IV SA/Po 914/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] stycznia 2018 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Inspektor Pracy z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków oddala skargę Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., Nr [...] [...] [...] Inspektor Pracy po rozpatrzeniu odwołania spółki W. Sp. z o.o. Sp. K. uchylił decyzję Okręgowego Inspektora Pracy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w części dotyczącej terminu wykonania i w tym zakresie orzekł nowy termin wykonania na dzień [...] sierpnia 2017 r.. W pkt 2 decyzji organ orzekł o utrzymaniu w mocy w pozostałym zakresie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. inspektor pracy skierował do pracodawcy nakaz, w którym m.in. zawarł decyzję nr [...]: "Powierzyć sprawowanie zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie osobie posiadającej odpowiednie kwalifikacje." Od powyższej decyzji pracodawca wniósł odwołanie, podnosząc, że jego zdaniem strona prawidłowo zorganizowała służbę bhp, a osoba wykonująca zadania służby bhp posiada odpowiednie kwalifikacje. W szczególności pracodawca podniósł, że wykonujący zadania służby bhp ukończył studia wyższe na specjalizacji "Prawo i ochrona pracy", a także szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy dla pracowników służby bhp. Wykonujący zadania służby bhp posiada zarejestrowaną w Wojewódzkim Urzędzie Pracy od 8 lat firmę i jednym z wpisów jest zgoda na prowadzenie szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, a decyzje w tej sprawie wydał Wojewódzki Urząd Pracy na podstawie przestawionych uprawnień. Zdaniem odwołującego, dla właściwego wykonywania zadań służby bhp najważniejsze jest odbycie szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy dla pracowników służby bhp oraz ukończenie studiów kierunkowych z zakresu prawa i ochrony pracy. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że rozpoznając odwołanie wziął pod uwagę ustalenia inspektora pracy poczynione podczas kontroli, a zawarte w protokole kontroli z [...] kwietnia 2017 nr rej.: [...], a także kopie dokumentów załączonych do odwołania. Organ podniósł, iż zwrócił się do Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w P. o przedstawienie programu kształcenia studiów stacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku Administracja, specjalność "Prawo i ochrona pracy", których tok nauczania kończył się w roku 2009, a także o przedstawienie kodu klasyfikacji edukacji dla ww. kierunku i specjalności Polskiej Klasyfikacji Edukacji. Organ wskazał, że w kontrolowanym podmiocie funkcję służby bhp pełni specjalista z zewnątrz na podstawie urnowy z zakresu usług bhp (umowa z dnia [...] stycznia 2016 r. na usługi z zakresu bhp, P.poż, technicznego bezpieczeństwa pracy oraz prawa pracy). Organ podniósł, że podczas kontroli okazano dokumentację W. W. tj.: ukończone studia w specjalności prawo i ochrona pracy w 2009 r.; zarządzanie logistyka w 2011 r.; szkolenie dla służb bhp z 2016 r. Ponadto w protokole stwierdzono brak potwierdzenia ukończonych studiów kierunkowych bądź podyplomowych z bhp. Następnie organ, po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazał, że wykonujący zadania służby bhp W. W. posiada ukończone studia wyższe magisterskie na kierunku zarządzanie w specjalności logistyka oraz studia wyższe pierwszego stopnia zaoczne (licencjat) na kierunku administracja w specjalności prawo i ochrona pracy Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości. Nie był zatrudniony na stanowisku inspektora pracy. Organ stwierdził, że ukończone kierunki i specjalności przez wykonującego zadania służby bhp nie są kierunkami i specjalnościami wymaganymi przepisami dla osób wykonujących zadania służby bhp. Wskazuje na to nazwa kierunków i specjalności. Biorąc pod uwagę, że wskazany w odwołaniu kierunek "Prawo pracy" ma zdaniem odwołującego wyczerpywać w swym zakresie także tematykę bhp oparto się również na programie studiów dla ww. kierunku. Program studiów 3 letnich licencjackich obowiązujący w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości nr rej MEN [...] na kierunku administracja dla studentów trybu zaocznego, a także przedmioty specjalnościowe - bhp przewiduje w wymiarze 4 godzin na cykl nauczania obejmujący 1000 godz. dla wskazanego kierunku. Przedmioty specjalizacyjne nie obejmują w ogóle zagadnień z zakresu bhp. Nie można zatem stwierdzić z całą pewnością, by ukończone przez wykonującego zadania służby bhp kierunki i specjalności studiów wyższych były kierunkami i specjalnościami z zakresu bhp. Ponadto, z żadnego dokumentu nie wynika by wykonujący zadania służby bhp posiadał