IV SA/Po 859/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Anna Jarosz Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi J.N., A.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 1014 r., nr [...] Wojewoda W. po rozpoznaniu odwołania J. i A. N. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej "Kpa" ) utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. Sp. z o.o. z siedzibą w P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego [...] z lokalami usługowymi wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi, elektrycznymi, wentylacji i gazu, z infrastrukturą towarzyszącą (w tym instalacje: elektryczną, wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, zbiornik na wody opadowe, agregat prądotwórczy, drogi wewnętrzne, parkingi, maszty i pylony reklamowe, oświetlenie terenu). Obiekt niepodpiwniczony, częściowo dwukondygnacyjny z dachem płaskim- kat. obiektu XVII oraz zjazd z drogi gminnej (ul. K.) na dz. [...], kat. obiektu IV. W uzasadnieniu organ wskazał, że dnia [...]grudnia 2013 r. inwestor – K. Sp. z o.o. złożył w Starostwie Powiatowym we W. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego [...] z lokalami usługowymi wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną w W., przy ul. K., działka nr [...]. Starosta W. po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz pisemnymi wyjaśnieniami inwestora oraz J. i A. N. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla powyższej inwestycji. Dnia [...] marca 2014 r. do Starostwa Powiatowego w W. wpłynęło odwołanie J. i A. N. od wyżej wskazanej decyzji, w obowiązującym dla stron terminie. W dalszej części uzasadnienia organ, po przytoczeniu treści art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm. – dalej "Prawo budowlane" ) wskazał, że planowane przedsięwzięcie polega na budowie budynku pawilonu handlowego [...] z lokalami usługowymi oraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną w W. przy ul. K.. Obiekt zlokalizowany jest na działce nr [...], w sąsiedztwie min. działki [...], na której znajduje się obiekt o podobnej funkcji do projektowanego. W najbliższym sąsiedztwie występuje również zabudowa usługowa, mieszkaniowa oraz o funkcji sakralnej. Powierzchnia działki wynosi [...]m . projektowane] zabudowy - [...] m , co stanowi 20,1% powierzchni działki. Powierzchnia biologicznie czynna obejmuje obszar [...] m2 (38,8% powierzchni działki), a powierzchnia utwardzona [...] m2 (41,1% pow. działki). Projektowany budynek ma dwie kondygnacje nadziemne, szerokość elewacji frontowej wynosi [...] m, natomiast maksymalna wysokość to [...]m. Na terenie działki przewidziano [...] miejsc parkingowych, w tym 2 miejsca dla osób niepełnosprawnych. Główny zjazd na działkę znajduje się od strony ul. K.. Z tej samej ulicy dostępny jest również drugi wjazd - w istniejącej lokalizacji, który nie będzie wykorzystywany jako zjazd dla klientów bądź dostaw towarów, lecz jako zjazd techniczny - uzupełnienie dojazdu do drogi pożarowej. Ponadto w zakresie infrastruktury technicznej przewiduje się zaopatrzenie projektowanego budynku w media z istniejących sieci: wodociągowej, kanalizacyjnej i elektroenergetycznej. Wody opadowe zostaną odprowadzone do zaprojektowanego zbiornika retencyjnego. Dalej Wojewoda W. podniósł, że z tak zaprojektowaną inwestycją nie zgadzają się właściciele działki nr [...], A. i J. N.. Wskazują oni bowiem w odwołani z dnia [...] marca 2014 r., iż zaskarżona decyzja narusza przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez niezgodność projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz naruszenie przepisu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez niekompletność projektu. Odwołujący swoje zastrzeżenia dotyczące niezgodności projektu uzasadnili faktem, iż w pobliżu działki odwołujących zostanie usytuowana chłodnia wraz z całą infrastrukturą (urządzenia wentylacyjne znajdujące się na dachu), magazyn dostaw nocnych związany z ,,nocnymi dostawami TIR-ów, rozładunkiem towarów, wyziew spalin (...) będzie utrudniał korzystanie z nieruchomości sąsiedniej w stopniu absolutnie nie do zaakceptowania.(...). Ponadto, jak już wskazano, brak jest dokumentacji technicznej odnośnie centrali wentylacyjnej. To z kolei powoduje, że nie można określić, w jakim miejscu będzie usytuowany wentylator. Odwołujący kwestionują we wskazanym powyżej zakresie zarówno opinię biegłego wibroakustyka, jak i to że projekt spełnia normy techniczne w zakresie natężenia hałasu. Skarżący ustosunkowując się do opinii biegłego wibroakustyka J. D. z dna [...] stycznia 2014 r. wskazują, iż opinia "przyjmuje jako parametry obliczeń matematycznych dotyczących natężenia hałasu poszczególnych urządzeń oraz pojazdów tzw. "wartości szacunkowe", a co za tym idzie obliczenia te nie będą się sprawdzać w warunkach rzeczywistych. Przyjęcie wartości szacunkowych zawsze spowoduje, że zaistnieje pewien margines błędu, a opinia tego marginesu nie uwzględnia i może się zdarzyć, że w realnych warunkach dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu". Ponadto odwołujący podkreślili, iż odległość centrali wentylacyjnej od granicy sąsiedniej działki wynosi nie 22 m, jak przyjął biegły, lecz 18m, w związku z czym poziom hałasu jest wyższy, aniżeli wynika to z obliczań eksperta. Dodatkowo odwołujący mają obawy związane ze zużyciem centrali wentylacyjnej w wyniku eksploatacji, co będzie wiązać się ze wzrostem hałasu. Państwo N. wskazali, iż hałas na poziomie 40-5OdB w godzinach nocnych będzie stanowił uciążliwość dla sąsiadującej nieruchomości i sypialni domu jednorodzinnego graniczącego z działką nr [...]. Ponadto negują zastosowanie blachy jako pokrycia dachu, bowiem zastosowanie takiego pokrycia "powodować będzie w przypadku dużych opadów deszczu hałas o bardzo dużym nasileniu. " Wojewoda W. stwierdził, iż sytuowanie planowanego przedsięwzięcia jest zgodne z decyzją nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] wydaną przez Burmistrza W.. Pawilon handlowy nie wykracza poza nieprzekraczalną linię zabudowy od strony granicy działek w zabudowie mieszkaniowej. Odległość najdalej wysuniętej części elewacji północnej jest oddalona od granicy z działka [...] o [...] m (spełnienie wymagania decyzji o warunkach zabudowy - punkt 4 ppkt 1). Ze względu na ochronę nieruchomości sąsiedniej Burmistrz W. w decyzji wprowadził obowiązek nasadzenia zieleni izolacyjnej od strony terenów zabudowy mieszkaniowej ( pkt 5 ppkt 10 b decyzji o warunkach zabudowy) i jednocześnie zastrzegł, że w przypadku wystąpienia potrzeby większej ochrony przed hałasem działek sąsiednich należy żywopłot zastąpić ekranem dźwiękochłonnym. W przedmiotowej sytuacji inwestor zaprojektował od strony granicy z działkami [...] oraz [...] pas zieleni izolacyjnej w wysokości nie wyższej niż 4 m i nie niższej niż 2 m oraz przedłożył specjalistyczną opinię techniczną o akustycznym wpływie środowiskowym projektowanej inwestycji, emisji dźwięku do środowiska z dróg wewnętrznych, urządzeń wyposażenia technicznego budynku i przez ściany zewnętrzne przygotowaną przez mgr inż. wibroakustyka J. D.. Organ wskazał, że w opinii tej biegły ocenił przenoszenie dźwięków przez powłokę budynku, emisję hałasu urządzeń ulokowanych na budynku, wpływ dźwięku generowanego podczas ruchu samochodowego po drogach wewnętrznych, emisję dźwięku z agregatu podtrzymania zasilania i wywiódł iż "projektowany budynek pawilonu handlowego [...] z lokalami usługowymi wraz towarzysząca infrastrukturą techniczną w W., ul K., dz. nr [...] nie generuje akustycznego wpływu środowiskowego powodującego przekroczenie dopuszczalnych wartości poziomów dźwięku w środowisku na nieruchomościach sąsiednich przeznaczonych na cele mieszkalne pod zabudowę jednorodzinną". Inwestor przedstawił specjalistyczną opinię, z której jasno wynika, iż nie nastąpi przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu. Jak słusznie wskazał Starosta W. opinia wibroakustyka została wykonana w oparciu o parametry normowe i wartości szacunkowe, które przyjmuje się do projektowanych, czyli nie istniejących jeszcze budynków. Nie można zatem żądać od inwestora rzeczywistych pomiarów. Pomiaru tego można dokonać dopiero w chwili eksploatacji istniejącego pawilonu handlowego, zadaniem zaś organu administracji architektoniczno-budowlanej jest ocena zgodności przyjętych rozwiązań z prawem i to w ściśle określonym w ustawie zakresie. Opieranie zaś twierdzenia odwołujących na wątpliwościach i niejasnych przesłankach, nie uprawdopodobnia hipotezy o przekroczeniu poziomu immisji. Jako bezzasadny organ II instancji uznał argument skarżących o zastosowaniu blachy jak pokrycia dachowego jako generujący nadmierny hałas. Ingerencja organu w zastosowanie poszczególnych warstw przegród budowlanych, o ile są one dopuszczone do stosowania na terytorium Polski, byłaby nieuzasadnioną ingerencją w prawo własności inwestora i może być ograniczone wyłącznie w drodze odpowiednich przepisów powszechnie obowiązujących. Organ wskazał także, że inwestor wykazał na karcie 20 projektu, iż górną warstwą pokryciu dachowego jest membrana dachowa DachGam SZ. Ustosunkowując się do zarzutów odwołujących dotyczących obaw zalewania się ich działki nr ewid. [...] oraz domu jednorodzinnego przez spływające wody opadowe oraz uszkodzenie przez inwestora w procesie realizacji inwestycji istniejącej sieci drenarskiej pobudowanej przed 1945 r. ( miejscu tym poddają również pod wątpliwość pojemność zbiornika retencyjnego na działce [...] oraz brak jego przykrycia, co może spowodować, iż "stanie się on siedliskiem owadów (...) jak również w nim będą zachodziły procesy gnilne" ), organ odwoławczy stwierdził, iż w punkcie 5 ppkt 10a decyzji o warunkach zabudowy Burmistrz W. stwierdził, iż w zagospodarowaniu działki " należy uwzględnić występowanie na działce sieci drenarskich w ten sposób, że o ile doszłoby do kolizji jakichkolwiek obiektów z siecią należy w uzgodnieniu z zarządca sieci sieć przebudować tak, żeby działki sąsiednie nie były narażone na zmianę stosunków wodnych w ich obszarze." W nawiązaniu do niniejszego punktu inwestor uzyskał opinię W. Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., pi z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] (str. 82 projektu budowlanego - załączniki formalne). W piśmie tym wyraźnie wskazano, iż brak jest dokładnej inwentaryzacji istniejącej uleci drenarskiej oraz, że w przypadku natrafienia na rurociągi drenarskie lub ich uszkodzenie w trakcie prowadzonych robót zimnych, należy zawiadomić eksploratora przedmiotowej sieci, a uszkodzone rurociągi należy odbudować, a w przypadku, gdy są one położone pod projektowanymi budynkami zmienić ich przebieg poza obrys budynków. Odnosząc się do zarzutu, iż " w ocenie właścicieli nieruchomości sąsiedniej warunki wodne na tym obszarze są nas tyle skomplikowane, że należałoby przeprowadzić ekspertyzą geologiczną" organ wskazał uwagę, iż inwestor przedłożył dokumentację geotechniczną dla określenia warunków gruntowo-wodnych dla przedmiotowej inwestycji. W dokumentacji tej wyraźnie przedstawiono poziomy zwierciadła wody. Ustosunkowując się do problemu zalewania działki sąsiedniej przez wody opadowe, organ stwierdził, iż po analizie mapy co celów projektowych i warstwie wskazujących na poziom terenu - poziom terenu na granicy działek [...] i [...] wynosi [...] m nad poziomem morza i opada w kierunku zachodnim nie zaś północnym - na działkę [...], nie wynika jakoby miało dojść do zalewania działki sąsiada. Ocenie organu podlega min. plan zagospodarowania terenu wykonany na aktualnej mapie do celów projektowych, który zawiera w swojej treści również warstwice, a te nie dowodzą hipotezy odwołujących o zalewaniu ich działki. Natomiast argument "teren jest nierówny" nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę Inwestorowi. Ponadto wody opadowe zostaną odprowadzone siecią drenarską do zbiornika retencyjnego, który według oświadczenia projektanta J. S. spełnia warunki rozporządzenia oraz normy dotyczące wymiarowania, ukształtowania i eksploatacji zbiorników retencyjnych- [...]