stwierdza, że niewykonanie wyroku nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz skarżącej M. W. kwotę 100 złotych (sto) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Pismem z 22 maja 2014r. M. W. reprezentowana przez A. W. wniosła skargę na niewykonanie przez Burmistrza Miasta i Gminy S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 listopada 2013r. sygn. akt II SA/Po 891/13, którym uchylono decyzje organów obu instancji umarzające postępowanie, wydane w sprawie z wniosku z dnia 4 lipca 2011r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2010r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W skardze domagała się wymierzenia organowi grzywny w wysokości 25.000 zł oraz stwierdzenia, że bezczynność i przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu [...] maja 2014r. została wydana przez organ I instancji – Burmistrza Miasta i Gminy S. decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy z dnia [...] kwietnia 2010r., zatem wyrok WSA z dnia 22 listopada 2013r. sygn. akt II SA/Po 891/13 został wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Orzekając w oparciu o wskazany przepis art. 154 § 1 sąd w pierwszej kolejności bada zachowanie wymogu formalnego wynikającego z ww. przepisu. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w omawianym trybie jest bowiem uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku (lub załatwienia sprawy). W niniejszej sprawie przesłankę tę skarżąca wypełniła, albowiem pismem z 22 maja 2014rr. (pozostającym w aktach administracyjnych) wezwała organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Po 891/13, tj. do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Tym samym należało przyjąć, iż możliwe jest merytoryczne rozpoznanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie, w oparciu o art. 154 p.p.s.a. i ustalenie w tym celu -na podstawie przekazanych akt administracyjnych- jak przebiegało postępowanie organu po wyroku Sądu z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Po 891/13. Zatem, przechodząc do merytorycznej oceny sprawy wskazać trzeba, iż niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność w rozumieniu wskazanego przepisu art. 154 ma miejsce wówczas, gdy wyrok nie został wykonany w ogóle, jak również wtedy, gdy został wykonany (poprzez wydanie stosownego aktu), ale po terminie. Skarga, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. zmierza bowiem do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku sądu w sytuacji określonej tą normą prawną. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż samo wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3 art. 154). Oznacza to, iż podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialno-prawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest upływ terminu wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Jeżeli sąd nie określił terminu wydania aktu (lub podjęcia czynności), zastosowanie znajdują bowiem terminy ustawowe do załatwienia sprawy (bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - w ciągu 2 miesięcy, v. art. 35 k.p.a.). Rozpoznawana skarga, wniesiona w oparciu o art. 154 p.p.s.a., dotyczy niewykonania przez Burmistrza Miasta i Gminy S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Po 891/13, wydanego po rozpoznaniu skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2013r. w przedmiocie umorzenia postępowania. W pkt 1 wskazanego wyroku Sąd (uwzględniając skargę) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2013r. umarzającą postępowanie administracyjne z wniosku M. W. z dnia 4 lipca 2011r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. ustalającą warunki zabudowy. Wyrok ten z dniem 4 lutego 2014r. stał się prawomocny. Odpis prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami sprawy został przekazany do organu I instancji w dniu 27 lutego 2014rr. Tym samym ustawowy termin na wydanie aktu (biorąc pod uwagę, że sprawa należy do szczególnie skomplikowanych) upływał z dniem 27 kwietnia 2014 r. Z akt administracyjnych przekazanych do Sądu (wraz z rozpoznawaną skargą wniesioną w oparciu o art. 154 p.p.s.a.) wynika, iż w związku z ww. wyrokiem organ I instancji – Burmistrz Miasta i Gminy S. w dniu 27 maja 2014r. wydał decyzję nr [...]odmawiającą uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2010r. Dostrzegając powyższe Sąd stwierdził, iż rozpoznawana skarga zasługuje na uwzględnienie. Decyzja bowiem wydana została po upływie ustawowego terminu, który mijał 27 kwietnia 2014r. Wskazać w tym kontekście także trzeba na uzasadnienie wyroku z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Po 891/13. Sąd w uzasadnieniu tym zaznaczył, że rozpoznając sprawę ponownie organy winny merytorycznie rozpoznać wniosek skarżącej z 4 lipca 2011r. W ocenie Sądu organ I instancji nie zastosował się do wytycznych i nie rozpoznał wniosku z 4 lipca 2011r. Zatem, zgodnie ze stanowiskiem skarżącej przedstawionym w uzasadnieniu skargi, Sąd orzekając w niniejszej sprawie (ze skargi uregulowanej w art. 154 p.p.s.a.),przyjął, iż wydanie decyzji (po terminie) nie stanowi o wykonaniu ww. wyroku Sądu. Także należy mieć na względzie, że wskazania sądu administracyjnego co do dalszego postępowania wytyczają kierunek działania organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy (tak wyrok NSA z dnia 25 października 2006r., I OSK 1377/05). Nadto, dostrzec należy, iż w piśmiennictwie i orzecznictwie zauważa się, że na ocenę istnienia bezczynności organu, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia, lecz tylko to, czy zostało ono faktycznie wydane i to w terminie (por. wyrok NSA z 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2676/11, lex nr 121927). Ponadto o niewykonaniu wyroku może być mowa także w razie niewłaściwej lub opieszałej realizacji obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej przez sąd administracyjny. Konkludując, Sąd uznał, iż w sprawie wystąpiły okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 p.p.s.a. Sąd dodatkowo wyjaśnia, iż w świetle art. 153 p.p.s.a. organ orzekając ponownie w sprawie na skutek wyroku sądu, ma obowiązek zastosować się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w tym wyroku. Są one bowiem dla tego organu wiążące. Ocena, czy wytyczne sądu przy wydawaniu rozstrzygnięcia -po wyroku- zostały wzięte pod uwagę, nie może mieć jednak miejsca w postępowaniu zainicjowanym skargą na niewykonanie wyroku sądu. W tym trybie sąd ocenia jedynie działanie organu w dążeniu do załatwienia sprawy, kontroluje więc, czy organ ten nie pozostaje w bezczynności oraz, czy nie prowadzi w sposób przewlekły postępowania. Takie okoliczności Sąd orzekając w niniejszej sprawie stwierdził i tym samym mógł wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Została bowiem spełniona przesłanka merytoryczna wynikająca z § 1 art. 154, uzasadniająca wydanie tego rodzaju rozstrzygnięcia z uwagi na to, że organ I instancji wydał akt administracyjny, do którego wydania został zobowiązany wyrokiem Sądu, lecz z przekroczeniem ustawowego terminu. Należy także pamiętać, iż wymierzenie grzywny w oparciu o wskazany przepis nie jest zaś możliwe z powodu tego, iż w ocenie skarżącej wydane przez organ orzeczenie po wyroku Sądu nie uwzględnia wytycznych w nim wskazanych. Zarzuty w tym zakresie skarżąca może formułować w skardze na orzeczenie ostateczne wydane w tej sprawie, ale nie w skardze na niewykonanie wyroku Sądu przez ten organ. W postępowaniu zainicjowanym skargą przewidzianą w art. 154 p.p.s.a. tego rodzaju zarzuty nie odgrywają merytorycznego znaczenia. Sąd jeszcze raz zaznacza, iż skarga dotyczyła niewykonania wyroku Sądu z 22 listopada 2013 r., a wyrok ten dotyczył uchylenia decyzji organów obu instancji umarzających postępowania administracyjne. Do tego też sprowadzała się ocena Sądu w niniejszej sprawie, tj. do skontrolowania zachowania się organu po wyroku Sądu z 22 listopada 2013 r. Wymierzając organowi grzywnę stosownie do treści art.154 § 6 p.p.s.a. należy zauważyć, że przepis ten zawiera wskazanie maksymalnej wysokości grzywny, zaś okoliczności, które mają wpływ na wysokość wymierzonej grzywny, muszą być przedmiotem szczegółowej analizy konkretnej sprawy przy uwzględnieniu całokształtu jej okoliczności. Wymierzając Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywnę w wysokości 500 zł, Sąd uznał że taka wysokość jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ w niniejszej sprawie i zawinienia organu oraz zwróci w przyszłości organowi należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych wyrokami sądowymi i przepisami prawa. Sąd uwzględnił okoliczność, że organ przed wydaniem wyroku w przedmiocie grzywny wydał decyzję z dnia 27 maja 2014r. Sąd wziął również pod uwagę fakt, iż przekroczenie terminu do jej wydania wynosiło miesiąc, a więc nie był znaczące i nie nosiło znamion rażącego zaniedbania ze strony organu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 154 § 1 , 2 i 6 p.p.s.a. jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O kosztach orzeczono jak w punkcie 3 wyroku na podstawie art.200 p.p.s.a.