IV SA/Po 932/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na działania Burmistrza [...] w przedmiocie: odszkodowania; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi oraz dopuszczalności jej wniesienia (art. 58 §1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Warunkami formalnymi skutecznego złożenia skargi jest jej złożenie na akt lub czynności (bezczynności) objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 §2 i 3 i art. 5 wskazanej ustawy. W niniejszej sprawie zarzuty skargi dotyczą uzyskania przez stronę skarżącą niepełnej informacji o zasadach i trybie przyznawania dodatku mieszkaniowego. Wskazując na trzy pisma Burmistrza [...] z dnia[...] ., [...]. i[...] skarżący J. K. zarzucił, iż podczas wizyt w Urzędzie Miasta w miesiącu [...] roku rozmawiał z pracownikami działu zajmującego się przyznawaniem dodatków mieszkaniowych, lecz nie został wówczas poinformowany o możliwości nabycia tego świadczenia w związku z przysługującym mu prawem do osobnego pokoju. Podnosząc, iż zgodnie z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych osoby niepełnosprawne mają prawo do zwiększonej normatywnej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, skarżący dowodzi, iż brak stosownej informacji pozbawił go dodatku mieszkaniowego, bowiem z właściwym wnioskiem w[...] nie wystąpił, co w konsekwencji spowodowało powstanie zaległości czynszowej. Zdaniem strony wskazane w skardze wadliwe działanie organu uprawnia go do wystąpienia z roszczeniem o odszkodowanie na podstawie art. 417 k.c. oraz uzyskania stosownego zadośćuczynienia. Z żądaniem takim strona wystąpiła do Burmistrza [...] pismem z dnia[...]. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] Burmistrz [...] wyjaśnił, iż podstawą do wydania decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego jest złożony przez osobę zainteresowaną wniosek. Organ wyjaśnił, że pierwszy taki wniosek strona złożyła w dniu[...] i wówczas wydana została decyzja o przyznaniu dodatku. Zdaniem organu żaden inny wniosek strony do organu nie wpłynął, a słowne informacje udzielane przez pracownika były odpowiedziami na konkretne zadawane przez stronę pytania. Organ podkreślił, iż w rozmowach tych nie padło stwierdzenie, że strona jest osobą niepełnosprawną, co uprawniało do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Zdaniem Burmistrza wskazane okoliczności nie dają podstaw do prowadzenia negocjacji w sprawie spłaty zadłużenia, które strona posiada w Spółdzielni Mieszkaniowej z tytułu nieopłaconego czynszu. W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. J. K. wyjaśnił, iż nie żądał spłaty zadłużenia, a interweniował w swojej sprawie, ponieważ w wyniku udzielenia mu wadliwej informacji zadłużenie to powstało. W odpowiedzi pismem z dnia. [...]. Burmistrz [...] zwrócił się do J. K. o sprecyzowanie ewentualnych zastrzeżeń i żądań wysuwanych pod jego adresem, podtrzymując stanowisko zawarte w piśmie z dnia[...]. Pismo to J. K. pozostawił bez odpowiedzi, wniósł natomiast skargę do tut. Sądu. W treści skargi J. K. wyjaśnił, iż w związku z jego wystąpieniami w przedmiotowej sprawie Burmistrz [...] nie wydał żadnego aktu. Wskazując na postępujące u niego pogorszenie stanu zdrowia w wyniku zmagań z władzą publiczną oraz powstałe zadłużenie w Spółdzielni Mieszkaniowej, w której zasobach znajduje się jego mieszkanie, skarżący wyjaśnił, iż w żaden sposób nie jest w stanie zrekompensować i uregulować tych zobowiązań. W ocenie Sądu treść skargi nakazuje rozpatrywać ją zarówno w aspekcie skargi na bezczynność organu (Burmistrza[...]) w przedmiocie nie podjęcia działań mających na celu zrekompensowanie ujemnych skutków uzyskania niepełnej informacji o możliwości przyznania dodatku mieszkaniowego, jak i skargi złożonej w trybie przepisów zawartych w Dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Pomimo, iż przedmiotem sporu jest konflikt w sferze stosunków administracyjnoprawnych, skarga