. Zgodność z wymogami, w tym techniczno-budowlanym, projektant potwierdził, przedkładając w projekcie podpisane oświadczenie, a zatem twierdzenie, iż zbiornik jest stosunkowo mały i może nie spełniać funkcji odbioru wód, jest twierdzeniem bezpodstawnym. W dalszej treści odwołania strona wskazała, iż " najdalej oddalone wejście do budynku znajduje się przy oznaczeniu 2 i od tamtego miejsca jest ok. 125 m od pojemników, co jest niezgodnej § 22 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia oraz poddają pod wątpliwość składowania odpadów z rozbiórki mięsa w specjalnych pojemnikach chłodni wewnątrz budynku obawiając się, że "praktyka może od tych zapewnień odbiegać". Odnosząc się do powyższego zarzutu, organ wyjaśnił, że nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie przypuszczeń strony o działaniu innym niż przewidziano. Organ bada projekt budowlany pod katem zgodności z przepisami a inwestor przewidział składowanie odpadów z rozbiórki mięsa w specjalnym pomieszczeniu wyposażonym w lodówki ( pomieszczenie 0.37- karta 34, 35, 38 i 64 projektu). Jeżeli w trakcie użytkowania obiektu nastąpi naruszenie powyższych przepisów, odwołujący maja prawo zgłosić ten fakt odpowiednim służbom sanitarnym. Projekt został pozytywnie zaopiniowany pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych panią inż. A. M.. Odnośnie zarzutu nie wypełnienia dyspozycji § 22 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia Organ podniósł, iż projektant złożył oświadczenie o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a zatem to projektant przejmuje odpowiedzialność za ewentualne składanie nieprawdziwych oświadczeń. Ponadto na stronie 10 projektu wskazane jest, iż "odległość wejść do budynku od miejsca składowania odpadów wynosi mniej niż 80 m", a z analizy projektu wynika, iż odległość ta to ok. 76 m. Organ administracji architektoniczno-budowlanej rozpatrując sprawę sprawdził zgodność przedłożonego projektu z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, z warunkami technicznymi, a w szczególności z decyzją nr [...] o warunkach zabudowy Planowana inwestycja zawiera się w granicach działki o numerze ewid. [...], zachowane są nieprzekraczalne linie zabudowy - tj. 15 m od linii rozgraniczającej drogi gminne – ulicy K. oraz 16 m od granicy działek w zabudowie mieszkaniowej. Wielkość powierzchni projektowanej zabudowy nie przekracza 34,5 % powierzchni działki budowlanej, a udział powierzchni biologicznie czynnej jest większy niż 10 %. Szerokość elewacji frontowej wynosząca 41,75 m jest zgodna z pkt 4 ppkt4 decyzji o warunkach zabudowy - jest nie większa niż 65 m. Wysokość ściany frontowej do okapu mierzona od średniego poziomu terenu przed wejściem do budynku wynosi 8,5 m i jest mniejsza od maksymalnej dopuszczalnej wysokości równej 9 m. Dach zaprojektowany jako wielospadowy o nachyleniu 1,8% 2% oraz 5%, co daje odpowiednio 1", ok. 1,5°, ok. 3°, wartości te nie przekraczają maksymalnej wartości narzuconej decyzją tj. 5°. Projekt budowlany zawiera wszelkie opinie i uzgodnienia. Przedłożona została dokumentacja geotechniczna, warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej E.sp. z o.o. - zgodnie z pismem z dnia [...] października 2013r. znak [...], warunki techniczne na wykonanie przyłącza wodociągowego, kanalizacyjnego - zgodnie z pismem z dnia [...]września 2013r. znak [...], warunki techniczne na przyłączenie do sieci telekomunikacyjnej - zgodnie z pismem z dnia [...] października 2013r. znak [...], decyzja nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Burmistrza W.zezwalająca na lokalizację oraz przebudowę zjazdów z drogi gminne - działka nr [...] do działki nr ewid. [...] oraz przebudowę zjazdu do działki o nr ewid. [...] w miejscowości W. wraz z decyzją zmieniającą nr [...] z dnia [...] października 2013 r. znak [...]. Inwestor zamieścił również uzgodnienie projektu budowlanego zjazdu z drogi gminnej (ul. K.) do działki o nr ewid. [...] we W. z Wydziałem Infrastruktury Technicznej Urzędu Miejskiego we W. (pismo z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...]) oraz decyzję Burmistrza W. nr [...] znak [...], który umorzył postępowanie w spawie zezwolenia na usunięcie drzew. W ocenie organu II instancji projekt jest kompletny, został wykonany oraz sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia zgodnie z art. 14 prawa budowlanego i wpisane na listę członków odpowiednich izb i legitymujących się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Projekt budowlany został również pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawców: do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz do spraw sanitarnohigienicznych. Ponadto Wojewoda W. zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. poinformował strony postępowania, o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzeniem się, co do zebranych dowodów i materiałów w niniejszej sprawie. Z powyższej możliwości skorzystał inwestor poprzez swoich pełnomocników oraz A. N.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli J. i A. N. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane to jest niezgodność projektu budowlanego z przepisami techniczno- budowlanymi; 2. art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane to jest niekompletność projektu budowlanego; 3. art. 35 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane to jest niewykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpatrzenia. Ponadto o: przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w zakresie architektury - budownictwa na okoliczność spełniania przez projekt budowlany wszystkich norm technicznych określonych przepisami prawa budowlanego; przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny wibroakustyki na okoliczność czy planowana inwestycja spełnia normy techniczne określone prawem w zakresie emisji hałasu; wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowoadministracyjnego od organu administracji według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli zarzuty wskazane w odwołaniu a także m.in. wskazali, że organ II instancji przyjął za trafna opinię biegłego z dziedziny wibroakustyki, mimo ze skarżący kwestionowali prawidłowość tej opinii podając konkretne argumenty, do których szczegółowo organ w ogóle nie ustosunkował się. Zdaniem skarżących projekt budowlany powinien spełniać normy techniczne w zakresie natężenia hałasu i nie może być tak, że istnieje jakiekolwiek ryzyko, że normy te nie będą spełnione gdy inwestycja zostanie zrealizowana. Wojewoda W. powołuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko wyrażone w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2013r., w świetle którego Burmistrz W. wprowadził "obowiązek nasadzenia zieleni izolacyjnej od strony terenów zabudowy mieszkaniowej i jednocześnie zastrzegł że w przypadku wystąpienia potrzeby większej ochrony przed hałasem działek sąsiednich należy żywopłot zastąpić ekranem dźwiękoszczelnym" (str. 4 uzasadnienia). Pomimo wyraźnego wskazania w decyzji o warunkach zabudowy, aby rozważyć konieczność zastosowania ekranu akustycznego oddzielającego nieruchomość skarżących od planowanej inwestycji oraz kwestionowania opinii biegłego wibroakustyka i podniesienia w odwołaniu, że natężenie hałasu realnie przekroczy dopuszczalne normy. Organ nie odniósł się w ogóle do kwestii umieszczenia takiego ekranu. Twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dotyczące emisji hałasu stanowią jedynie gołosłowną polemikę z poglądami skarżących zawartymi w odwołaniu, gdyż nie powołano niezależnego biegłego, który zweryfikowałby opinię J. D.. Skarżący podnieśli, ze analizowany projekt budowlany przewiduje usytuowanie chłodni wraz z całą infrastrukturą! od strony działki należącej do skarżących, co pozostaje w sprzeczności z uzgodnieniami jakie miały miejsce w rozmowie z przedstawicielami inwestora w maju 2013r. Odnosząc się do twierdzeń organu I instancji zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż brak jest uzgodnień na piśmie, stwierdzić należy, że były prowadzone takie rozmowy. Ze względu na to, że w domu jednorodzinnym od strony granicy z działka [...] znajduje się sypialnia, oczywistym jest że natężenie hałasu związanego z nocnymi dostawami TIK-ów, rozładunkiem towarów, wyziew spalin z tym związany oraz hałas urządzeń wentylacyjnych umieszczonych na dachu chłodni będzie utrudniał korzystanie z nieruchomości sąsiedniej w stopniu absolutnie nie do zaakceptowania. Wskazali, że natężenie hałasu emitowanego z urządzeń o podobnym typie do zastosowanego w projekcie, który może osiągać poziom od 38 do 72 dB i to przy zastosowaniu sekcji tłumienia, a więc oscyluje w górnych granicach dopuszczalności ze względów zdrowotnych, przy czym nie wiadomo czy zostanie w ogóle zastosowana sekcja tłumienia - brak informacji w projekcie. Ponadto brak jest dokumentacji technicznej odnośnie centrali wentylacyjnej. To z kolei powoduje, że nie można określić w jakim miejscu będzie usytuowany wentylator, a co za tym idzie od jakiego punktu należałoby liczyć odległość 22 m od granicy działki skarżących, którą to odległość przyjął za podstawę swoich obliczeń natężenia hałasu biegły z zakresu wibroakustyki. Powyższe odnosi się również do centrali klimatyzacyjnej. Hałas na poziomie 40-50 dR w godzinach nocnych będzie stanowił ogromną uciążliwość dla sąsiadującej nieruchomości i sypialni domu jednorodzinnego graniczącego z działką nr [...] i jest absolutnie nie do zaakceptowania w takim natężeniu. W decyzji I instancji wskazano, że odpady z rozbiórki mięsa nie będą wrzucane do tych pojemników, będą przechowywane, do czasu ich odebrania, w specjalnych pojemnikach w chłodni wewnątrz budynku, jednak kwestia przechowywania odpadów tego typu nie została w ogóle poruszona w projekcie, a w decyzji zamieszczono jedynie zapewnienie, że w taki sposób będą te odpady składowane, tym niemniej praktyka może od tych zapewnień odbiegać. W projekcie nie ma też wzmianki o sposobie składowania innych odpadów organicznych, takich jak zgniłe owoce, warzywa, itp. Skarżący podnieśli, iż z punktu widzenia rozmieszczenia obiektów planowanej inwestycji, tj. chłodni, agregatu, magazynu dostaw nocnych oraz miejsca gromadzenia odpadów stałych - jest możliwe usytuowanie ww. obiektów w innym miejscu aniżeli od strony granicy działki skarżących. Dojazd dla TIR-ów początkowo był planowany przez inwestora od ul. K., a nie jak obecnie w projekcie od strony przeciwnej. Poza tym problem hałasu i odpadów powinien zostać skierowany do Sanepid-u oraz do Wydziału Ochrony Środowiska. Powyższe odnosi się również do kwestii wycinki dębów i klonów, które rosną w sadzie - są to drzewa (samosiejki) które mają więcej niż 10 lat i na tego typu wycinkę powinna być wyrażona zgoda. Zastosowanie blachy jako pokrycia dachu powodować będzie w przypadku dużych opadów deszczu hałas o bardzo dużym nasileniu. Ponadto wszelki hałas nawet generowany w daleko oddalonych miejscach budynku będzie niesiony po całej powierzchni dachu - w celu zmniejszenia emisji hałasu tego typu można zastosować blachę z powłoką bitumiczną. W decyzji I instancji wskazano, że cały dach pawilonu będzie pokryty ociepleniem z wełny mineralnej, a następnie membraną dachową termozgrzewalną, jednak blacha w formie opierzenia będzie na attykach, które nie posiadają powłoki bitumicznej, bo nie jest to wymagane. W ustosunkowaniu do opinii wibroakustyka J. D. skarżący zwrócili uwagę, że ww. opinia przyjmuje jako parametry obliczeń matematycznych dotyczących natężenia hałasu poszczególnych urządzeń oraz pojazdów tzw. "wartości szacunkowe", a co za tym idzie obliczenia te nie będą się sprawdzać w warunkach rzeczywistych. Przyjęcie wartości szacunkowych zawsze spowoduje, że zaistnieje pewien margines błędu, a opinia tego marginesu błędu nie uwzględnia i może się zdarzyć że w realnych warunkach dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. Skarżący wskazali, że zaprojektowanie ww. urządzeń w innym miejscu miało by wpływ na znaczne zmniejszenie uciążliwości obiektu dla nieruchomości sąsiedniej, podobnie jak w przypadku drogi dojazdowej. Nie rozważono wersji zmiany projektu pod tym kątem, koncentrując się wyłącznie na tym czy natężenie hałasu mieści się w maksymalnych granicach dopuszczonym prawem i nie wzięto pod uwagę wersji usytuowania infrastruktury w taki sposób aby była najmniej uciążliwa dla nieruchomości sąsiedniej. Jeśli chodzi o kwestię niekompletności projektu skarżący zwrócili uwagę, że w sytuacji gdy nie została sporządzona dokumentacja dotycząca drenażu działki, na której usytuowany będzie pawilon, to nie sposób przewidzieć jakie warunki w zakresie wód gruntowych panują na tej nieruchomości, nie wiadomo również jak przebiega istniejący tam drenaż. Tymczasem w uzasadnieniu decyzji Burmistrza W. o warunkach zabudowy wyraźnie wskazano że "uszkodzenie sieci drenarskiej podczas realizacji budowy może powodować zalewanie terenu, a to czy kolizja obiektów z siecią nastąpi nie może być dokonane bez zapoznania się z projektem budowlanym. Aktualnie projekt został sporządzony, ale nadal nie ma możliwości stwierdzenia czy taka kolizja nastąpi bowiem autorzy projektu poza uzyskaniem opinii W. Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych, która ogólnie stwierdza że ryzyko uszkodzenia rurociągów istnieje - nie zawiera żadnej szczegółowej dokumentacji poświęconej drenażowi działki [...]. Brak odniesienia w projekcie do kwestii drenażu przedmiotowego gruntu może doprowadzić do zalewania działek sąsiednich, w szczególności działki będącej własnością skarżących. Nadto w kwestii stosunków wodnych panujących na sąsiadujących działkach, a w szczególności dotyczących zbiornika retencyjnego organ II nie przeprowadził żadnych czynności, np. oględzin zmierzających do stwierdzenia czy oświadczenie projektanta J. S., który uznał, że zbiornik retencyjny spełnia normy jest zasadne. Do projektu nie dołączono dokumentacji technicznej centrali wentylacyjnej, a na podstawie szkicu nie jest możliwe określenie miejsca położenia wentylatora, a co za tym idzie nie wiadomo od którego punktu obliczyć odległość 22m od granicy działki skarżących, którą biegły wibroakustyk przyjął w opinii. W tej sytuacji nie można również ocenić czy normy dotyczące hałasu zostały spełnione i dlatego zdaniem skarżących uzupełnienie projektu o dokumentację wentylacji jest konieczne. Decyzja organu I instancji na str. 1 wskazuje jako jednego z autorów projektu mgr inż. W. D., elektryka w specjalizacji instalacyjno -inżynieryjnej, jednak podany obok jego nazwiska nr [...] nie jest numerem ewidencyjnym pod jakim osoba ta jest zarejestrowana, gdyż pod tym numerem ewidencyjnym na liście członków figuruje K. S.. Numer ewidencyjny W. D. to [...]. Powyższy błąd powoduje, że nie jest możliwe zweryfikowanie, która z ww. osób brała udział w sporządzeniu projektu. Powyższy błąd został następnie sprostowany przez S. W. postanowieniem, tym niemniej skarżący domagają się weryfikacji, czy istotnie nastąpiła omyłka pisarska w zakresie nazwisk autorów projektu i czy mieli oni stosowne uprawnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż rozpoznał wszystkie okoliczności sprawy i nie znalazł podstaw do zmiany rozstrzygnięcia. W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. uczestnik postępowania K. Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu pisma wskazała m.in., że projekt nie narusza norm techniczno-budowlanych poprzez "nadmierny hałas, spaliny i wyziewy oraz usytuowanie magazynu dostaw nocnych, agregatu, chłodni miejsca gromadzenia odpadów stałych". Projektant dogłębnie przeanalizował zagadnienie lokalizacji budynku oraz infrastruktury towarzyszącej i wybrał rozwiązanie najkorzystniejsze, zarówno dla inwestora, jak i najmniej uciążliwe dla sąsiadów. Głównie ze względów komunikacyjnych integrowanie parkingów z sąsiadującym sklepem B., a także mając na uwadze czytelne usytuowanie wejścia głównego względem ulicy Komorowskiej, wybrano ostateczny wariant. Projektant spełnił przy tym wymogi jakie nakładają na niego przepisy prawa budowlanego. Ponadto, w trosce o zwiększenie komfortu sąsiadów, dla ograniczenia uciążliwości funkcji obsługi technicznej projektowanego obiektu, zgodnie z wynegocjowanym przez skarżących zapisem w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. została poszerzona strefa pasa ochronnego, oddzielającego projektowany budynek od działek sąsiednich, obejmującego zieleń izolacyjną i strefę wolną od zabudowy, z 3 metrów do 16 metrów. Niewątpliwie takie rozwiązanie wpływa na wyeliminowanie niedogodności związanych z immisjami hałasu, spali i innych wyziewów. Co więcej, skarżący niesłusznie kwestionują opinię wibroakustyka J. D., która została wykonana zgodnie ze sztuką oraz w oparciu o parametry normowe i wartości szacunkowe, które przyjmuje się do oceny projektowanych, nieistniejących jeszcze budynków. Biegły nie uwzględnił w szacunkach akustycznego wpływu środowiskowego natężenia dźwięku, gdyż nie wymienia go ustawa o ochronie środowiska, a szacunki wykonywane były dla oceny wskaźników występujących w przepisach prawa. Należy przy tym podkreślić, że w załączonej do projektu budowlanego opinii, nie dokonano obliczeń lecz szacunków, mając na względzie przepisy prawa, w tym w zakresie dopuszczalnego marginesu błędu, regulacje wynikające z ustawy o miarach oraz z aktów wykonawczych do tej ustawy, określających wymagania techniczne dla mierników poziomu dźwięku, w tym dopuszczalnych odchyłek poziomów dźwięku w pasmach częstotliwości. Odległość centrali emitującej hałas jest oszacowana prawidłowo. Jest to odległość od źródła dźwięku (wentylatora centrali) do granicy działki, czyli 22 m. Wskazać należy również, że w szacunkach nie uwzględniano spadku poziomu dźwięku na załamaniu krawędzi dachu. Spadek ten przyjmuje się na poziomie 3 dB(A) i został potraktowany jako poprawka korygująca do warunków rzeczywistych, co oznacza, że również przy mniejszej odległości od źródła dźwięku (wentylatora centrali) do granicy działki spełniony jest warunek dopuszczalnej normowej emisji hałasu, która dodatkowo wytłumiona została nasadzeniami roślinnością wzdłuż granicy z nieruchomością sąsiednią. Natomiast zastosowanie ekranów akustycznych było uwarunkowane