IV SA/Po 874/10

WyrokWSA w Poznaniu2011-01-20

Skład orzekający: Ewa Kręcichwost-Durchowska, Bożena Popowska, Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji na wspólników spółki cywilnej jest zasadne, gdy przewóz towaru nie miał charakteru niezarobkowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że kara pieniężna została prawidłowo nałożona na wspólników spółki cywilnej, ponieważ spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej i to wspólnicy są stronami postępowania. Ponadto przewóz towaru nie spełniał przesłanek niezarobkowego przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym, gdyż przewożony ładunek był własnością innego podmiotu, a nie przedsiębiorcy wykonującego przewóz.
Stan faktyczny
W dniu lipca 2007 r. funkcjonariusze Izby Celnej w Poznaniu przeprowadzili kontrolę samochodu ciężarowego należącego do spółki cywilnej P.U.-H.W. "A.". Stwierdzono, że przewóz towaru odbywał się bez wymaganej licencji i z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Wspólnicy spółki, A.M. i D.R., zostali ukarani karą pieniężną. Skarżący kwestionował nałożenie kary za przewóz bez licencji, argumentując, że przewóz miał charakter niezarobkowy i dotyczył towaru częściowo będącego jego własnością.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oddala skargę Wyrokiem z dnia 06 maja 2009 r. o sygn. akt II SA/Po 668/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji polegająca na tym, że podmiot wskazany jako strona postępowania administracyjnego, tj. P.U.– H. W. "A.", nie ma osobowości prawnej, ponieważ była spółką cywilną. W konsekwencji to wspólnicy w/w spółki winni być stronami postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P., działając na podstawie m. in. art. 5 ust. 1, art. 92 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701), nałożył na A. M. oraz D. R., będących w dniu [...] lipca 2007 r. wspólnikami spółki cywilnej P. U. – H. W. "A.", karę pieniężną w kwocie [...] zł z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji ([...] zł) i wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty ([...] zł). W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [...] lipca 2007 r. w miejscowości C. funkcjonariusze Izby Celnej w Poznaniu przeprowadzili na drodze krajowej nr [...] kontrolę samochodu ciężarowego marki [...] o nr rejestracyjnym [...]. W trakcie kontroli stwierdzono, że kierowca pojazdu A. W. przedstawił ważną kartę opłaty drogowej, wypis z zaświadczenia nr [...] na przewozy drogowe na potrzeby własne oraz, że przewożony jest syrop glukozowo- fruktozowy z sacharozą, czego dowodem była faktura VAT wystawiona przez P.P.H.U. H. Sp. z o.o. na rzecz R. Z. P. w K., jako odbiorcy towaru. Kierowca pojazdu w czasie kontroli nie przedstawił wypisu z licencji na wykonywanie transportu drogowego, ani zaświadczenia potwierdzającego fakt zatrudnienia oraz spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym. W trakcie postępowania administracyjnego R. Z. P. w K. przedstawił fakturę VAT nr [...] oraz wyjaśnienie, iż przedmiotowy towar został zakupiony przez pszczelarzy zrzeszonych w kole P. Z., a strona została wezwana do przedłożenia dokumentów firmy oraz zaświadczenia o zatrudnieniu kierowcy oraz spełnieniu przez niego wszystkich wymagań określonych ustawą. Strona nadesłała umowę o pracę kierowcy, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON oraz NIP; ponadto w złożonym piśmie strona wyjaśniła, iż przewóz został wykonany nieodpłatnie na rzecz K. P. w P. Z., a strona także była nabywcą syropu. Dalej organ wskazał, iż R. Z. P. w K. pismem z dnia [...] października 2007 r. potwierdził, iż zrzesza również K. P. z P. Z., które z kolei pismem z tej samej daty oświadczyło, iż A. M. jest jego członkiem i posiada pasiekę; A. M. ponadto wyjaśnił, iż przewóz wykonał w ramach nieodpłatnego użyczenia samochodu wraz z kierowcą zatrudnionym w jego przedsiębiorstwie. Po dokonaniu powyższych ustaleń organ stwierdził, iż w dniu [...] lipca 2007 r. A. M. oraz D. R., wspólnicy spółki cywilnej PU-H W "A." D. R., A. M., wykonywali transport drogowy bez wymaganej licencji oraz z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. W związku z powyższym – zdaniem organu – w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o transporcie drogowym. W odwołaniu z [...] grudnia 2009 r. A. M. stwierdził, że zgadza się tylko z tą częścią decyzji, która nakłada na niego karę [...] zł z tytułu naruszenia obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Nie zgodził się z nałożeniem kary w wysokości [...] zł, gdyż według niego spełnione zostały wszystkie cztery przesłanki określone w art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem skarżącego część przewożonego towaru stanowiła jego własność, a całość towaru przewoził w ramach pomocy dla Z. P. i z tego tytułu nie uzyskał żadnego zysku. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że niezarobkowy przewóz drogowy jest pewnego rodzaju przywilejem, z którego przedsiębiorcy mogą korzystać pod warunkiem, że będą go wykonywać w sposób określony w art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym. Dotyczy to również warunku przewidzianego w literze "c" w/w przepisu stanowiącego, że w przypadku pojazdu załadowanego – rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pracowników i ich rodzin. W skardze z dnia [...] września 2010 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zdaniem strony przewóz towaru nie był działaniem celowym, a wynikał z braku znajomości przepisów. Towar był w części przeznaczony na własny użytek, a sam transport miał charakter charytatywny i nie był związany z uzyskaniem korzyści majątkowej. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei w oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie skarga okazała się bezzasadna. Na wstępie należy wskazać, że decyzje organów zostały doręczone osobom, które w dniu [...] lipca 2007 r. były wspólnikami spółki cywilnej P. U. – H. W. "A.". Tym samym w powyższym zakresie wykonany został wyrok WSA w Poznaniu z dnia 06 maja 2009 r. o sygn. akt IV SA/Po 668/08. Odnośnie zarzutów skargi należy stwierdzić, że skarżący nie kwestionuje stanu faktycznego ustalonego przez organy celne. W jego ocenie to organy administracyjne źle zinterpretowały przepisy ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem Sądu znajdujące się w aktach sprawy dowody, jednoznacznie wskazują że strona przewoziła swoim samochodem ciężarowym, przy pomocy zatrudnionego przez siebie kierowcy towar, który w całości był przedmiotem obrotu gospodarczego dokonanego przez inne podmioty. Zgodnie z treścią faktury VAT nr [...], cały przewożony ładunek był własnością R. Z. P. w K., ten z kolei nabył go od firmy H. F. p. z o.o. z L. Jednakże R. Z. P. z K., do którego poprzez członkowstwo w K. P. z P. Z., należał A. M., jest całkowicie odrębnym od niego, jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. U.-H. "A.", podmiotem prawa. Tak więc pomimo członkowstwa w tej organizacji, wykonywanie dla niej przewozu drogowego nie może być traktowane jako wykonywanie przewóz na potrzeby własne przedsiębiorcy. Z powyższych względów nie można zaakceptować wyjaśnień złożonych przez R. Z. P. w K. w piśmie z dnia [...] września 20O7 r. W przyjętym przez ten Związek rozwiązaniu organizacyjnym w kwestii fakturowania zakupu syropu dla pszczelarzy zrzeszonych w K. P. z P. Z., skarżący występuje jako osoba trzecia nie mająca żadnego związku z przewożonym przez siebie towarem. Podlegający ocenie prawnej stan faktyczny sprawy ustala się według okoliczności istniejących w dacie kontroli, dlatego też z tego punktu widzenia nie ma żadnego znaczenia jakim operacjom handlowym towar ten był poddawany w dniach następnych i kto w ich efekcie stał się ich ostatecznym nabywcą. W świetle powyższych ustaleń należy przyznać, iż organy prawidłowo ustaliły, że w sprawie nie doszło do niezarobkowego przewozu drogowego ponieważ strona skarżąca nie spełniła łącznie wymogów, które dla takiego przewozu ustanawia definicja legalna zawarta w art. 4 pkt 4 litery a-d ustawy o transporcie drogowym. Skoro, jak ustalono, przewożony syrop był własnością R. Z. P. w K., to skarżący nie może powoływać się na argument, że jego celem było tylko udzielenie pomocy w/w związkowi i brak korzyści majątkowej. Powyższe okoliczności nie mają bowiem znaczenia dla oceny postępowania strony w świetle przytoczonych wyżej przepisów ustawy o transporcie drogowym. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ja

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło