IV SA/Po 899/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-11-24

Skład orzekający: Damian Mataczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Wnioskodawca wraz z żoną dysponuje stałym dochodem, który przy racjonalnym gospodarowaniu pozwala na zgromadzenie środków na wpis sądowy w wysokości 300 zł, co nie przekracza jego możliwości finansowych. Wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych wyliczeń ani kosztów leczenia uniemożliwiających opłacenie kosztów sądowych, naruszając tym samym ciążący na nim obowiązek wykazania braku możliwości zgromadzenia środków.
Stan faktyczny
A.O. złożył skargę na pismo Prezydenta Miasta Kalisza w sprawie zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na wspólne gospodarstwo domowe z żoną, dochody z emerytur i wynagrodzenia w łącznej kwocie [...], posiadany dom oraz chorobę nowotworową i związane z nią koszty leczenia. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.O. na pismo Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ D.Mataczyński A.O. wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla samochodu Ford Mondeo o nr. rej. [...]. Skarżący na urzędowym formularzu złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z którego wynika, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, a źródłem ich utrzymania jest emerytura wnioskodawcy oraz emerytura i wynagrodzenie za pracę jego żony wynoszące łącznie [...] zł. We wniosku o przyznanie prawa pomocy A.O. wskazał, że posiada dom o pow. [...] m2. Dodatkowo wnioskodawca uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazał na okoliczność choroby nowotworowej i związane z tym wysokie koszty leczenia (leki i wizyty u specjalistów). Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Przy czym, chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także odniesienia obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin. Co do zasady prawo pomocy nie powinno być więc udzielane osobom, które otrzymują stałe miesięczne dochody w wysokości przewyższającej kwotę przeznaczaną na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Sytuacja taka pozwala bowiem na przygotowanie się do wszczęcia akcji sądowej poprzez zaoszczędzenie odpowiednich środków na ten cel (por. M. Budachowska, Prawo pomocy w postępowaniu sądowo-administracyjnym, cz. II. Doradztwo Podatkowe 2005/9/51, Lex nr 49597). Zauważyć należy również, iż zgodnie z ogólną zasadą, strona która wniosła skargę do sądu powinna gromadzić środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Dla uznania wniosku za uzasadniony decydujące znaczenie ma więc brak możliwości zgromadzenia środków finansowych w dłuższym okresie, o ile istniały podstawy do przewidywania tego wydatku. Potwierdza to orzecznictwo sądowe z którego wynika, że ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych w każdym przypadku powinien poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazały się nie wystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa (zob. postanowienie SN z dnia 24 września 1984r. II CZ 104/84). Obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenia postępowania przed sądem administracyjnym, w tym również w drodze oszczędności we własnych wydatkach spoczywa jednak na wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, uwzględniając informacje podane przez wnioskodawcę stwierdzić należy, iż A.O. nie wykazał aby nie mógł ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca wraz z żoną dysponuje bowiem stałym dochodem wynoszącym [...] zł. Powyższa kwota, przy uwzględnieniu kosztów koniecznego utrzymania, przy racjonalnym jej dysponowaniu pozwala na zgromadzenie środków koniecznych do opłacenia kosztów sądowych ograniczających się na obecnym etapie do wpisu sądowego wynoszącego zgodnie z treścią §2 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) 300 zł. Powyższa kwota przy uwzględnieniu deklarowanych dochodów wynoszących [...] zł. nie przekracza możliwości finansowych wnioskodawcy, który poza ogólnikowym powołaniem się na okoliczności uzasadniające jego zdaniem zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych nie przedłożył żadnych wyliczeń ani nie podał kosztów związanych z leczeniem, uniemożliwiających mu wygenerowanie kwoty pozwalającej na opłacenie kosztów sądowych. Takie działanie, przy uwzględnieniu możliwości korzystania przez wnioskodawcę z publicznej służby zdrowia narusza ciążący na nim obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenia postępowania przed sądem administracyjnym, w tym również w drodze oszczędności we własnych wydatkach. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ppsa, postanowiono jak w sentencji. /-/D.Mataczyński mb

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło