IV SA/Po 895/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Karol Pawlicki /spr./ WSA Donata Starosta Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi G.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne IV SA/Po 895/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Burmistrz Miasta i Gminy O. ustalił R.P. warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na funkcję inwentarską, rozbudowę budynku gospodarczego o pomieszczenia inwentarskie oraz budowę zbiornika na gnojowicę. Odwołanie od w/w/ decyzji wniósł uczestnik postępowania G.P. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa. W skardze z dnia 15 września 2010 r. G.P. zarzucił organowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione dzień po terminie. Jednocześnie skarżący do skargi dołączył pocztowy dowód nadania przesyłki poleconej. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi oraz wyjaśnił, że w dniu [...] sierpnia 2010 r. uchylił decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z [...] czerwca 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uchylenie decyzji nastąpiło na skutek odwołania wniesionego przez innego uczestnika postępowania. Na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. pełnomocnik inwestora złożył pismo procesowe, w którym zawarł m.in. wniosek o umorzenie postępowania sądowo administracyjnego gdyż stało się ono bezprzedmiotowe ze względu na uchylenie przez SKO w L. decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1253 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Jak to wynika z treści odpowiedzi na skargę (k. 9 akt sądowych), pisma pełnomocnika złożonego na rozprawie (k. 50-51) oraz z akt administracyjnych – w dniu 18 sierpnia 2010 r. SKO w L. wydało decyzję, na mocy której uchylona została decyzja Burmistrza Miasta i Gminy O. z [...] czerwca 2010 r. Od tej ostatniej decyzji odwołanie wniósł G.P., ale w ocenie organu odwoławczego uczynił to z uchybieniem terminu. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że w chwili orzekania o zasadności skargi na postanowienie SKO w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, nie funkcjonowała już w obrocie prawnym decyzja o udzieleniu warunków zabudowy. Wobec powyższego należy uznać, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2007 r. o sygn. II FSK 1259/06 i z 29 września 2009 r. o sygn. II OSK 502/09). Umorzenie postępowania przed sądem następuje również w sytuacji, gdy w jego toku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwią osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne lub nawet niedopuszczalne (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 5 sierpnia 2010 r. o sygn. II SAB/Bk 25/10). W niniejszym postępowaniu zaskarżone zostało do sądu administracyjnego postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W trakcie postępowania okazało się, że decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego, co sprawia, że kontrola zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego stała się zbędna. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie powołanego przepisu. MZ