bowiem dotyczy działania organu administracji publicznej w zakresie, w jakiej został on upoważniony do rozpatrywania wniosków o przyznanie dodatku mieszkaniowego, to jej zarzuty odnoszą się do odpowiedzialności cywilnoprawnej organu administracji publicznej oraz jego pracowników. Skarżący podaje przy tym, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wraz z odsetkami i kosztami postępowania sądowego wynosi 9.000 zł., co wskazuje, że oczekuje, iż sąd administracyjny rozpatrzy sprawę o odszkodowanie lub zrekompensowanie poniesionych przez niego strat. Tymczasem sprawa o zrekompensowanie ujemnych skutków ewentualnego wadliwego działania (lub zaniechania) funkcjonariusza organu władzy publicznej nie mieści się w katalogu aktów lub czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych, które to akty oraz czynności wymienione zostały w art. 3 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Roszczenia takie mają charakter cywilnoprawny, a podstawę odpowiedzialności za szkody stanowi art. 417 k.c. Jedyną drogą do uzyskania odszkodowania w przypadku, gdy strona łączy powstałą szkodę z działaniem organu administracji publicznej, jest wystąpienie z stosownym powództwem do sądu powszechnego. Stąd w tym zakresie skarga podlega odrzuceniu. Skarżący podnosi zarzut, iż po jego interwencjach Burmistrz [...] nie wydał w sprawie decyzji lub innego aktu. Zważyć należy, iż do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia, przez co należy uznać sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub przewidziany w ustawie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 §1 tej ustawy). Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 §2 pkt 8 wskazanej ustawy. W przypadku skarg na bezczynność warunkiem formalnym czyniącym skargę dopuszczalną jest uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 §4 tej ustawy), przy czym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 §1 i 2 ustawy). W niniejszej sprawie wobec treści pisma, które strona wystosowała do Burmistrza [...] w dniu [...] r., uznać należy, iż organ ten miał podstawy do stwierdzenia, iż nie sprecyzowano pod jego adresem oczekiwań i żądań, stąd nie ustosunkował się do nich w formie decyzji administracyjnej Jednocześnie wskazać należy, iż wobec właściwości sądu powszechnego w zakresie żądań odszkodowawczych, organ administracji publicznej nie jest władny rozstrzygać sprawy w tej formie. Zważyć również należy, iż skargą do sądu administracyjnego nie jest objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym, uregulowane w dziale VIII tej ustawy, w jej art. 221-256 k.p.a.. Wskazane przepisy stanowią instrument społecznej kontroli administracji publicznej, realizowanej głównie przez podejmowanie czynności wewnętrznych, przy czym czynności postępowania skargowego nie mogą zastępować regularnej procedury sądowej, administracyjnej. Takie uproszczone postępowanie skargowe nie może być prowadzone, gdy przedmiotem skargi jest sprawa, która zgodnie z prawem jest załatwiana w formach procesowych pełnych, a więc w postępowaniu administracyjnym czy sądowym (por. B.Adamiak J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" wyd. 6 Wyd. C.H.Beck W-wa 2004, str. 803-804). Tym samym w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w oparciu o powyższe przepisy nie rozstrzyga się konkretnej sprawy cywilnej, a do takich należy rozpatrzenie wniosku o przyznanie odszkodowania z tytułu doznanej szkody. W niniejszej sprawie Burmistrz[...] rozpatrzył skargę strony na działania podległych mu pracowników i swoje stanowisko przedstawił w pismach do niej skierowanych. Strona natomiast może skorzystać z możliwości wystąpienia na drogę cywilną, a niezależnie od tego może złożyć skargę na działania Burmistrza [...] i podległego mu urzędu do Rady[...]. W świetle powyższego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58§1 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak KP