ewentualnym przekroczeniem poziomu hałasu. Miejsca gromadzenia odpadów zostało zlokalizowane zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zmianami). Odległość najbardziej oddalonego wyjścia z budynku do pojemników gromadzenia odpadów stałych wynosi [...]m, a teren na którym zlokalizowane są pojemniki zgodnie z wytycznymi inwestora zabezpieczono ogrodzeniem z furtkami. W pojemnikach na odpady stałe nie będą składowane odpady związane z technologią rozbioru mięsa i odpady żywnościowe, których składowanie przewidziano wewnątrz budynku w pomieszczeniu na specjalistyczne kubły na śmieci oraz w pomieszczeniu na odpady z rozbioru mięsa w specjalistycznych pojemnikach wywożonych przez specjalistyczną firmę utylizującą tego typu odpady. Odnośnie zarzut niekompletności projektu budowlanego w zakresie dokumentacji dotyczącej drenażu, uczestniczka postępowania zauważyła, że w dokumentacji budowlanej została dodana następująca uwaga: "Ze względu na brak informacji oraz map inwentaryzacyjnych w Rejonowym Zarządzie Spółek Wodnych w W. dotyczących przebiegu drenażu na terenie działki [...] przy ul. K. w W. ewentualne kolizje z projektowanym budynkiem oraz infrastrukturą techniczną zostaną uwzględnione na etapie wykonawstwa poprzez zastosowanie obejść zgodnie z technologią wykonania sieci drenarskich oraz w sposób nie powodujący zmiany gospodarki gruntowo-wodnej terenach sąsiednich na podstawie uzgodnienia z ww. Zarządem Spółek Wodnych w W.". Ponadto, planowana inwestycja w kontekście ewentualnych kolizji z przebiegiem sieci drenarskiej na w/w działce, została uzgodniona w Rejonowym Zarządzie Spółek Wodnych w W. pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., załączonym do dokumentacji budowlanej. Co więcej, jeśli chodzi o obawy skarżących dotyczące zalewania działki będącej ich własnością, to trzeba podkreślić, że poziom posadzki projektowanego pawilonu przewidziano na rzędnej wysokościowej +70,40 metrów nad poziomem morza, a także na przedłużeniu krawędzi projektowanej zabudowy od strony zachodniej w kierunku działki skarżących. Rzędna wysokościowa w granicy z działką skarżących jest na poziomie +70,40 metrów nad poziomem morza, co wskazuje, że projektowana posadzka pawilonu handlowo-usługowego znajduje się o 4 metry niżej niż średni poziom gruntu na działce skarżących. Natomiast co do zastrzeżeń dotyczącego gabarytów zbiornika bezodpływowego na wodę opadową oraz roztopową, który skarżący uznają za zbyt mały, strona wskazała, że został on zaprojektowany przez uprawnionego i doświadczonego projektanta instalacji, przy dopełnieniu warunków określonych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz w poszanowaniu norm ATV-A-11 Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2015 r. skarżący uzupełnili skargę załącznikiem do protokołu z dnia [...] stycznia 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzucili ponadto naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez ich niezastosowanie i w skutek tego brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący przez organ administracji publicznej całości materiału dowodowego istotnego w sprawie i w skutek tego wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany, pomimo jej niezgodności z prawem; 2. art. 77 § 1 Kpa (także art. 7Kkpa) w zw. z art. 75 § 1 Kpa poprzez ich niezastosowanie i w skutek tego nie przeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii niezależnego biegłego co spowodowało wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany, pomimo jej niezgodności z prawem materialnym oraz naruszeniami przepisów proceduralnych; 3. art. 7 kpa w zw. z art. 80 kpa poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i w skutek tego uwzględnienie w całości twierdzeń wynikających z opinii specjalisty wibroakustyka J. D., pomimo błędu w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę jej wydania, które skarżący wskazywali na etapie postępowania odwoławczego 4. § 23 ust. 4 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z 7 Kpa w zw. z art. 80 Kpa poprzez błędną analizę projektu budowlanego i jego zatwierdzenie, pomimo naruszeń prawa materialnego w zakresie dopuszczalnej odległości pojemników i kontenerów na odpady stałe od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku; 5. art. 10 § 1 Kpa w zw. z art. 79 Kpa w zw. z art. 81 Kpa w zw. z art. 1 38 § 2 Kpa poprzez ich niezastosowanie i w skutek tego nie uchylenie decyzji organu I instancji, pomimo tego, że skarżący nie został zawiadomiony o przeprowadzonym dowodzie z opinii wibroakustyka J. D. oraz nie dano mu możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonego dowodu, co wyłączyło potencjalną możliwość jej zakwestionowania na etapie postępowania przed organem I instancji i stanowiące istotne naruszenie przepisów proceduralnych miało istotny wpływ na wynik sprawy; 6. art. 138 § 1 kpa poprzez jego błędne zastosowanie i w skutek tego utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która nie odpowiadała prawu. W uzasadnieniu podtrzymali zarzuty i twierdzenia podniesione w skardze. A ponadto wskazali, że nie przeprowadzenie przez organ II instancji dowodu z przedłożonego projektu, poprzez dokonanie pomiaru odległości umiejscowionej na mapce centrali wentylacyjnej od granicy nieruchomości skarżących, stanowi naruszenie art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa. Ponadto organ naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów określonej w art. 80 Kpa, zakładając prawdziwość twierdzeń specjalisty, bez ich faktycznej weryfikacji. Co więcej, biorąc pod uwagę wnioski podnoszone przez skarżących, w zakresie uzasadnionych wątpliwości w przedmiotowym zakresie, organ powinien był przeprowadzić dowód z opinii niezależnego biegłego, zobowiązując go do wydania opinii, a zaniechanie w tym zakresie stanowi uzasadnienie kolejnego zarzutu, sformułowanego w art. art. 77 § 1 Kpa w zw. z art. 75 § 1 Kpa. Przeprowadzenie tego dowodu przyczyniłoby się bowiem w sposób kluczowy do wyjaśnienia okoliczności niezwykle istotnych w niniejszej sprawie, a zaniechanie organu II instancji w tymże zakresie spowodowało wydanie decyzji w oparciu o dane, które były niezgodne ze stanem faktycznym. Skarżący podnosi bowiem po raz kolejny, iż centrala wentylacyjna, zgodnie z treścią zatwierdzonego projektu - znajduje się w rzeczywistej odległości 18 metrów, a nie 22 metrów od granicy nieruchomości skarżących. Przyjęcie rzeczywistej odległości urządzenia (18 metrów od posesji skarżących), w oparciu o zastosowane wyliczenia przez specjalistę J. D. - prowadzi do wniosku, iż przekroczone zostaną dopuszczalne normy hałasu. Wydanie decyzji o treść wadliwej w tymże zakresie oraz brak własnej inicjatywy dowodowej organu, stanowi w ocenie skarżącego podstawę uchylenia przedmiotowej decyzji i ponownego rozpoznania sprawy przez organ. Jednocześnie bardzo istotne, iż nawet gdyby przyjąć prawdziwość twierdzeń wibroakustyka co do odległości źródła hałasu od granicy posesji skarżących (z czym skarżący stanowczo się nie zgadzają), to i tak wskazać należy, iż z samej opinii wynika, że emitowany hałas będzie oscylował na granicy dopuszczalności. Pełnomocnik uczestnika postępowania K. Sp. z o.o. z siedzibą w poznaniu wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 2 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu wniosku skarżących, odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zażalenie skarżących, na powyższe postanowienie, zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1157/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 11647 ) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "Ppsa") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody W. o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty W. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 106 § 3 Ppsa w postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd może jedynie z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowodu uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwość i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dlatego też Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżących o dopuszczenie dowodów z opinii biegłych. Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy Prawa budowlanego, a wśród nich przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, w brzmieniu z dnia wydawania przez organ II instancji decyzji, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach, niezbędne do wydania pozwolenia na budowę, zostały przez inwestora spełnione. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wnioskodawca do wniosku załączył wszelkie wymagane dokumenty takie jak decyzja o warunkach zabudowy, cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto wskazać należy, iż projekt budowlany został sporządzony przez osoby do tego uprawnione, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy zaświadczenia Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Odnosząc się do zarzutu sporządzenia projektu budowlanego przez osobę nieuprawnioną należy wskazać, że jest on bezzasadny. Postanowieniem Starosty W. z dnia [...] marca 2014r., nr [...] w sprawie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w decyzji Starosty W. nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., oczywista omyłka pisarska w zakresie numeru ewidencyjnego projektanta W. D. została sprostowana. W związku z powyższym należy uznać, że "Projekt budowlany – elektryka" został wykonany także przez osobę posiadającą konieczne uprawnienia. Również przedłożony projekt budowlany nie budzi zastrzeżeń w świetle art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego. W tym miejscy wskazać należy, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z ww. przepisu. Wyjaśniono, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. Zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego winni dołączyć oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenia te zostały złączone do projektu budowlanego. Zgodnie z wymogami Prawa budowlanego, osoby projektujące i sprawdzające winny się legitymować stosownymi uprawnieniami i przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego. Jak wynika z akt sprawy osoby te spełniają ww. wymogi. Wszyscy projektanci i sprawdzający w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego posiadali ważne zaświadczenia wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Sąd podziela ponadto reprezentowany w orzecznictwie, że w celu oceny, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich, konieczne jest ustalenie, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada warunkom techniczno -budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. O naruszeniu interesu osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy-właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydować będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Nie można, bowiem dopuścić do sytuacji, w której uprawnienia właściciela nieruchomości sąsiedniej całkowicie ograniczają uprawnienia inwestora. W szczególności Sąd postanowił odnieść się do kwestii zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Odnosząc się do powyższego, należy wskazać, że zagadnienia dotyczące między innymi rodzaju inwestycji, warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz innych elementów tej inwestycji, rozstrzygane są w decyzji o warunkach zabudowy, która poprzedza postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. Na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej bada zgodność zaprojektowanego obiektu z warunkami decyzji o warunkach zabudowy i jeżeli inwestycja nie narusza tych warunków (lub innych przepisów), organ administracji nie jest uprawniony do ingerencji w zaproponowaną w projekcie budowlanym inwestycję. Podkreślić należy, że organ budowlany nie jest uprawniony do ingerencji w merytoryczna część decyzji o warunkach zabudowy, a jedynie bada czy przedłożony projekt odpowiada warunkom określonym w decyzji o warunkach zabudowy. Obiekt zlokalizowany jest na działce nr [...] i zawiera się w granicach działki. Powierzchnia działki wynosi [...]