IV SA/Po 963/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 07 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę W dniu [...].02.2010 r. w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. K. W. złożyła sporządzoną tego samego dnia skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Skargę K. W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, wnosząc o jej oddalenie i informując, że skarżąca od 1987 r. przebywa w Gminie M., przy czym w lipcu 2006 r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. wystąpił do Prokuratury Rejonowej w K. z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie K.W. (k. 14). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20.04.2010 r. sygn. IV SA/Po 302/10, działając na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 i art. 131 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu ustanowienia dla skarżącej opiekuna. W dniu [...].10.2010 r. do akt sprawy przesłano prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w O. z [...].09.2010 r. sygn. [...] ustanawiające dla całkowicie ubezwłasnowolnionej K. W. opiekuna, w osobie J. S.. (k.34). W świetle powyższego postanowieniem z dnia [...]11.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podjął zawieszone postępowanie, a następnie wezwał J. S. do oświadczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy jako opiekun prawny całkowicie ubezwłasnowolnionej K. W. popiera ona jej skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].02.2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Jednocześnie, Sąd zobowiązał J. S.. do usunięcia braku skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez jej podpisanie i tym samym potwierdzenie dokonanych dotychczas czynności przez całkowicie ubezwłasnowolnioną K. W.. Wezwanie, na wskazany w postanowieniu Sądu Rejonowego w O. z [...].09.2010 r. sygn. [...] adres opiekuna K. W. doręczono skutecznie w dniu [...].11.2010 r. (k. 41). Wskazany w wezwaniu termin upływał zatem z dniem [...].11.2010 r. (wtorek). Pomimo jego upływu, opiekun prawny nie uzupełnił wspomnianego braku formalnego złożonej przez całkowicie ubezwłasnowolnioną K. W. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto sąd odrzuca skargę, jeśli jedna ze stron nie posiada zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie posiada zdolności procesowej a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Stosownie do art. 26 § 1 i § 2 p.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Równocześnie w myśl art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że K. W. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną, a tym samym, stosownie do art. 26 § 1 p.p.s.a., nie posiada zdolności do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych, co oznacza ze nie mogła działać sama, a jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego. W myśl art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy. Jednakże, z mocy z art. 58 § 2 p.p.s.a., z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę - dopiero wówczas - jeżeli brak nie zostanie uzupełniony. W związku z powyższym Sąd wezwał opiekuna prawnego skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Ten jednak pomimo wezwania nie poparł wniesionej skargi. Pomimo prawidłowego wezwania J. S., nie podpisała, bowiem w wyznaczonym terminie skargi wniesionej przez całkowicie ubezwłasnowolnioną K. W. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 5 p.p.s.a., zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.