IV SA/Po 874/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym skargi Ł. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę Ł. S. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia wniesionego na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta P. w sprawie sygn. akt [...] W powyższej skardze złożonej za pośrednictwem Kolegium, Ł. S. zarzuciła również przewlekłość postępowania Prezydentowi Miasta P. wnosząc o stwierdzenie bezczynności tego organu i wymierzenie mu grzywny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia wniesionego na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 – dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 §2a P.p.s.a) a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Analiza treści powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że przesłanką dopuszczalności skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym niekończące postępowania lub nierozstrzygające sprawy co do istoty jest możliwość ich zaskarżenia w drodze zażalenia. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016, poz. 23 ze zm. – dalej k.p.a.) stronie przysługuje zażalenie na postanowienie tylko, jeśli Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wniosła zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy przez Prezydenta Miasta P.. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie skarżącej za nieuzasadnione. Powyższe postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi wydane zostało w trybie art. 37 § 2 k.p.a. Przepis ten (w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie) ma na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Nie określa on jednak w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia, rozpoznający zażalenie na bezczynność organu, ma zażalenie rozstrzygnąć. Podzielając jednak powszechnie przyjęte w orzecznictwie i nauce prawa stanowisko, należy wskazać, iż organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o którym mowa w art. 123 k.p.a. Postanowienie to jest zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnych kwestii, wynikających w toku postępowania, lecz nierozstrzygające sprawy co do istoty. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie, a w przepisach k.p.a brak jest uregulowania, które ustanawiałoby prawo wniesienia zażalenia na takie postanowienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001r., sygn. akt IV SA 572/99, opubl. ONSA 2002/3/116; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. I OSK 306/05, opubl. Lex nr 196463). Biorąc powyższe pod uwagę należy zatem wskazać, że postanowienie o uznaniu zażalenia na przewlekłość postępowania za nieuzasadnione, wydane na podstawie art. 37 k.p.a. jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Z tego też względu nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Nie ma bowiem waloru postanowienia, o którym mowa w powołanym powyżej art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił. Na marginesie należy wskazać, iż skarga w zakresie w jakim jej przedmiotem jest przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta P. w sprawie sygn. akt [...] zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu, zarejestrowanym pod odrębną sygnaturą po uzyskaniu od Prezydenta Miasta P. odpowiedzi na skargę w części, w której skarżąca zarzuciła mu przewlekłość postępowania.