. Powierzchnia zabudowy- [...] m , co stanowi 20,1% powierzchni działki ( dopuszczalna 34,5% ). Powierzchnia biologicznie czynna obejmuje obszar [...] m2 - 38,8% powierzchni działki (dopuszczalna minimalna 10%), a powierzchnia utwardzona [...] m2 (41,1% pow. działki). Projektowany budynek ma dwie kondygnacje nadziemne ( dopuszczalne 2 kondygnacje), szerokość elewacji frontowej wynosi [...] m ( dopuszczalna do 65m ), maksymalna wysokość to [...]m. ( dopuszczalna 9m ). Linia zabudowy w rozumieniu § 1 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) określa nieprzekraczalną granicę terenu potencjalnych inwestycji, znajdującego się po przeciwnej stronie linii zabudowy niż pas drogowy. linia zabudowy ustalona w decyzji o warunkach zabudowy nie została przekroczona, tj. 15 m od linii rozgraniczającej drogi gminne – ul. K. oraz 16 m od granicy działek w zabudowie mieszkaniowej. Dach zaprojektowany jako wielospadowy kąt nachylenia głównych połaci dachowych do 5° zgodnie z decyzja o warunkach zabudowy. Na terenie działki przewidziano 109 miejsc parkingowych w tym 2 miejsca dla osób niepełnosprawnych. Główny zjazd na działkę znajduje od strony ul. K. Z tej samej ulicy dostępny jest również drugi wjazd, w istniejącej lokalizacji, który nie będzie wykorzystywany jako zjazd dla klientów bądź dostaw towarów, lecz jako zjazd techniczny, uzupełnienie dojazdu do drogi pożarowej. W zakresie infrastruktury technicznej przewiduje się zaopatrzenie projektowanego budynku w media z istniejących sieci: wodociągowej kanalizacyjnej, elektroenergetycznej. Wody opadowe zostaną odprowadzone do zaprojektowanego zbiornika retencyjnego. Lokalizowanie miejsc gromadzenia odpadów stałych reguluje rozdział 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. Jak wskazały organy i co wynika z analizy projektu budowlanego odległość wskazane w § 22 i 23 ww. rozporządzenia zostały zachowane. Projekt budowlany zawiera wszelkie opinie i uzgodnienia. Z uwagi na powyższe, zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Zdaniem skarżących projekt budowlany powinien spełniać normy techniczne w zakresie natężenia hałasu. W wskazanym powyżej zakresie skarżący kwestionują opinię biegłego wibroakustyka, jak również wskazują, że organ nie dopuścił z urzędu dowodu z opinii biegłego z dziedziny wibroakustyki na okoliczność czy planowana inwestycja spełnia normy techniczne określone prawem w zakresie emisji hałasu. W ocenie Sądu powyższe zarzuty okazały się one niezasadne. Załączona do projektu specjalistyczna opinia techniczna autorstwa mgr inż. wibroakustyka Jacka Danielewicza wskazuje, że spełnione zostały normy techniczne dotyczące hałasu. W odniesieniu do sformułowanych pod adresem sporządzonej na zlecenie inwestora specjalistycznej opinii technicznej, należy wskazać, że opinia została sporządzona przez podmiot dysponujący fachowa wiedzą. Jest rzeczowa. wyczerpująca i spójna. Została oceniona przez organy, a zawarte wnioski zostały zweryfikowane w oparci o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz.112). Wskazać należy, że skarżący nie skorzystali z przysługującego im prawa zgłoszenia dowodu z opinii innej osoby, aniżeli ta, która była autorem opinii, w celu wykazania, że opinia jest sporządzona wadliwie jak też nie jest wiarygodna. Zarzut niekompletności projektu budowlanego w zakresie dokumentacji dotyczącej drenażu jest niezasadny. Odnośnie powyższego zarzutu wskazać należy, że do projektu dołączono opinię W. Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...]. W opinii nałożono na inwestora określone obowiązki. Wskazano bowiem, że w przypadku natrafienia na rurociągi drenarskie lub ich uszkodzenia w trakcie prowadzonych robót zimnych, należy zawiadomić eksploratora przedmiotowej sieci, a uszkodzone rurociągi należy odbudować, a w przypadku, gdy są one położone pod projektowanymi budynkami zmienić ich przebieg poza obrys budynków. W piśmie tym wyraźnie wskazano, iż brak jest dokładnej inwentaryzacji istniejącej sieci drenarskiej. Skoro wyspecjalizowane organy nie posiadają map obrazujących przebieg sieci drenarskiej to nie można ich wymagać od inwestora. Strona nie wskazała z jakiego przepisu prawa miałby wynikać obowiązek przedstawienia w dokumentacji projektowej istniejącej sieci drenarskiej. Wskazać także należy, że organ nie może odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego tylko z powodu istnienia potencjalnego ryzyka zalania działki sąsiedniej. Zgodnie z art. 10 § 1 Kpa, organy administracji publicznej obowiązane są przed wydaniem decyzji umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z przepisu art. 10 § 1 Kpa wynika obowiązek organu poinformowania stron o zakończeniu postępowania dowodowego i w konsekwencji o możliwości wypowiedzenia się co do okoliczności wskazanych w tym artykule. W niniejszej sprawie, organy uczynił zadość zasadzie czynnego udziału stron w postępowaniu (zawiadomienia organu I instancji z dnia [...]stycznia 2014 r. i [...] lutego 2014r; zawiadomienie Wojewody W. z dnia [...] kwietnia 2014 r.). Skarżący z przysługującego im uprawnienia do wypowiedzenia się w sprawie skorzystali, w tym odnieśli się do dołączonej opinii wibroakustyka J. D.. Podkreślić należy, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 Kpa przez nie zawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, ONSAiWSA 2006/6/157). Mając na uwadze treść powołanych na wstępie przepisów, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Oba kontrolowane akty zostały wydane przez organy właściwe do rozpatrzenia sprawy, w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu, spełniają w szczególności wymogi wynikające z art. 7 Kpa, 77 § 1 Kpa, 80 Kpa oraz art. 107 § 1 i 3 Kpa. Organy I i II instancji szczegółowo odniosły się do zarzutów podniesionych przez strony. Treść decyzji organu drugiej instancji świadczy przy tym zarówno o wykonaniu obowiązków kontrolnych, jak i związanych z ponownym merytorycznym rozpatrzeniem sprawy. W tej sytuacji złożony przez inwestora wniosek o wydanie pozwolenia na budowę uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.