IV SA/Po 911/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Maciej Busz WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi R.S. na orzeczenie W. Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary dyscyplinarnej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie i poprzedzające je orzeczenie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] sierpnia 2015 r.; 2. zasądza od W. Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. na rzecz skarżącego R. S. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. Komendant Wojewódzki Policji w P.orzeczeniem nr [...] z dnia[...] września 2015r., na podstawie art. 135n ust.4 pkt 1, ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania R. S. (dalej jako skarżący) obwinionego o to, że: 1. w dniu [...] stycznia 2015r. w powiecie o. w obrębie działania [...]dopuścił się naruszenia zasad etyki zawodowej policjanta w ten sposób, że mając świadomość wystawionego mu zaświadczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...]01.2015r. o czasowej niezdolności do służby na okres od [...]01.2015r. do [...]01.2015r. z powodu choroby celem usprawiedliwienia nieobecności w służbie w R. D. w K. Policji w G. nad P., podjął dwukrotnie poza służbą czynności związane ze sprawowaną funkcją społecznego kuratora sądowego z podopiecznymi wskazanego Zespołu, postępując wbrew przyjętym w Policji zasadom etyki zawodowej policjanta, wynikającym z ogólnych wartości i norm moralnych uwzględniających specyfikę zawodu policjanta i obowiązki ich przestrzegania – tj. o czyn naruszający przepis określony w § 1 i 2 zasad etyki zawodowej policjanta, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 805 KGP z dnia 31.12.2003r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjant" (Dz.Urz.KGP nr 1, poz.3 z dnia 7 stycznia 2004r.); 2. w dniu [...] marca 2015r. w O., woj. W. dopuścił się naruszenia dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej policjanta w ten sposób, że jako funkcjonariusz Policji będąc zobowiązanym do wykazania w przedłożonym oświadczeniu o stanie majątkowym za 2014r. uzyskanych przychodów, zaniechał w tabeli V części formularza tego oświadczenia wpisania otrzymanego w 2014r. świadczenia w postaci ryczałtu w łącznej kwocie [...]zł za sprawowanie funkcji społecznego kuratora sądowego Zespołu Kuratorskiej Służby Sądowej III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego w O. W.. – tj. o czyn naruszający przepis określony w art.. 132 ust. 1 i 3 pkt 2 w zw. z art.62 ust.2 ustawy o Policji w zw. z § 1 i 2 oraz 3 Zasad etyki zawodowej policjanta stanowiący załącznik do zarządzenia nr 805 KGP z dnia 31.12.2003r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjanta" (Dz.Urz.KGP nr 1, poz.3 z dnia 7 stycznia 2004r.). od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w O. nr [...] z dnia [...]sierpnia 2015r., wydanego na podstawie art. 135j ust. 1 pkt 1*,2*,3*,4* ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm, .), o uniewinnieniu policjanta od przewinienia dyscyplinarnego polegającego na nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej – zarzutu wyszczególnionego w pkt 1 orzeczenia, o uznaniu winnym naruszenia dyscypliny służbowej, wyszczególnionej w pkt 2 orzeczenia i wymierzeniu kary dyscyplinarnej nagany, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W jego uzasadnieniu organ wskazał na następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy. W dniu [...]marca 2015r. Komendant Powiatowy Policji w O. dokonał analizy standardowej oświadczenia majątkowego mł.asp. R. S. – dzielnicowego Rewiru Dzielnicowych w G. nad P. Komendy Powiatowej Policji w O.. Przedmiotowe oświadczenie policjant przedłożył w dniu [...] marca 2015r. Po przeprowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym Komendant stwierdził, iż mł. asp. R. S. nie umieszczając w przedłożonym oświadczeniu o stanie majątkowym za rok 2014 otrzymanego świadczenia w postaci ryczałtu za sprawowanie funkcji społecznego kuratora sądowego, w łącznej kwocie [...] zł dopuścił się naruszenia dyscypliny służbowej określonej w art.132 ust.3 pkt 2 ustawy o Policji. Zgodnie bowiem z treścią V części formularza oświadczenia o stanie majątkowym – "Uzyskałem w roku ubiegłym przychody/ nie uzyskałem w roku ubiegłym przychodów" policjant jest zobowiązany podać w tabeli źródła uzyskanego przychodu zgodnie z podziałem formularza oświadczenia na części, w których został wymieniony stan prawny lub faktyczny związany z uzyskaniem przychodu, z zaznaczeniem kwoty przychodów faktycznie uzyskanych z poszczególnych źródeł oraz przynależności przychodu do majątku osobistego składającego oświadczenie albo majątku objętego wspólnością majątkową. W odwołaniu obwiniony policjant podniósł, iż z uwagi na to, że nie nawiązywał stosunku pracy z Sądem Rejonowym w O. W.i nie wykonuje osobiście żadnej działalności, nieuzasadnione jest przywoływanie w jego przypadku art.10 ust.1 pkt 2 oraz art.13 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie organu zgodnie z tym przepisem za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art.10 ust.1 pkt 2 uważa się (...) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób(...). Tym samym w ocenie organu odwoławczego, wykonywanie obowiązków społecznego kuratora sądowego związane jest z uzyskiwaniem przez niego przychodu. Wykonuje on bowiem zajęcie zarobkowe, w myśl art.62 ust.1 ustawy o Policji i zarobek ten powinien znaleźć odzwierciedlenie na oświadczeniu majątkowym za rok 2014. Zachowanie odwołującego stanowi w ocenie organu także naruszenie zasad etyki zawodowej policjanta. Zgodnie bowiem z § 1 ust.2 zasad etyki zawodowej policjanta stanowiących załącznik do Zarządzenia nr 805 Komendanta Głównego Policji z dnia 31.12.2003r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjanta", obowiązkiem policjanta jest przestrzeganie zasad etyki zawodowej. Natomiast według § 2 powyższych zasad, "w sytuacjach nieuregulowanych przepisami prawa lub nieujętych w niniejszych zasadach etyki zawodowej policjant powinien kierować się zasadami współżycia społecznego i postępować tak, aby jego działania mogły być przykładem praworządności i prowadziły do pogłębiania społecznego zaufania do Policji". Z kolei według § 3 przytaczanego Zarządzenia nr 805 "Policjant powinien wykonywać czynności służbowe według najlepszej woli i wiedzy, z należytą uczciwością, rzetelnością, wykazując się odpowiedzialnością, odwagą i ofiarnością". Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o Policji policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. W myśl art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji naruszeniem dyscypliny służbowej jest odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub polecenia przełożonego, względnie organu uprawnionego na podstawie ustawy do wydawania policjantom poleceń, o których mowa w art. 58 ust. 2. Stosownie do przepisu art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji naruszeniem dyscypliny służbowej jest zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy. Komendant Policji uwzględniając charakter popełnionego przez skarżącego przewinienia dyscyplinarnego uznał, że wymierzona kara dyscyplinarna nagany jest współmierna do stopnia zawinienia popełnionego przez skarżącego czynu oraz ustalonych okoliczności opisanego zdarzenia. Poczynione ustalenia w sposób bezsprzeczny uzasadniają uznanie, że policjant zaniechał obowiązku wykazania otrzymanego dodatkowego (oprócz przychodu z tytułu stosunku służbowego) świadczenia pieniężnego. W skardze na powyższe orzeczenie, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący reprezentowany przez pełnomocnika zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 132a w zw. z art.132 ust. 1, 2 i usta.3 pkt 2 w zw. z art.62 ust.1 i 2 ustawy o Policji w zw. z art.13 pkt 5 i art.21 ust.1 pkt 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegające na bezzasadnym uznaniu, że skarżący w sposób umyślny naruszył przepisy które nakładały na niego obowiązek podania w oświadczeniu o stanie majątkowym za 2014r. ryczałtu stanowiącego zwrot poniesionych kosztów z tytułu sprawowania funkcji społecznego kuratora zawodowego jako tzw. "uzyskanego przychodu, podczas gdy skarżący miał podstawy do uznania, że kwota tego ryczałtu – [...] zł, nie mogła stanowić przychodu wobec jej jedynie kompensacyjnego charakteru, jako zwrotu poniesionych kosztów, a nie wynagrodzenia za wykonywanie czynności kuratora społecznego sądowego, zgodnie z art.90 ust.1 i art.91 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o kuratorach sądowych (Dz.U. z 2014r. poz.795), jak również nie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art.21 ust.1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 2) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art.132a w zw. z art.132 ust.1 i 2 ustawy o Policji w zw. z § 1, 2 i 3 zasad etyki zawodowej policjanta stanowiący załącznik do zarządzenia nr 805 KGP z dnia 31 grudnia 2003r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjanta" poprzez niezasadne uznanie, że ze strony obwinionego funkcjonariusza policji doszło do umyślnego naruszenia zasad etyki zawodowej poprzez nieuwidocznienie w oświadczeniu majątkowym za 2014r. kwoty ryczałtu [...]zł otrzymanego z tytułu wykonywania czynności społecznego kuratora sądowego, czym miał naruszyć zasady etyki zawodowej policjanta, pomimo że skarżący w żadnym zakresie nie ukrywał wykonywania funkcji społecznego kuratora sądowego, jak również tego, że otrzymywał ryczałt na zwrot kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem tej społecznej działalności i, że miał podstawy do uznania, że ryczałt ten nie stanowił wynagrodzenia, a wykonywanie funkcji kuratora społecznego sądowego nie było pracą lub działalnością zarobkową, generującą przychód, o którym mowa w zd. 2 art.62 ust.2 ustawy o Policji, zatem miał podstawy do uznania, przynajmniej w swoim przeświadczeniu, że uwidacznianie tego ryczałtu w oświadczeniu majątkowym nie jest konieczne. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia W. komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] września 2015r. w części dotyczącej utrzymania w mocy Orzeczenia nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...]sierpnia 2015r. w zakresie uznania skarżącego za winnego naruszenia dyscypliny służbowej wyszczególnionego w pkt II orzeczenia organu pierwszej instancji i wymierzenia mu kary dyscyplinarnej nagany, oraz uchylenie Orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w O. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. w części tj. w zakresie uznania skarżącego za winnego przewinienia dyscyplinarnego wyszczególnionego w pkt II Orzeczenia i wymierzenia mu kary nagany i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasową argumentację. Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016r. skarżący podniósł, iż na druku oświadczenia majątkowego, którego wzór złożył do akt sprawy nie ma tabeli dotyczącej rozliczenia ryczałtu, jest tylko do wpisania dieta. Ponadto podał, iż gdyby wiedział, że ma wpisać ryczałt na pewno by to uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu dyscyplinarnym z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2015r. poz.355 ze zm.), policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów (ust. 2). Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy (ust. 3 pkt 2). Konkretyzacja obowiązków policjantów następuje w szeregu aktach o charakterze wewnętrznym, co wynika z hierarchicznej struktury Policji. Istotą wszak zależności służbowej jest możliwość jej regulowania przepisami administracyjnymi, wydawanymi przez sam organ administracji publicznej. Z art.62 ustawy o Policji wynika, że policjant nie może podejmować zajęcia zarobkowego poza służbą bez pisemnej zgody przełożonego ani wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi z ustawy lub podważających zaufanie do Policji (ust.1). Policjant jest obowiązany złożyć oświadczenie o swoim stanie majątkowym, w tym o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową, przy nawiązywaniu lub rozwiązywaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy, corocznie oraz na żądanie przełożonego właściwego w sprawach osobowych. Oświadczenie to powinno zawierać informacje o źródłach i wysokości uzyskanych przychodów, posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego, a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, gminy lub związku międzygminnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu. Oświadczenie to powinno również zawierać dane dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego lub spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji w radzie nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej (ust.2). Oświadczenie o stanie majątkowym coroczne składa się do dnia 31 marca według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego (ust.3). Przełożeni właściwi w sprawach osobowych lub osoby przez nich upoważnione, w celu przeprowadzenia analizy zgodności ze stanem faktycznym złożonych oświadczeń o stanie majątkowym, mają prawo wglądu do ich treści i przetwarzania danych w nich zawartych. W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne ustalone przez organ w toku postępowania wyjaśniającego w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody, budzą wątpliwości. Spór dotyczy możliwości zakwalifikowania jako przewinienia dyscyplinarnego, otrzymywanego przez skarżącego ryczałtu z tytułu pełnionej funkcji kuratora społecznego jako źródła przychodu, które winno być zawarte w złożonym przez niego oświadczeniu majątkowym za 2014r., czy też nie. Według skarżącego, oceniając zaistniałe zdarzenie przez pryzmat jego przyczyn, nie można mówić o przewinieniu dyscyplinarnym. Sąd, po dokonaniu analizy okoliczności przedmiotowego zdarzenia i skonfrontowaniu go z obowiązującymi przepisami, doszedł do przekonania, że w okolicznościach niniejszej sprawy, wnikliwego rozstrzygnięcia wymagało prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i dokonanie kwalifikacji prawnej należności otrzymywanych przez skarżącego z tytułu sprawowania społecznej funkcji kuratora. Analiza zaskarżonych decyzji w zakresie w jakim powinna odnosić się do istoty sporu, wskazuje iż sprowadza się ona jedynie do arbitralnego stwierdzenia, że należności otrzymywane przez skarżącego z tytułu sprawowania funkcji kuratora społecznego podlegają jako przychód ujawnieniu w oświadczeniu majątkowym za 2014r. W ocenie Sądu organ przedwcześnie zakwalifikował postępowanie skarżącego jako naruszające dyscyplinę służbową i zasady etyki zawodowej policjanta. Organ bez dokładnego wyjaśnienia sprawy przyjął, że skarżący nie wykonał obowiązku wynikającego z art.62 ust.2 ustawy o Policji, bowiem w złożonym oświadczeniu majątkowym za 2014r. nie wykazał uzyskanych przychodów – ryczałtu w łącznej kwocie [...]zł za sprawowanie funkcji społecznego kuratora sądowego Zespołu Kuratorskiej Służby Sądowej [...]Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego w O. W.. Dalej organ przyjął, że przewinienie dyscyplinarne, którego popełnienia dopuścił się skarżący, było zawinione. Prawdą jest, że na funkcjonariuszach państwowych stojących na czele porządku prawnego, do których niewątpliwie zalicza się funkcjonariusz policji ciąży bezwzględna odpowiedzialność w zakresie dbałości o przestrzeganie przepisów prawa, zasad etyki zawodowej, jak i wykonywanie w sposób prawidłowy czynności służbowych. Jednakże na gruncie ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o kuratorach sądowych (Dz.U. Nr 98, poz.1071 ze zm.) wyróżnić można dwa rodzaje ryczałtów. Pierwszy z nich, zgodnie z art.90 ust.1 cytowanej ustawy, prezes sądu rejonowego, na wniosek kierownika zespołu, ustala i przyznaje kuratorowi społecznemu miesięczny ryczałt z tytułu zwrotu kosztów ponoszonych w związku ze sprawowanym przez niego nadzorem lub dozorem, płatny do dnia 20 każdego miesiąca. Drugi zaś w myśl art.91 ust.1w/w to ryczałt za : 1) przeprowadzenie wywiadu środowiskowego określonego w art. 214 § 1 Kodeksu postępowania karnego; 2) przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w sprawach o unieważnienie małżeństwa, ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa, rozwód, separację; 3) obecność przy kontaktach rodziców z dziećmi, ustalonych przez sąd opiekuńczy. Mając na uwadze powołane uregulowania prawne ryczałt, o którym mowa w art.90 jest tylko zwrotem zaangażowanych własnych środków finansowych pokrywających koszty dojazdu do nadzorowanego czy dozorowanego oraz koszty sporządzenia sprawozdania, których następnie kurator uzyskuje zwrot. Wypłacenie takiego ryczałtu rekompensuje jedynie ponoszony czasowo przez kuratora uszczerbek finansowy, nie dając po jego stronie żadnego rzeczywistego przysporzenia majątkowego, nie stanowi on zatem przychodu, nie wymaga więc ujawnienia w oświadczeniu majątkowym. Natomiast ryczałt wypłacany z tytułu art.91 ustawy o kuratorach sądowych przysługujący kuratorom społecznym nie jest ryczałtem wypłacanym z tytułu zwrotu kosztów, lecz jest świadczeniem pieniężnym, mającym charakter zbliżony do wynagrodzenia za wykonane przez kuratora czynności. Stanowi on zatem przychód określony w art.13 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.361 ze zm.), podlegający zresztą opodatkowaniu tym podatkiem. W myśl tego przepisu za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art.10 ust.1 pkt 2 uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób.....(pkt 5). Z art.10 ust.1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy o podatku dochodowym natomiast wynika, że źródłami przychodu są : stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura, renta, działalność wykonywana osobiście. A zatem w ocenie Sądu, organy winny były wyjaśnić jakiego rodzaju ryczałt został wypłacony skarżącemu i tym samym ustalić, czy został on skarżącemu przyznany na mocy art.90, czy art.91 ustawy o kuratorach sądowych. Takie ustalenie dopiero pozwoliłoby wówczas na dokonanie prawidłowej kwalifikacji czy uzyskana kwota stanowi przychód i podlega ujawnieniu w oświadczeniu o stanie majątkowym za 2014r., a w związku z tym, czy doszło do uchybienia obowiązkowi z art.62 ustawy o Policji. Należy nadmienić, iż z przedłożonych przez skarżącego na terminie rozprawy pism od Prezesa Sądu Rejonowego w O. W.. z dnia [...]12.2015r. oraz Kierownika [...] Zespołu Kuratorskiej Służby Sądowej Sądu Rejonowego w O. W.. z dnia [...].01.2014r. wynika, że wypłacany skarżącemu ryczałt stanowi zwrot kosztów ponoszonych w związku ze sprawowaniem przez kuratora nadzoru lub dozoru, którego wysokość nie pokrywa poniesionych przez niego kosztów dojazdu i amortyzacji samochodu, bowiem koszty te są wyższe niż wypłacany ryczałt. Pisma te winny być wzięte pod uwagę przez organ ponownie rozpoznający sprawę. W takim stanie rzeczy, podjęte w sprawie orzeczenia dyscyplinarne należało uznać za przedwczesne, a tym samym nieprawidłowe. Sąd dopatrzył się w działaniach organów uchybień, zarówno przy ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak i jego ocenie w świetle obowiązującego prawa, co oznacza, że Sąd stwierdził takie naruszenia prawa, które skutkowały wyeliminowaniem orzeczeń z obrotu prawnego i koniecznością uwzględnienia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz.490).