staż pracy w służbie bhp tj. nie był zatrudniony jako pracownik służby bhp. Organ podniósł, iż w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Edukacji pod nazwą "Polska Klasyfikacja Edukacji (PKE), w części 3, w rozdziale 2, zamieszczono "Tablicę kodów klasyfikacji kształcenia i wykształcenia", w tym tablicę nr 7B. Kody dziedzin kształcenia (specjalności kierunków studiów, dyscyplin nauki), w której pod kodem 862 zamieszczono kierunek lub specjalność "Bezpieczeństwo i higiena pracy", (interpretacja Departamentu Warunków Pracy ówczesnego Ministerstwa Gospodarki i Pracy z dnia 28 stycznia 2005 r. (DWP-l-0212-86.05). Tymczasem kod wykształcenia rozpatrywanego kierunku administracji, które ukończył W. W. to [...], jest zatem inny niż klasyfikowany przez rozporządzenie kod przewidziany dla kierunku bezpieczeństwo i higiena prac. Oceniając przedstawione przez odwołującego dokumenty, organ zauważył, że przedstawione zaświadczenia w żadnym zakresie nie dotyczą istoty rozpoznawanej sprawy - kwalifikacji osoby wykonującego zadania służby bhp, co jak wskazano wyżej odnosi się jedynie do jego wykształcenia kierunkowego oraz odpowiedniego stażu pracy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Spółka W. Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w P. zarzucając jej: 1 . Naruszenie przepisów prawa administracyjnego: - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej jako "Kpa"), poprzez jego nie zastosowanie i niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, na który oparto przedmiotową decyzję, - art. 77 § 1 Kpa, poprzez jego nie zastosowanie i nie uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie, w konsekwencji wydanie decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, - art. 78 § 1 Kpa poprze niezasadne nieuwzględnienie wniosków dowodowych, na które wskazywała skarżąca w odwołaniu, - art. 80 Kpa poprzez jego nie zastosowanie tj. nieprawidłową ocenę materiału dowodowego, nie uwzględnienie wszystkich zebranych dowodów w sprawie i w konsekwencji wydanie zaskarżonej decyzji. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 237 11§ 2 Kodeku Pracy, §4 ust.2 pkt.3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 września 1997r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zadania służby bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie skarżącej pełni osoba nie posiadająca odpowiednich kwalifikacji. Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Inspektor Pracy z dnia [...] lipca 2017r. i decyzji ją poprzedzającej -nakazu nr rej [...] z dnia [...] kwietnia 2017r. Inspektora Pracy oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do niniejszej skargi na okoliczność stwierdzenia kwalifikacji i uprawnień pracownika spółki W. Sp. z o.o., Sp. k. W. W., uprawniających go do pełnienia funkcji specjalisty ds. bezpieczeństwa. W uzasadnieniu strona wskazał, że organ odwoławczy poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz pominięcie i nieprzeanalizowanie wszystkich dowodów w sprawie niniejszej, błędnie przyjął że Witold. Walkowiak - specjalista ds. bezpieczeństwa i higieny pracy, zatrudniony w spółce W. Sp. z o.o. Sp.K nie spełnia powyższych wymagań. Organ odwoławczy w przedmiotowej sprawie przyjął, nieprawidłową i zbyt wąską interpretację pojęcia "prawo i ochrona pracy". Specjalista ds. służby bezpieczeństwa i higieny pracy - W. W. ukończył, bowiem studia wyższe pierwszego stopnia zaoczne na kierunku administracja w specjalności prawo i ochrona pracy Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości. Zdaniem skarżącego studia takie, dają zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 2 września 1997 w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy, prawo do pracy na stanowisku specjalisty ds. bezpieczeństwa i higieny pracy. Organ odwoławczy zbyt wąsko rozumie pojęcie "prawo pracy" - stwierdzając, że nie odnosi się ono do bezpieczeństwa i higieny pracy. Należy jednak wskazać, że takie rozumienie jest niewątpliwie błędne, gdyż bezpieczeństwo i higiena pracy stanowią część składową całej gałęzi prawa, którą tworzy prawo pracy. Prawo i ochrona pracy są pojęciem szerszym od dziedziny bezpieczeństwa i higieny pracy, świadczy o tym fakt uregulowania tematyki, odnoszącej do bhp w samym Kodeksie Pracy ( tj. w dziale X - bezpieczeństwo i higiena pracy). W ocenie skarżącej niewłaściwie został również przytoczony przez organ załącznik do rozporządzenia RM z dnia 6 maja 2003 w sprawie Polskiej Klasyfikacji Edukacji, który zawiera "Tablicę kodów klasyfikacji kształcenia i wykształcenia". Bezpodstawnie stwierdzono, że bezpieczeństwo i higiena pracy nie mogą mieścić się kierunku administracja. Już na samym początku rozważania organ odwoławczy nieprawidłowo oznaczył kierunek ukończonych przez W. W. studiów jako administracja, którym była w istocie administracja, ale o specjalizacji bezpieczeństwo- i higiena pracy. Odnosząc się do drugiego wymogu, sformułowanego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 2 września 1997 w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy - wykonywania stażu pracy w służbie bhp przez okres co najmniej roku, strona podniosła, iż wbrew twierdzeniom organu, W. W. spełnia również i to wymaganie. Odbywał on bowiem aż 4 staże w następujących podmiotach gospodarczych: - w okresie od 2005- 2011 r. był zatrudniony w firmie [...] - od 2009 r. do dziś jest zatrudniony w [...] - od 2011 i do dnia dzisiejszego w firmie [...] - od 2012 do dnia dzisiejszego jest zatrudniony w [...] Sp, z.o.o., Sp.K. Skarżąca wskazała, iż podczas odbywania wszystkich powyższych staży, W. W. był zatrudniony na stanowiskach związanych wyłącznie z bezpieczeństwem i higieną pracy, a swoje funkcje w każdym przypadku pełnił dłużej niż wymagany ustawowo rok. Okręgowy Inspektor Pracy w zaskarżonej decyzji nie odniósł się i nie ocenił w sposób prawidłowy dowodów przedstawianych mu w sprawie niniejszej przez skarżącego, uznając, jedynie że nie odnoszą się one do istoty sprawy. Skarżąca podniosła, że organ odwoławczy zupełnie pominął, jako dowód w sprawie fakt, iż W. W. prowadzi od [...] maja 2009 r. firmę szkoleniową w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy [...] SZKOLENIOWA. Szkolenia te prowadzi on dla firm zewnętrznych jak również jednostek samorządowych. Okręgowy Inspektor Pracy, w zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie odnosi się do faktu podnoszonego przez skarżącego w odwołaniu, odnośnie wcześniejszych kontroli Inspektorów Pracy z P. w firmie prowadzonej przez W. W.., które miały miejsce wielokrotnie i nigdy wcześniej nie wyrażano zastrzeżeń co do jego uprawnień, a wręcz przeciwnie w protokołach z wcześniejszych kontroli - Państwowa Inspekcja Pracy stwierdza wprost, że W. W. spełnia wymagania kwalifikacyjne niezbędne do wykonywania zadań służby bhp. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 914/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę przedkładając jednocześnie zaświadczenie o podjęciu przez W. W. studiów podyplomowych bezpieczeństwa i higieny pracy na Politechnice Poznańskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "Ppsa") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę prawną zaskarżonego nakazu w części powierzenia sprawowania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie osobie posiadającej odpowiednie kwalifikacje stanowił art. 11 w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 640 – dalej jako "ustawa"). Przepis art. 11 ustawy stanowi, że w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione miedzy innymi do : 1) nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie w przypadku, gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy; 2) nakazania: wstrzymania prac lub działalności, gdy naruszenie powoduje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia pracowników lub innych osób wykonujących te prace lub prowadzących działalność; skierowania do innych prac pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych albo pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy przy pracach niebezpiecznych, jeżeli pracownicy ci lub osoby nie posiadają odpowiednich kwalifikacji; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Z kolei art. 33 ust. 1 pkt 1 tej ustawy stanowi, że w wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli właściwy inspektor pracy: wydaje decyzje, o których mowa w art. 11 pkt 1-4 (...). Należy także mieć na uwadze, że zgodnie z art. 23711 § 1 z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U z 2016r., poz. 1666 ze zm.), pracodawca zatrudniający więcej niż 100 pracowników tworzy służbę bezpieczeństwa i higieny pracy, zwaną dalej "służbą bhp", pełniącą funkcje doradcze i kontrolne w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, zaś pracodawca zatrudniający do 100 pracowników powierza wykonywanie zadań służby bhp pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy. Pracodawca posiadający ukończone szkolenie niezbędne do wykonywania zadań służby bhp może sam wykonywać zadania tej służby, jeżeli: 1) zatrudnia do 10 pracowników albo 2) zatrudnia do 20 pracowników i jest zakwalifikowany do grupy działalności, dla której ustalono nie wyższą niż trzecia kategorię ryzyka w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. W myśl § 2 art. 23711 Kodeksu pracy, pracodawca - w przypadku braku kompetentnych pracowników - może powierzyć wykonywanie zadań służby bhp specjalistom spoza zakładu pracy. Pracownik służby bhp oraz pracownik zatrudniony przy innej pracy, któremu powierzono wykonywanie zadań służby bhp, o którym mowa w § 1, a także specjalista spoza zakładu pracy powinni spełniać wymagania kwalifikacyjne niezbędne do wykonywania zadań służby bhp oraz ukończyć szkolenie w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy dla pracowników tej służby. Kwalifikacyjne wymagane do wykonywania zadań służby bhp oraz kwalifikacje do wykonywania zadań służby bhp określiła, na mocy upoważnienia zawartego w art. 23711 § 5 Kodeksu pracy, Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 2 września 1997 r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 1997 Nr 109, poz.704). Zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy w przypadku, o którym mowa w art. 23711 § 2 Kodeksu pracy, pracodawca może powierzyć wykonywanie zadań służby bhp specjalistom spoza zakładu pracy, którzy spełniają co najmniej wymagania określone w ust. 2 pkt 3 tego przepisu t.j.: osobie posiadającej wyższe wykształcenie o kierunku lub specjalności w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy albo studia podyplomowe w zakresie .bezpieczeństwa i higieny pracy oraz co najmniej 1 rok stażu pracy w służbie, bhp, lub osobie, która była zatrudniona na stanowisku inspektora pracy w Państwowej Inspekcji Pracy przez okres co najmniej 5 lat. W przedmiotowej sprawie istota sporu między skarżącą, a organem sprowadza się do ustalenia czy W. W. spełnia przesłanki do uznania go za specjalistę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, któremu skarżąca, wykonując obowiązek wynikający z art. art. 23711 Kodeksu pracy, mogła powierzyć wykonywanie zadań służby bhp. Dokonując oceny materiału dowodowego zebranego w toku postępowania zgodzić należy się z organem, że W. W. nie posiada wyższego wykształcenie o kierunku lub specjalności w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy albo studiów podyplomowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Z akt sprawy wynika, iż W. W. wykonujący zadania służby bhp posiada ukończone studia wyższe magisterskie na kierunku zarządzanie w specjalności logistyka oraz studia wyższe pierwszego stopnia zaoczne (licencjat) na kierunku administracja w specjalności prawo i ochrona pracy Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w P.. To właśnie z faktu ukończenia studiów wyższych pierwszego - stopnia zaoczne (licencjat) na kierunku administracja w specjalności prawo i ochrona pracy - strona wywodzi spełnienie przez W. W. wymagań określonych w ww. rozporządzeniu w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy. Zgodzić należy się ze skarżącą, że ani nazwa kierunku studiów, czy też kod klasyfikacji kształcenia i wykształcenia nie ma przesądzającego znaczenia dla oceny spełnienia przesłanki posiadania odpowiedniego wykształcenia. Organ argumentując swoje stanowisko niezasadnie odwołał się do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Edukacji. Przy ocenie spełnienia przesłanki uznania danej osoby za specjalistę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, w ocenie Sądu, znaczenie ma fakt jakie przedmioty i w jakiej ilości były przedmiotem kształcenia. Zatem, to ilości godzin z przedmiotów związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy ma przesądzające znaczenie przy ocenie czy dane osoba spełnia przesłanki do uznania jej za specjalistę bhp. Zgodzić należy się również ze skarżącą, że pojęcie prawo pracy obejmuje swym zakresem również bezpieczeństwo i higienę pracy. Powyższe nie oznacza jednakże, iż osoby kończące kierunek, na którym wykładano m.in. prawo pracy posiadają wykształcenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Z powyższych względów zasadnie organ odwoławczy celem ustalenia czy W. W. posiada wykształcenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy zwrócił się do Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w P. o przedstawienie programu kształcenia. Z ramowego planu studiów 3 letnich licencjackich obowiązujący w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości nr rej MEN [...] na kierunku administracja dla studentów trybu zaocznego wynika, iż przedmioty kształcenia ogólnego oraz przedmioty podstawowe nie obejmują swoim zakresem zagadnień nawet z szeroko pojmowanym prawem pracy, a tym bardziej zagadnień związanych z higieną i bezpieczeństwem pracy. Ponadto na wezwanie organu przedłożono wykaz przedmiotów specjalnościowych dla specjalności Prawo i ochrona pracy. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż studia I stopnia obejmują takie przedmioty jak prawo służby zdrowia, prawo oświatowe, status prawny pracowników samorządowych, kształtowanie stosunków pracy oraz ochrona pracy i organizacja pracy. Nie ulega wątpliwości, iż przedmioty jak prawo służby zdrowia, prawo oświatowe, status prawny pracowników samorządowych, kształtowanie stosunków pracy nie obejmują swym zakresem bezpieczeństwa i higieny pracy. Natomiast odnosząc się do przedmiotu ochrona pracy i organizacja pracy wskazać należy, iż mógłby on swoim zakresem obejmować sprawy związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, to jednakże mając na uwagę ilość godzin przewidzianą do realizacji przedmiotów specjalnościowych oraz ich ilość i tematykę, nie można uznać, że osoba kończąca omawiane studia posiada wykształcenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy niezbędne do uznania ich za specjalistów do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Z powyższych względów za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 237 11§ 2 Kodeku Pracy, § 4 ust.2 pkt.3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 września 1997r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy. W tym miejscu wskazać należy, że kontrolowana decyzja została podjęta zgodnie z obowiązującym prawem i na podstawie należycie ustalonych okoliczności faktycznych po przeprowadzeniu niezawierającego istotnych wad procesowych postępowania tj. z poszanowaniem wynikających z art. 7 Kpa, 77 § 1 Kpa, 80 Kpa obowiązków organu. W tym miejscu odnieść należy się szczegółowo do zarzutu naruszenia art. 78 § 1 Kpa poprzez niezasadne nieuwzględnienie wniosków dowodowych, na które wskazywała skarżąca w odwołaniu oraz art. 80 Kpa poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego, nie uwzględnienie wszystkich zebranych dowodów w sprawie i w konsekwencji wydanie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim wskazać należy, że organ rozpoznając sprawę wziął pod uwagę dokumenty przedłożone przez skarżącą wraz z odwołaniem i z tego też względu postanowił uzupełnić postępowanie dowodowe. Fakt, że ocena powyższych dokumentów nie dała rezultatu oczekiwanego przez stronę nie może być traktowane jako naruszenie art. 78 Kpa. Ponadto w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, że wniesione odwołanie de facto nie zawiera jasno sformułowanych wniosków dowodowych. Organ rozpoznając sprawę uznał, iż okoliczność dołączenia do odwołania określonych dokumentów oznacza, iż strona wnosi o przeprowadzenie z nich dowodu, co organ uczynił w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie nie można uznać również, że organ naruszył wynikająca z art. 80 Kpa zasadę swobody oceny materiału dowodowego. Organ mając na uwadze cały zgromadzony materiał dowodowy wydał stosowne rozstrzygnięcie. Fakt nie odniesienia się szczegółowo do okoliczności prowadzenia przez W. W. firmy szkoleniowej w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, czy też do przedłożonych zaświadczeń o ukończonych kursach i szkoleniach nie może być traktowane jako naruszenie art. 78 i 80 Kpa. Prawodawca jednoznacznie określił kwalifikacje jakie powinien spełniać specjalista do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Jedną z powyższych przesłanek jest posiadanie wyższego wykształcenia o kierunku lub specjalności w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy albo studia podyplomowe w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Zatem fakt odbycia dodatkowych szkoleń i kursów nie oznacza, iż spełniona jest powyższa przesłanka. Dla oceny zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia również okoliczność podjęcia przez W. W. studiów podyplomowych Bezpieczeństwa i Higieny Pracy. Sam fakt rozpoczęcia studiów nie może być traktowany, z oczywistych względów, jako posiadanie wyższego wykształcenia o kierunku lub specjalności w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy albo posiadania studiów podyplomowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Stosownie do art. 8 Kpa, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (§ 1). Zgodnie z § 2 cytowanego przepisu, organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. W protokole kontroli z dnia [...] kwietnia 2016 r. inspektor pracy uznał, że W. W. spełnia wymagania dotyczące osób wykonujących zadania służb bhp albowiem ukończył studia podyplomowe z zakresu bhp oraz posiada aktualne szkolenia okresowe dla pracowników tej służby. Wskazać jednak należy, że W. W. nie ukończył studiów podyplomowych z zakresu bhp, a co wynika z powyższych rozważań. Z powyższych względów fakt dokonania odmiennej oceny kwalifikacji W. W. w innym postępowaniu kontrolnym nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.